Categoría: Barbadás Quéreo Viveo

Presentación do II Paseo da Saúde

24/05/2022

Presentación do II Paseo da Saúde

O 3 de xuño será o día central, con actividades complementarias en días anteriores e posteriores.

O PASEO DA SAÚDE DE BARBADÁS REÚNE A 15 COLECTIVOS RELACIONADOS CON PATOLOXÍAS E ENFERMIDADES DIVERSAS

Obradoiros, charlas didácticas, unha masterclass de ioga e merenda saudable para os/as máis cativos conforman un programa de actividades que se desenrolarán previamente e o propio 3 de xuño

Protección Civil de Barbadás estará tamén para inculcar a importancia da prevención

  • Este mediodía presentouse en Barbadás a segunda edición do Paseo da Saúde. No acto estiveron Victoria Morenza, tenente alcalde, Elisabet González, concelleira de Sanidade, Daniel Rey, responsable de Protección Civil de Barbadás.

 

  • Á presentación acudiron representantes de diferentes colectivos relacionados co ámbito da saúde: Natalia Estévez, da Asociación de Mulleres con endometriose; Silvia Suárez, de Por eles TEA, Asociación Autista de Ourense; Rebeca Fernández , de ASEIA, Asociación para a saúde emocional na Infancia e na adolescencia; Leticia Bianchi, de Morea; Carmen Dorado, de Alcer, Asociación de Loita contra a enfermidade renal; Paz Gómez-del Valle, da Asociación Diabética Aurea; Susana Fernández, Audemper; Lucía Maceiras e Rosa Vieytes, de Autismo Ourense e Óscar Doval de Afaor, Asociación de enfermos de Alzheimer. Tamén estivo  Chari Álvarez, de ACCU Ourense, da Asociación de Crhn e colite ulcerosa.

 

  • Tamén participan no Paseo da Saúde colectivos como a Asociación española contra o cancro; Aodem, Asociación e Esclerose múltiple, parkinson e enfermidades raras; Asociación de Fibromialxia e fatiga crónica; Asociación de Crohn e colite ulcerosa; Asociación de Celíacos de Galicia; Renacer, Asociación de Dano cerebral; Asociación de Familiares e enfermos mentais, AFEM, Asociación de Familiares e enfermos mentais e Fundación Neuroburgas.

 

  • Victoria Morenza, tenente alcalde de Barbadás, agradeceu a presenza das/os representantes dos colectivos vinculados á saúde para a presentación do II Paseo da Saúde, que terá lugar este venres día 3 de xuño en horario de mañá e tarde na Avda. de Celanova, preto da rotonda da familia,

 

  • Morenza indicou que “nesta edición contaremos coa presenza de moitas asociacións relacionadas co ámbito da saúde da nosa provincia e cada unha delas dará a coñecer o traballo que realizan en relación á prevención e tratamento de diversas patoloxías e enfermidades”.

 

  • O Paseo da Saúde ofrecerá información de interese para toda a cidadanía non só coa presenza dos diferentes colectivos que se ubicarán nas carpas que se instalarán na avenida de Celanova, na zona da rotonda da familia senón que tamén están previstas charlas formativas e obradoiros didácticos para coñecer o traballo destas asociacións, sinalou a tenente alcalde.

 

  • Dende o Concello de Barbadás “temos claro que para promocionar a saúde hai que priorizar a prevención, por iso o lema desta edición é “PREVENCION É SAÚDE”, apuntou Morenza.

 

  • O que se pretende con este Paseo da saúde é dar a coñecer o traballo tan fundamental, e tantas veces esquecido, destas asociacións, que traballan, non soamente para axudar aos enfermos e enfermas desas patoloxías, senón tamén “para orientar e apoiar ás súas familias, que en moitos casos este é un traballo fundamental: a nivel psicolóxico e profesional, a través de fisioterapia, do apoio de profesionais do traballo social, e así como a través da labor das persoas voluntarias que hai en cada unha das entidades e asociacións, que de xeito desinteresado fan un traballo silencioso pero moi necesario que serve de apoio para que as persoas que sofren esas patoloxías e enfermidades poidan manter unha vida, o máis normalizada posible”, destacou Morenza.
  • Elisabet González Nistal, concelleira de Sanidade, informou que “tamén contaremos coa presenza da matrona do Sergas do centro de saúde de Barbadás, “quen se amosou interesada en acudir para informar a todas aquelas persoas que se acheguen para resolver dúbidas, ou para pedir información acerca da súa labor”.

 

  • González Nistal comentou que “este ano como novidade están programadas diferentes actividades relacionadas ca saúde, como son: o día 3 ás, 19:00h, terá lugar no parque da Solaina unha masterclass de IOGA que estará aberta a todo ó publico e será impartida por unha monitora do Polideportivo do concello.

 

  • Tamén o mesmo día 3 de xuño, de 17:30 a 18:30h haberá un obradoiro de merenda saudable dirixido a todos os nenos e nenas que queiran participar e terá lugar onde se ubica o Paseo da Saúde.

 

  • Este ano, a segunda edición do Paseo pola saúde, abarca unha programación mais ampla que non se vai centrar nun so día, xa que a partires de mañá, levaranse a cabo unha serie de charlas informativas, impartidas por diferentes asociacións participantes:
    • Maña día 25 de maio, ás 11:00h na casa da Mocidade, Aseia Galicia impartirá un taller de Saúde emocional.
    • O día 26 de maio as 19:00h terá lugar na aula de actividades, sita na rúa do Ensino, un charla a cargo de Alcer
    • O día 30 de maio ás 19:00h, a asociación Auria diabética, dará unha charla informativa na aula de actividades, tamén na rúa do Ensino.
    • Afaor impartirá o día 31 de maio ás 17:30h, unha charla preventiva na aula de actividades, situada no rúa do ensino
    • A Asociación de celíacos de Galicia, estará presente o día 1 de xuño, as 19:00h, na casa da Mocidade.
    • E por último o día 2 de xuño ás 19:00h a asociación Querendo, de mulleres con endometriose, impartirá unha charla informativa relacionada con esta enfermidade, será aquí, neste mesmo lugar, na casa da mocidade
  • A edil de Sanidade destacou que “imos contar coa presenza de Protección Civil de Barbadas, a todos os voluntarios e voluntarias aos que queremos hoxe recoñecer e agradecer publicamente a súa labor tan desinteresada”.

 

  • O venres 3 de xuño a agrupación de voluntarios/as de Protección Civil estarán coa carpa que utilizan nos momentos de emerxencias e cos seus vehículos, para que os/as nenos e nenas dos colexios de Barbadas, poidan velos e participar nun obradoiro de primeiros auxilios e  RCP que impartirán os propios voluntarios de protección civil e que non só van dirixidos aos nenos e nenas, senón que tamén poderán participar todas aquelas persoas que se queiran achegar.

 

  • Este abano de demostración pretenden conformar “unha xornada de portas abertas, para dar a coñecer un pouco mais en profundidade a labor dos voluntarios e voluntarias de Protección Civil.

 

  • Así mesmo, vamos a contar coa presenza dunha UNIDADE MÓBIL DO CENTRO DE TRANSFUSIÓN DE GALICIA, para que todas as persoas que queiran ter o xesto altruísta de doar sangue, poidan acudir a esta unidade móbil, posto que é moi importante e necesario para salvar vidas ou tratar enfermidades.

 

  • Daniel Rey, responsable de Protección Civil, indicou que “queremos visibilizar por unha parte a importancia do voluntariado que todos nós representamos”.

 

  • Rey apuntou que “vimos dunha pandemia que nos ensinou moitísimas cousas que non coñeciamos e nese punto é cando se ve a importante de todas as actividades que se levaron a cabo no fomento de prevención e a saúde”.

 

  • Con respecto ás actividades “que imos a levar a cabo, neste caso a máis importante é a capacidade de divulgación que se vai impartir en todas as asociacións, en concreto nós cos centros educativos nos cales vamos facer unhas charlas sobre as nosas actividades de prevención, e insisto nisto porque Protección Civil neste caso baséase na prevención. Por este motivo queremos transmitirlle aos/ás cativos/as e a asociación As Burgas que tamén participarán como novidade este ano esa cultura de prevención que vamos levar por todo o concello.

 

  • “A prevención parte do ámbito doméstico, educativo ímola transmitir nunhas charlas cos rapaces do colexio en horario de mañá. O ano pasado consistiu nunha exhibición de vehículos e material que utilizamos, ademáis dunha charla de primeiros auxilios básicos e RCP para aprender os conceptos básicos que son imprescindibles, que deberían estar incluídas no currículo escolar como se fai noutros países” explicou Daniel Rey.

 

  • Aparte disto, destinado tanto aos colexios como ao resto de xente, pola tarde haberá unha xornada de portas abertas sobre estas actividades.

 

  • Finalmente o responsable de Protección Civil de Barbadás agradeceu ao Concello que se organicen este tipo de eventos que contribúen a dar visibilidade ás actividades do voluntariado e á que a sociedade lle dea importancia.

 

  • Paz Gómez-del Valle, da Asociación Diabética Auria, afirmou falar “en nombre de todas las asociaciones, para mí es una gran satisfacción como portavoz de todas las asociaciones contar con un Concello como el de Barbadás que nos tiene en cuenta y sobre todo cuida mucho la prevención de enfermedades”.
    “Desde el año pasado a este, se ha completado la jornada con los talleres, con personas participativas, 18 asociaciones, todos unidos en la calle dando visibilidad a todas nuestras patologías. Es de agradecer y estar encantados, nos ofrecemos a todo lo que necesiten y podamos hacer como asociaciones”, sinalou Gómez-del Valle.

 

  • A representante de Auria Diabéticos comentou que agarda que “cunda el ejemplo  en toda la contorna porque en Ourense teníamos unas jornadas fantásticas, y han desaparecido. No solo es bueno para nosotros, para conocernos, para saber que estamos ahí, hacer proyectos en conjunto, sino también la prevención, información y formación de nuestras patologías, y la única manera que tenemos de allegarnos a eso es estando en la calle, porque si no nos quedamos muy reducidos en nuestro núcleo, en nuestros asociados y dándonos oportunidades como ellos nos dan de salir a la calle y darnos a conocer como asociaciones y nuestras patologías”.

 

  • E por último, e non por iso menos importante, González Nistal agradeceu a colaboración neste II Paseo da Saúde e o patrocinio das seguintes empresas locais: Helbagraf, Coarvi, Auromar, Jofisa, a Cova do Savio e  Jofesa.

 

 

 

CONTENT-CAT.1653811893

Lola “Logaro” da Valenzá une a paixón por calcetar pezas como “Louredo” e proyectos internacionais

24/05/2022

Lola “Logaro” da Valenzá une a paixón por calcetar pezas como “Louredo” e proyectos internacionais

Emprendemento en Barbadás

  • Lola García Romaneli vive na Valenzá hai 20 anos e alí comezou a compaxinar técnica, creatividade e vida familiar. En Barbadás creou pezas tecidas con agullas e fíos e impartiu talleres de calceta, ganchillo e “patchword”, durante 12 anos.

 

  • Dende 1998 ten a Carta de “Artesá de Retacería” (tradución do Ministerio de Industria para «patchword») e foi a primeira artesá de Galicia con Carta de “Centoneira (tradución da Xunta de Galicia para “patchword”). Dende 2004 ten a Carta de Artesá de Calceta e Gancho .

 

  • Hai sete anos que a súa actividade pasou a ser empresa con local propio para talleres e tenda na cidade de Ourense  e desenvolve, como actividade paralela, un “activismo” defensor da economía local, dos produtos tradicionais e naturais e da riqueza patrimonial.
    “De pequeña comencé a firmar mis dibujos escolares con el nombre de Logaro, y hacía broches con cables de colores que unía con un alicate para venderlos a 5 pesetas y seguí ese camino”, lembra.

 

  • No taller cántabro da súa nai coñeceu os materiais téxtiles; na universidade de Palencia titulouse como Enxeñeira Agrónoma, e de volta ao eido téxtil pasou 20 anos de feira en feira por Europa e América para vender traballos calceteiros de cores variadas, que sempre tiveron boa acollida.

 

En marcha peza de calceta “Louredo” de Barbadás

  • Da súa paixón calceteira saen continuamente pezas artísticas, prendas e patróns con nomes como Teselas, Toscana, Auria.

 

 

  • Lola contou coa tamén artesá Bea Carbón  e co interese do concello coruñés, para dar pulo a esta celebración do tecido artesanal , arredor da transformación artesanal da la, e con materias primas con valor engadido, como a la de ovella galega, en perigo de extinción.
    “Bea y yo localizamos y visitamos  algunas de las explotaciones gallegas registradas en Asovega, recogimos lana de ovejas autóctonas y la hilamos para estudiar sus posibilidades”, relata.

 

  • Neste primeiro traballo de colleita e fiado, Lola descubriu que a calidade da la é moito mellor da esperada e ve viable un proxecto maior que espera chegar a ter unha Denominación de Orixe para a la de ovella galega e os procesos de fiado e elaboración de todo tipo de prendas e pezas con esa base.

 

  • A la das granxas  “A Ciruxana” de Viana do Bolo ( provincia de Ourense ) de Feal de Cabanas (provincia da Coruña) será a materia prima para unha peza chamada “Cabanas” que estará no evento dos días 10, 11 e 12 de xuño, e para outra que levará o nome do bosque de “Louredo” de Barbadás.

 

  • Lola coñeceu o bosque e atopou nel un ambiente cheo de luz, sons de primavera e tranquilidade no que espera tecer unha das súas pezas.
Lola García Romanelli, comezou na Valenzá os seus talleres de calceta. Hoxe empresaria en "Hilokune" en Ourense.
Lola García Romanelli, comezou na Valenzá os seus talleres de calceta. Hoxe,  empresaria en “Hilokune” en Ourense.

Sempre creando

  • A cabeza de Lola non para e con todos os “fíos” enreda contactos e participa en actividades que promocionen a calceta e calquera outro xeito de tecer, con agullas, con forquiñas, con ganchiños… Ela fía no seu espazo “Hilokune”, debuxa patróns, idea pezas como bufandas, chales, xerseis, fitas para o pelo.E inventa puntos de encontro que triunfan entre calceteiros e calceteiras de Galicia como “Ven y Punto” ou novas creacións co nome de “logarezas”, visitas a espazos de produción e elaboración de la, talleres de calceta, de fiado, de tecer calcetíns, de bordado con lá…

 

  • Iremos contando, que isto non acaba.
    E estaremos pendentes desa peza “Louredo” arredor dese espazo noso que para Lola é inspirador.

LolaHilokune1 329.34 KB
Lola García Romanelli, comezou na Valenzá os seus talleres de calceta. Hoxe empresaria en "Hilokune" en Ourense.

LolaHilokune2 481.01 KB
Lola García Romanelli, comezou na Valenzá os seus talleres de calceta. Hoxe emprensaria en "Hilokune" en Ourense.

CONTENT-CAT.1653811893

Presentación da 3ª edición da Cavernícola Race de Barbadás

19/05/2022

Presentación da 3ª edición da Cavernícola Race de Barbadás

O evento terá lugar o día 21 de maio.

BARBADÁS SERÁ ESCENARIO DA 3ª EDICIÓN DA CAVERNÍCOLA RACE O 21 DE MAIO

Deportistas de diferentes lugares do país acudirán  para participar na carreira de obstáculos nun percorrido de 8 quilómetros

Promociónase o deporte en equipo e de colaboración

  • Este mediodía tivo lugar a presentación da 3ª edición da Cavernícola Race de Barbadás, un evento deportivo no que a resistencia e os obstáculos serán os protagonistas.
    No acto de presentación estiveron o alcalde, Xosé Carlos Valcácel, a tenente alcalde, Victoria Morenza, o concelleiro de Deportes e Mocidade, Abel Cortés, e Diego López, impulsor e coordinador do evento, que terá lugar o día 21 de maio.
  • A primeira edición tivo lugar en 2018 e a celebración deste orixinal evento deportivo viuse suspendido durante 2 anos por mor da pandemia, explicou Victoria Morenza, tenente alcalde.
  • Morenza destacou que trátase dunha “carreira senlleira e con moito éxito entre os/ as deportistas, precisamente polas dificultades que conleva o percorrido”. É un  “itinerario moi interesante e entretido que transcorre por sitios complicados, á vez que fermosos, da contorna da Valenzá”,  sinalou a tenente alcalde.
  • Morenza trasladou os agradecementos a todos os/as  colaboradores/as, ao persoal do campo de fútbol e do polideportivo, ás forzas de seguridade, a protección civil, a policía local e ao servizo de obras e xardíns.
  • Diego López, que é o creador, impulsor e organizador do evento, comentou que “esta 3ª edición conta con máis de 30 obstáculos (de forza, de carga, zonas de río e terra, con inchables) e vai ser moi divertida e entretida.
  • López indicou que trátase dun  percorrido de 8 quilómetros, “onde os participantes van a traballar a forza, a pasalo moi ben e gozar do entorno e das probas que están preparadas”.
  • O alcalde, Xosé Carlos Valcárcel, recoñeceu “o traballo das persoas implicadas na organización deste evento”.
  • A carreira pasa por lugares moi sinalados do concello, moi bonitos, sobre todo o lugar de O Pisco que merece ser visto”, sinalou o rexedor.
  • Trátase de unha proba tipo OCR e os resultados poderanse seguir en vivo mediante a App Saudeter, informou o alcalde, quen anunciou que “ao final do evento haberá sorteos, agasallos e premios. Transmitiu os agradecementos aos clubs colaboradores, colectivos e ao colexio CIFP A Farixa”.

  • Abel Cortés, concelleiro de Deportes e Mocidade, reiterou os agradecementos aos traballadores/as do concello, voluntarios/as, colaboradores/as, patrocinadores e demais persoas implicadas.
  • Cortés lembrou que na primeira edición participaron 50 participantes, na segunda 140 e nesta rozamos os 300.
  • Os/as participantes veñen tanto de toda Galicia como de fóra. “A idea é seguir medrando, mellorando e aprendendo cada ano para que esta proba sexa cada vez máis escoitada e teña unha maior repercusión no ámbito deportivo”.
  • Na Cavernícola Race de Barbadáspromocionase o deporte en equipo e de colaboración, onde pode participar toda persoa interesada”.
  • Cortés incidiu no feito de que “se unha persoa non é capaz de superar un obstáculo por si mesma, pode ter axuda dos/as seus/súas compañeiros/as que saen na súa quenda, ou realizar unha proba alternativa como poden ser burpees, mover sacos, facer flexións e iso sería un equivalente a superar os obstáculos”.
  • Os/as noso/as cavernícolas precisarán todo o apoio posible, da xente que veña a animar, para superar esta divertida pero exixente proba de obstáculos.
    O  vindeiro sábado 21 de maio, a partir das 16:00 h será o pistoletazo de saída que dará comezo a esta 3ª edición da CAVERNÍCOLA RACE DE BARBADÁS.

 

Fotografías de edicións anteriores.

CONTENT-CAT.1653811893

Josu Santos reclama dende Barbadás oportunidades laborais para deseñadores novos coma el

15/05/2022

Josu Santos reclama dende Barbadás oportunidades laborais para deseñadores novos coma el

Emprendemento en Barbadás

  • Josu preséntase, sempre que xurde a ocasión, como o neto “do Pepe do Truco e da Basilisa” de Sobrado do Bispo (Barbadás), alí pasou parte da súa infancia e alí volveu tras rematar os estudos. Ás veces sente a necesidade de emigrar fóra de Galicia por tema laboral, como xa fixeran os seus avós cara Alemaña, pero non deixa de procurarse traballo, activamente.
    “En España e en Galicia fálase moito de potenciar as novas promesas no deseño pero no eido laboral, en realidade, só dan traballo a deseñadores e patronistas sénior”, lamenta despois de anos de formación e só uns cantos meses de contratos.
    “As empresas de moda de Galicia buscan sempre persoas con 5 anos de experiencia, pero eu non podo tela se nunca me collen para deseñar, e iso que non parei e vou tendo traballos en tendas”.

 

  • Lembra a súa etapa en Nicandra (Verín) como axudante de patronista ou os meses de traballo nunha tenda do sector, en Ourense, ata hai unhas semanas.
Josu Santos Blanco. Sobrado do Bispo(Barbadás) . Deseñador.
Josu Santos Blanco. Sobrado do Bispo(Barbadás) 12/05/2022
Foto Rosa Veiga
  • Fixo os seus estudos de Técnico Superior na Escola de Patronaxe de San Sebastián  que escolleu entre as galegas e as do resto de España porque era unha escola innovadora, en proceso de “implantar aprendizaxe por proxectos dirixido ao traballo posterior en empresas externas”, detalla. Rematou estes estudos en 2017.

 

  • Tamén foi axudante de vestiario no musical “Sueño de una noche de verano” durante unhas semanas de 2019 e antes tivera prácticas durante 4 meses na empresa “CausalyReal”, hoxe desaparecida. Despois das prácticas optou por volver a Barbadás “porque esperaba ter traballo no potente sector de confección e moda galegos”.

Encaixe en Camariñas, quizais desfile en Sobrado…

  • Fronte á temporalidade laboral, no que si atopa continuidade é en desfiles e concursos como o que organiza cada ano o concello de Camariñas arredor do encaixe, ou na súa aldea, en Sobrado do Bispo, cando son as festas.

 

  • O primeiro no que participou foi no organizado para a gala do comercio de Barbadás, na Valenzá no ano 2019. Alí tivo coñecemento doutro en Mondariz e comezou a xuntar e desenvolver ideas novas.

 

  • En Camariñas  participou nos últimos tres anos (2019, 2021 e 2022) nos que sempre foi finalista . Agora está a espera de novas convocatorias autonómicas e estatais, e da celebración das festas de Sobrado do Bispo no primeiro domingo de xullo, no que espera que este ano volva o evento do desfile.
    A convocatoria de Camariñas é moi especial para min, co traballo de preparar varias pezas fun evolucionando e profesionalizándome e descubrín o encaixe,  que está a ser unha peza moi inspiradora para as miñas coleccións nas que o integro perfectamente”, asegura.

 

  • A súa participación neste ano 2022 (foi en abril) tamén foi “especial” para Josu pois “só foi posible grazas a dúas persoas” que son os deseñadores Jaione Ventura e Álvaro Blanco, relata agradecido.
    Josu Santos Blanco. Sobrado do Bispo(Barbadás) . Deseñador.
    Josu Santos Blanco. Sobrado do Bispo(Barbadás) 12/05/2022
    Foto Rosa Veiga

Encargos e pandemia

  • Estuda a súa participación en novos concursos sen parar na súa actividade creativa. “Coso algo case todos os  días, nalgún momento para o vestiario dunha cantante de discoteca móbil, e na pandemia para varias persoas que me descubriron en youtube”.

 

  • Na pandemia, a finais de 2019, Josu creou o evento “¿Qué pasa en casa?” e animou ás persoas que tiñan roupa deseñada e cosida por el, a gravarse con ela posta. Editou un vídeo que recolle tódalas colaboracións, publicouno na súa canle de youtube e supuxo un pequeno salto para o deseñador que xa traballaba para eventos e seguiu a facelo.

 

  • Escolleu esta profesional desde que estudou Educación Secundaria: cando estaba no segundo curso descubriu a serie televisiva “One tree Hill” na que unha das actrices interpreta a unha deseñadora. “En seguida me fixei nela e no seu traballo, pero eu non sabía nin unha árbore así que xa me puxen como meta estudar Bacharelato artístico e fíxeno na Universidade Laboral, en Ourense”. E aí comezou todo.

 

  • Agora os seus deseños non parten dun debuxo plano. “Sempre parto da idea arredor dalgunha prenda que me motive e emocione se a imaxino feita e colocada sobre algunha persoa”, confesa.

 

  • Mentres segue a súa procura activa dun traballo “no seu”, segue a  deseñar e confeccionar para mulleres pola satisfacción que sinte “cando algo plano como é un cacho de tea trócase en segunda pel, con costuras e cortes que transmiten algo, hoxe pode ser unha imaxe atrevida, mañá delicada, noutro momento pasota…”

 

  • Sorte na procura do traballo soñado!!

(Josu é “Yosuconjota” nas redes sociais)

Josu Santos Blanco. Sobrado do Bispo(Barbadás) . Deseñador.
Josu Santos Blanco. Sobrado do Bispo(Barbadás) 12/05/2022
Foto Rosa Veiga

Josu Santos Blanco. Sobrado do Bispo(Barbadás) 12/05/2022Foto Rosa Veiga 97.31 KB
Josu Santos Blanco. Sobrado do Bispo(Barbadás) 12/05/2022 Foto Rosa Veiga

Josu Santos Blanco. Sobrado do Bispo(Barbadás) 12/05/2022Foto Rosa Veiga 279.67 KB
Josu Santos Blanco. Sobrado do Bispo(Barbadás) 12/05/2022 Foto Rosa Veiga

Josu Santos Blanco. Sobrado do Bispo(Barbadás) 12/05/2022Foto Rosa Veiga 343.77 KB
Josu Santos Blanco. Sobrado do Bispo(Barbadás) 12/05/2022 Foto Rosa Veiga

Josu Santos Blanco. Sobrado do Bispo(Barbadás) 12/05/2022Foto Rosa Veiga 387.01 KB
Josu Santos Blanco. Sobrado do Bispo(Barbadás) 12/05/2022 Foto Rosa Veiga

CONTENT-CAT.1653811893

Estrella Rajo e a súa librería “Espa” viron medrar á Valenzá ao redor e seguen alí

07/05/2022

Estrella Rajo e a súa librería “Espa” viron medrar á Valenzá ao redor e seguen alí

Emprendemento en Barbadás

  • Estrella Rajo Castro dá a metade do nome a librería Espa,  situada no número 81  de A Valenzá. Abriu hai algo máis de 40 anos e ata a súa xubilación, foi ela quen  a atendeu mentres o seu marido Francisco “Paco” traballaba como docente.

 

  • Filla dun pai que traballaba para Renfe, pasou parte da súa infancia en Monforte de Lemos. Alí, con 14 anos comezou a traballar nunha zapatería. O seu pai comezou a ir e vir entre Monforte en Ourense e un amigo faloulle de que calzados Diéguez (tamén zapatería Batey) buscaba dependenta para a súa tenda na rúa Progreso.

 

  • Éramos dez dependentas e con ese traballo víñenme a vivir para Ourense, coa miña tía, uns anos antes de que os meus pais se viñesen tamén, cando comezaron a circular as máquinas de tren eléctricas”, lembra Estrella.

 

  • Casou con Francisco, un mestre fillo das Lamas (Barbadás) e marchou con el a Casardeita, no concello de Ramirás, onde daba clase. Tamén vivíu na rúa Marcelo Macías en Ourense e decidiu traballar de novo. “Sempre quixen traballar nalgo e probei a voltar por calzados Diéguez pero non puido ser, así que falamos de abrir unha librería”, segue.
Estrella Rajo, propietaria da librería Espa dende hai 41 anos, a primeira que se abriu na Valenzá. 06/05/2022
Estrella Rajo, propietaria da librería Espa dende hai 41 anos, a primeira que se abriu na Valenzá. 06/05/2022
  • Mudáronse á Valenzá, e na casa había un baixo libre que prepararon e abriron como librería . O nome acordárono xuntando parte dos seus nomes, como era habitual naqueles anos 70 e 80: foi e segue a ser a librería “Espa” (de Estrella e Paco).

 

  • “Alí vendíamos libros, e moitísimos cacharriños e cousas para regalos que no principio íamos buscar nós a Portugal cada sábado; víñamos mercar moita xente que nos coñecía de Ramirás, de Bentraces, de Ourense…”, detalla.

 

  • O seu marido, “Paco” facía a provisión de libros  para a librería no almacén de Stylo, na rúa Nova de Ourense. Estrella atendía o local durante todo o día e tiña instalada mesmo unha pequena cociña donde se xuntaban amigos para comer “ou tomar unha tónica”, lembra.  Naquela época, Estrella vivía no baixo da librería, alí planchaba, ganchillaba, bordaba… “todo o que se poidera facer para saír adiante”, comenta.

 

  • “Ao redor non había edificios, só algunhas vivendas familiares e unhas tres tendas: a da Julia (na casa que hoxe está na rotonda da Familia), a da Preciosa e o Campelo  (cerca do comezo na Valenzá) e a da Teresita,  na rúa do casco vello que vai cara a igrexa de San Bernabé e que tiña tamén carnicería.”

 

  • Estrella tivo a súa vida na librería durante 25 anos, ata que o seu marido se xubilou. “Os nosos fillos animáronme nese momento a que me xubilara tamén para que comezáramos a facer cousas xuntos que antes non podíamos, porque había que traballar para saír adiante”, a partires dese momento, Estrella non o pensou moito e co desenvolvemento urbanístico da zona puideron vender algunha propiedade e facer xuntos unha vida máis tranquila.

 

  • “Hoxe meus fillos viven nas Lamas, e traballan (enfermeira  e catedrático universitario da Universidade de Vigo en Ourense)” e ela segue a vivir no edificio na librería.

 

  • Hai 16 anos fíxose cargo do local un traballador da librería Stylo, agora xubilado, pero aínda segue a atender ao público a súa esposa.
    Estrella Rajo, propietaria da librería Espa dende hai 41 anos, a primeira que se abriu na Valenzá. 06/05/2022
    Estrella Rajo, propietaria da librería Espa dende hai 41 anos, a primeira que se abriu na Valenzá. 06/05/2022

libreriaEspaEstrella1 220.90 KB
Estrella Rajo, propietaria da librería Espa dende hai 41 anos, a primeira que se abriu na Valenzá. 06/05/2022

libreriaEspaEstrela3 376.44 KB
Estrella Rajo, propietaria da librería Espa dende hai 41 anos, a primeira que se abriu na Valenzá. 06/05/2022

libreriaEspaEstrella2 338.83 KB
Estrella Rajo, propietaria da librería Espa dende hai 41 anos, a primeira que se abriu na Valenzá. 06/05/2022

CONTENT-CAT.1653811893

“A COMICTECA”, obradoiro adicado ao cómic

04/05/2022

“A COMICTECA”, obradoiro adicado ao cómic

O venres 6 de Maio, celebramos un novo Obradoiro de Animación á Lectura, neste caso adicado ao Cómic, leva por título “A COMICTECA”, será ás 18h.
Polo día do cómic gratis realizaremos un obradoiro con xogos e manualidades sobre coñecidas personaxes da banda deseñada.
Para nenas e nenos de 8 a 12
Inscrición: biblioteca@barbadas.es
Indicando nome, idade e teléfono de contacto.
Prazas Limitadas.
Organiza: Concellaría de Cultura

CONTENT-CAT.1653811893

O proxecto do arquitecto Alejandro de la Sota para Finca Fierro,  innovador e non executado

25/04/2022

O proxecto do arquitecto Alejandro de la Sota para Finca Fierro,  innovador e non executado

Historia de Barbadás

  • A historia da Finca Fierro xirou nos últimos séculos arredor dunha soa propiedade que tiña unha casa señorial, unha capela e un pombal (que permanece). Esa leira foi partillada entre varios promotores urbanísticos e ocupada por variedade de construcións e familias nas últimas décadas do século XX e as primeiras do XXI.

 

  • O arquitecto Alberte Pérez Rodríguez investigou ese espazo do concello de Barbadás. Alí existíu nos anos 60 un proxecto que Alberte engadiu na exposición “Ourense Imaxinado” de 2015 no centro cultural Marcos Valcárcel, na que se amosaron outros 9 proxectos non executados no veciño municipio.

Finca Fierro - Planta uso H - Concello de Barbadás

  • Na Finca Fierro, segundo lembra Alberte, quedou sen executar un proxecto de modernización baseado na “arquitectura industrializada”, tendencia dende os anos 20 na escola alemá Bauhaus, entre outras.

 

  • A Caixa de Aforros Provincial de Ourense proxectou nos anos 60, construír nos 56.000 m2 da Finca Fierro un complexo con aulas, teatro, cine  para mozos e mozas “de altas capacidades”, anos despois de que os herdeiros da finca hipotecaran a súa propiedade para marchar a América.

 

  • Segundo foi sabendo Alberte na súa investigación, o daquela presidente do consello de administración da entidade bancaria era Antonio Alés Reliein , que tamén era arquitecto e pediu opinión para este novo proxecto ao arquitecto ourensán recentemente chegado de Madrid, Javier Suances.

 

  • Suances fixo de intermediario propoñendo a idea a algún arquitecto xa destacado naqueles anos, que o rexeitou, e despois ao pontevedrés Alejandro  de la Sota. Este aceptou a proposta en 1964 ou 1965 , aínda que tardou un par de anos en comezar a traballar nel.

 

Proxecto orixinal Finca Fierro - Concello de Barbadás

  • Alberte lembra que o arquitecto tiña moita relación con Galicia, tanto familiar (a nai era de Ribeira, os veráns pasábaos en Sanxenxo, o seu pai fundara o Museo de Pontevedra) como por amigos que sempre conservou, como o fillo de Castelao.

 

  • Para o proxecto, a Caixa de Aforros encargou o plan topográfico do terreo (na imaxe “levantamento topográfico”) ó aparellador Gregorio Bueno.Finca Fierro - Concello de Barbadás

Máis arquitectos implicados

  • O proxecto de De la Sota é “espectacular” para Alberte, pois soubo “resolver coa mesma sección todos os volumes, adaptándose perfectamente as diferentes curvas de nivel dese terreo, que ten diferentes alturas”, e para chegar a ese resultado,De la Sota encargou ao tamén arquitecto  Manuel Gallego Jorreto unhas fotos para avanzar no traballo.“M. Gallego envioulle fotografías da aldea de Balcaide, no concello de Teo, como mostra da arquitectura tradicional galega adaptada ao terreo e De la Sota tívoas como referencia para asentar en diferentes niveis os edificios do complexo que tiña entrada por abaixo e colocábanse en zig-zag cara arriba”, detalla.
  • Nese complexo non construído había unha recepción na parte superior,  aulas, biblioteca, cociña, comedor, teatro, edificio para xogos, campo de fútbol (ver imaxe da “planta usos”), deixando libre un espazo na parte superior que anos despois ocupou a residencia “Nosa Señora dos Milagros”, que segue alí, na estrada cara Piñor.

 

  • Unha parte do espazo, no plan de De la Sota, quedou para hortas que abastecerían de productos á cociña do complexo.

Innovación arquitectónica da época

  • A arquitectura de De la Sota “estaba a facer vangarda na España franquista” segundo os textos de “Ourense Imaxinado”. Na exposición sinaláronse as innovacións deste proxecto que respondeu ó interese do arquitecto nas posibilidades que ofrecía a produción en serie, tal como se facía no eido internacional dende a Escola Bauhaus, por exemplo.

 

  • “Na residencia de estudantes pon en práctica a construción con elementos prefabricados, seriados, que xa ensaiara na casa Valera en 1961. Andaba a fixar a atención na busca de solucións estandarizables nas que centra a súa investigación técnica. Cos paneis Horpresa de formigón pretensado atopa rixidez e versatilidade de transporte e colocación. Mais tamén achega enxeños propios que non existen no mercado, como é o caso das portas de paneis de madeira forrados en aceiro co que consegue illalas do frío exterior e manter a calor cara ao interior”, segue o texto.

 

  • Tamén foi novo o que expuxo para resolver a orografía, como o aproveitamento do camiño sinuoso que alí había para separar diferentes zonas do complexo segundo o seu uso, o uso de cubertas inclinadas prefabricadas.
  • “Dende a cimentación, todo é industrializado co uso de formigón armado e tamén con fiestras  que se farían con deseño curvado para aproveitar o proceso de fabricación da industria dos autobuses, entre outros exemplos”, detalla Alberte.

 

 

  • Co proxecto avanzado, segundo Alberte, houbo “controversia arredor da súa finalidade, porque a execución dependía da Obra Social da Caixa de Aforros, e alguén pensou que este complexo supoñía en realidade, un privilexio, e non unha atención a persoas desfavorecidas así que foi quedando adiado, e produciuse o cambio de presidencia na entidade cando Alés foi substituído por David Ferrer en 1976”.

 

  • Ferrer contratou aos arquitectos Manuel Conde e fillo, “que reformularon o proxecto pero non se fixo tampouco así que a Caixa de Aforros puxo a finca en mans de dous promotores de Toén e empezou a venderse en parcelas”, remata Alberte.

 

  • E aí comezou outra parte da historia, a máis actual…Arquitecto Alberte en Finca Fierro

CONTENT-CAT.1653811893

A Praza do Pumar (Bentraces), en Barbadás acolle unha feira para potenciar o consumo sostible

22/04/2022

A Praza do Pumar (Bentraces), en Barbadás acolle unha feira para potenciar o consumo sostible

A PRAZA DO PUMAR, EN BENTRACES, A COLLE UNHA FEIRA PARA POTENCIAR O CONSUMO SOSTIBLE

Os días 23 e 24 de abril celebrarase esta feira recuperada á que se lle dá un novo impulso promovendo a reciclaxe, a reutilización e a reducción

 

  • O sábado 23 e o domingo 24 de abril celebrarase A Feria de Bentraces, no concello de Barbadás.

 

  • A Praza do Pumar será o escenario no que se desenvolva esta iniciativa que pretende potenciar o consumo sostible

 

  • Esta feira ten como obxectivo fomentar hábitos de consumo sostibles Reciclando, Reutilizando e Reducindo.

 

  • Os/as participantes na feira poñerán á venda, troco ou en balde, aqueles obxectos que non se utilicen: mobles, roupa, calzado, etc.

 

  • Ademáis haberá unha degustación de callos a galega, patacas bravas e música.

 

  • A Asociación cultural e gastronómica “O Fonfón” é a organizadora do evento, no que colabora o Concello de Barbadás.

 

 

 

CONTENT-CAT.1653811893

Presentación do Certame literario de Piñor e da Semana do Libro en Barbadás

19/04/2022

Presentación do Certame literario de Piñor e da Semana do Libro en Barbadás

O CERTAME LITERARIO DE PIÑOR CONTA ESTE ANO COA COORGANIZACIÓN DO CONCELLO DE BARBADÁS, QUE PROPUXO A CREACIÓN DE UNHA TERCEIRA CATEGORÍA ABERTA AO ALUMNADO DE PRIMARIA

 

CONCELLO E ASOCIACIÓN DE MÚSICA E CULTURA DE GALICIA PRETENDEN AFIANZAR A LINGUA E A CULTURA GALEGA PROMOCIONANDO A LITERATURA A TRAVÉS DESTES PREMIOS PARA NARRACIÓNS CURTAS

 

Ademais da presentación do certamen, abordouse a ampla programación do Concello de Barbadás para a Semana do Libro

 

Obradoiros, contacontos, promoción da lectura coa entrega de unha planta ao mercar un libro conforman as actividadades propostas

 

  • Barbadás aglutina ao longo da semana actividades relacionadas co Día do Libro, co obxectivo de fomentar a lectura entre a poboación e tamén entre o público infantil.

 

  • Esta mañá presentouse o Certame Literario de Piñor e a Semana do Libro de Barbadás coa presencia de Marga Pérez, concelleira de Cultura de Barbadás, Xusto Calviño, presidente da Asociación Música e Cultura de Galicia, e Victoria Morenza, tenente alcalde.

 

  • Marga Pérez destacou que “coa volta á normalidade, estanse realizando actividades como préstamos de libros, obradoiros para os/as máis cativos/as con dous obxectivos: un que sexa un lugar de ocio onde se divirtan cos/coas seus/súas amigos/as ou familiares e outro no que se convirtan en grandes lectores/as”.

 

  • Con motivo do Día do Libro, que está fixado no 23 de abril, “toda a semana as librarías do concello terán descontos e agasallarán cunha pranta das floristerias, unha actividade enmarcada na dinamización do comercio local”, sinalou Marga Pérez.

 

  • Este ano tamén temos unha actividade baixo o lema “léoche un conto” que consiste en que nas librarias a diferentes horas habrá un contacontos para menos e nenas. Os puntos de lectura serán o mércores ás 18,30h na Libraría Carlin e ás 19,00 na Libraría Espa. O venres a cita coa lectura infantil será ás 18,30 na Libraría A Valenzá e ás 19,00 na Libraría Moraima.

 

  • No centro de saude tamén se entregou esta mañá un lote de libros para a sala de espera de pediatría, que por mor da pandemia non se puido realizar antes.

 

  • Outra das actividades englobadas na Semana do Libro está relacionada cos nenos e nenas da Escola Infantil Municipal, que acudirán á biblioteca para coñecer as instalación e participar nun Obradoiro lúdico e didáctico.

 

 

  • O xoves, día 21 de abril, a Biblioteca Infantil e Xuvenil de Barbadás será escenario de outro Obradoiro, neste caso dirixido a nenas e nenos de entre 8 e 12 anos baixo o título “O xogo literario”.

 

 

Certame literario

  • Xusto Calviño, presidente da Asociación Música e Cultura de Galicia, presentou o Certame Literario de Piñor, que este ano celebra a XXV edición e está dirixido a todas as idades.

 

 

  • O Concello de Barbadás e a asociación presidida por Calviño organizan conxuntamente este evento literario.

 

  • Calviño lembrou que este certame foi idea de varios mozos e mozas do pobo de Piñor nos anos 90, uns anos difíciles no ambiente sociocultural. Con esta iniciativa propiciouse a potenciación da cultura, o deporte e as tradicións, pero, sobre todo,a literatura a esta parroquia do Concello de Barbadás.

 

  • “Esta promoción desenrolouse en dous ámbitos: a lectura, pola cal se creou unha sala de lectura no pobo de San Lourenzo de Piñor, e por outra banda, difundir e promocionar a nosa lingua mediante un certame literario”, explicou Xusto Calviño.

 

  • O prazo para presentar os relatos curtos remata o 27 de maio ás 14,00 horas. A entrega de premios culminará con una gala na que ademáis da recollida dos galardóns, haberá música.

 

 

  • Calviño comentou que “durante estas 25 edicións o certame foi collendo presenza, prestixio e consolidandose polo que o nivel das últimas edicións foi moi alto”.

 

  • Durante estas 25 edicións o certame foi gañando credibilidade, prestixio e presenza e eso nos leva a que sobre todo nas últimas edición haxa un elenco de gañadores verdadeiramente importante. Basta con que ollemos a listaxe de escritores e comprobemos que teñen unha talla literaria destacable e incluso algúns deles teñen sigo galardoados con outros premios literarios, incluso internacionais”

 

  • Calviño agradeceu “moito a implicación e colaboración do Concello de Barbadás no certame non só económicamente, senón tamén coorganizando e ambas entidades ímonos beneficiar desta colaboración, pero o que vai gañar vai ser o certame en si e vai pisar máis forte no eido da nosa cultura e da nosa lingua para dignificala”.

 

  • Persoas premiadas en anteriores edicións: Manuel Antonio Piñeiro, Pedro Nabeira Alberto Piñeiro, etc.

 

  • Establécense 3 categorías: para maiores de idade, para persoas entre 13 e 17 anos e a que foi proposta pola Concellería de Cultura para alumnado de Primaria.

 

 

CONTENT-CAT.1653811893

O bar de Bentraces renaceu con Ilda Peralta catro meses antes da pandemia, e colabora ca feira dos días 23 e 24 de abril

15/04/2022

O bar de Bentraces renaceu con Ilda Peralta catro meses antes da pandemia, e colabora ca feira dos días 23 e 24 de abril

Emprendemento en Barbadás

  • A historia dun bar de aldea pode parecer intranscendente, pero no caso de Bentraces trátase dunha das dúas ou tres actividades económicas da contorna inmediata. Na aldea máis redonda de Barbadás, hai un pazo  adicado a eventos sociais e empresariais, un artesán en proceso de cambio de local e o bar que está na estrada de Celanova (Nacional 540 esquina rúa do Canastro).

 

  • Ilda Peralta Duarte reabriu o bar Bentraces  en novembro de 2019.
    Ilda é de Paraguay, estableceuse en Ourense hai case dúas décadas e traballou sempre no sector hostaleiro, a maior parte do tempo nos dous restaurantes  da familia do “Coto do Rano” ata que decidiu ser a súa propia xefa.

 

  • “Me puse a buscar local por todo Ourense hasta que un amigo que vive en Bentraces me habló de este que estaba vacío. El sitio me gustó y aquí nos establecimos ese año”, explica.

 

  • Ilda abriu e poucos meses despois tivo que pechar, a causa da pandemia. “Empezó a ir muy bien con personas que pasan por aquí, los trabajadores del pazo de Bentraces cuando tienen eventos, y l@s vecin@ que toman café a diario”, detalla.

 

  • Dende que chegou, sabe que pode contar “con todos los vecinos y vecinas, igual que en el pueblo saben que pueden contar conmigo”. Agora, tras o parón da pandemia, comezará a retomar plans en canto poida, como o de ter un posto de pulpeira diante do bar… e outros que aínda non conta.
Ilda Peralta Duarte, propietaria do café Bentraes dende novembro de 2019. Foto Rosa Veiga
Ilda Peralta Duarte, propietaria do café Bentraces dende novembro de 2019. Foto Rosa Veiga
  • La gente se va animando poco a poco, va cogiendo confianza para salir y si todo va bien, iremos mejorando la atención”, concreta. Neste momento, a súa oferta é de petiscos caseiros con cada consumición de bebida. Prepara cada día pratos diferentes, como chouriciños ao viño, callos, tortilla de pataca, revoltos, queixo e embutidos variados.

 

  • Ten selado de lotería e moito traballo diario que espera siga en aumento, para o que xa conta cunha traballadora polas tardes.

 

  • A familia de Ilda medrou dende que chegou a Bentraces, igual que os seus plans de futuro na aldea que escolleu para vivir. O máis inmediato é a colaboración na feira prevista para os días 23 e 24 anunciada polos organizadores nas portas da aldea.

 

  • A asociación “O Fonfón” de Bentraces anima a participar na feira para fomentar o consumo sustentable e coa venda e troco dos obxectos non aproveitados na casa. Ilda atenderá eses días o bar, por vacacións da traballadora, pero colaborará no aprovisionamento de bebidas e petiscos.

 

  • Moita sorte Ilda!!
Ilda Peralta Duarte, propietaria do café Bentraes dende novembro de 2019. Foto Rosa Veiga
Ilda Peralta Duarte, propietaria do café Bentraces dende novembro de 2019. Foto Rosa Veiga

ilda1 200.86 KB
Ilda Peralta Duarte, propietaria do café Bentraes dende novembro de 2019. Foto Rosa Veiga

ilda3 315.11 KB
Ilda Peralta Duarte, propietaria do café Bentraes dende novembro de 2019. Foto Rosa Veiga

ilda2 406.19 KB
Ilda Peralta Duarte, propietaria do café Bentraes dende novembro de 2019. Foto Rosa Veiga

ilda3 315.11 KB
Ilda Peralta Duarte, propietaria do café Bentraes dende novembro de 2019. Foto Rosa Veiga

CONTENT-CAT.1653811893

Certame literario de narracións breves de Piñor, convocado polo Concello de Barbadás e a Asociación Música e Cultura de Galicia

13/04/2022

Certame literario de narracións breves de Piñor, convocado polo Concello de Barbadás e a Asociación Música e Cultura de Galicia

O certame literario establece 3 categorías e 2 premios en cada unha delas.

O CONCELLO DE BARBADÁS E A ASOCIACIÓN MÚSICA E CULTURA DE GALICIA CONVOCAN O XXV CERTAME LITERARIO DE PIÑOR NA ESPECIALIDADE DE NARRACIÓNS BREVES

  • O certame literario establece 3 categorías e 2 premios en cada unha delas:

Categoría A, para participantes maiores de idade e os premios serán de  500 e 300 euros, respectivamente.

Categoría B, para participantes de 13 a 17 anos e os premios serán de 200 e 100 euros, respectivamente.

Categoría C, para participantes que formen parte do alumnado de Educación Primaria premiados con 100 e 75 euros, respectivamente, que se outorgarán mediante bonos para a compra de material escolar.

  • Para recibiren os seus galardóns as persoas premiadas deberán comparecer obrigatoriamente no acto de entrega de premios, perdendo ese dereito no caso contrario.
  • Ninguén poderá obter dous premios, recibirá o máis importante.
  • Os relatos serám de temática libre, orixinais, inéditos, en galego e non poderán estar xa premiados noutros certames.
  • A súa extensión non excederá de 10 folios, por unha soa cara e con entreliñas de duplo espazo. Ademais deberán presentarse mecanografados e encabezados por un lema ou pseudónimo.
  • O prazo de presentación pecharase o venres 27 de maio de 2022 ás 14 h.
  • O xurado estará formado por 6 compoñentes e o seu ditame será inapelable
  • A entrega dos premios terá lugar o domingo 5 de xuño de 2022, pola tarde, no Liceo da cidade de Ourense.
  • As narracións premiadas editaranse na revista Fervenza da Cultura, así como nas páxinas web e redes sociais do Concello de Barbadás e a Asociación Música e Cultura de Galicia, reservándose as entidades organizadoras o dereito de publicalos en libros e outros medios de difusión.

 

CONSULTE AS BASES NO SEGUINTE ENLACE: Bases Certame Literario

 

CONTENT-CAT.1653811893

Presentación do libro “El rastro del verano” de David González Couso

09/04/2022

Presentación do libro “El rastro del verano” de David González Couso

Presentación celebrada o venres, 8 de abril, no Ateneo de Ourense

Carmen Martín Gaite volta a Piñor da man do investigador David González Couso e da súa amiga en vida Enma Martinell

Por parte do Concello de Barbadás, asistiron ao evento, a Concelleira de Igualdade, Elisabet González e a Tenenta de Alcalde, Victoria Morenza.

  • O centro cultural Marcos Valcárcel acolleu o acto de presentación do libro “El rastro del último verano” arredor dos lugares, obxectos e nomes da literatura de Carmen Martín Gaite, organizado polo Ateneo de Ourense e introducido polo catedrático de Historia da Arte Carlos Fernández Pérez. O libro foi presentado polo seu autor, profesor e investigador David González Couso e pola autora do seu prólogo, a profesora de Universidade de Barcelona, Enma Martinell Gifre.

  • A través de videoconferencia, Martinell explicou que trala morte da súa amiga Carmen Martín Gaite, ela apartouse do núcleo de persoas que analizaban e estudaban a súa polifacética obra pero prologou “con gusto” o libro do profesor e investigador González Couso, en 2020, porque a escritora finada no ano 2000 “es narradora incombustible y David es la magia en la que curiosos y amigos hallamos una permanente actualización bibliográfica”.

 

  • Nese sentido, salientou a importancia dese traballo investigador, plasmado en varios libros, porque supón “dedicar esfuerzo y un excelente nivel investigador” para definir o que Galiza deixou na obra de Martín Gaite. Así o fixo González Couso nunha biografía literaria publicada na revista “Espéculo”, no libro “Los perfiles gallegos de CMG” e a adicada aos antepasados galegos da escritora. Martinell concluíu que non é tarefa fácil o traballo feito polo profesor ourensán.

 

  • “Supone un contacto con los lugares, un conocimiento topográfico solo posible para alguien que vive cerca y tiene curiosidad, esfuerzo y disposición para llegar a ese conocimiento, porque las evocaciones en los textos de Carmen son localizables, pero no de una forma sencilla, y David lo consigue”, engadiu.

 

  • Para ese acercamento de González Couso á obra de Carmen Martín Gaite, segundo  Martinell, foi necesario “vaciar” obras non tan destacadas da autora, que tamén escribíu poesía, artigos xornalísticos, artigos de crítica literaria, as conferencias en “Pido la palabra” en 2001, “Cuadernos de todo” en 2003 e recopilacións póstumas dos seus textos.

Turismo cultural en Barbadás, Ourense e Madrid

  • “David es el único que lo hace y de modo brillante”, continou e aludiu a todo o seu traballo como fonte para os itinerarios literarios que o autor propón no libro “El rastro del verano”, con percorridos concretos por lugares y espazos de Barbadás (en San Lourenzo de Piñor), Ourense e Madrid, entre outros lugares.

 

  • “Hay un turismo cultural y literario para hacer en grupo o de forma individual, elaborado por expertos y que permite a las personas curiosas caminar viendo y conociendo espacios de hechos reales evocados en la literatura”, como os espazos literarios da autora danesa Karen Blixen que son agora “lugares de peregrinación, incluyendo su casa”. Martinell dixo que a obra de González Couso “ofrece una perspectiva de aplicación genial para este ámbito turístico”.

  • Tras escoitar os parabéns de Martinell, o autor do libro de investigación agradeceu as colaboracións que tivo para gráficos, mapas e imaxes do libro como a do ourensán Xosé Poldras, a ilustradora Andrea Reyes e as fotografías e explicacións de Amado Perille. Tamén agradeceu a “ilusión e implicación emocional, institucional e económica” do concello de Barbadás e expresou o seu desexo de ver “materializada en breve a ruta na que se poderá ver in situ todo o que se conta neste libro”, cando faltan tres anos para o centenario do nacemento da escritora.

 

  • González Couso descubriu a presenza de Piñor en toda a obra de Martín Gaite a partir da lectura de “Las ataduras” de 1959, “Las retahílas” de 1974 e “El pastel del diablo” de 1985, que corresponden a diferentes etapas vitais da escritora, galardonada con numerosos premios como o Príncipe de Asturias e o Nacional de Literatura, entre outros  moitos.

  • As referencias de San Lourenzo de Piñor (onde a escritora pasou todos os veráns de infancia e xuventude) nas obras de Martín Gaite “non son só curiosidades” senón que son protagonistas dos textos, segundo o investigador.

 

  • Piñor trocou en lugar literario coa obra da escritora, como ocorreu con Oviedo, a Vetusta de “La regenta” Leopoldo Alas Clarín ou coa cidade de Ourense que é a “Auria” de Eduardo Blanco Amor, según explicou o investigador.

 

  • Presentou o seu libro como un “conxunto de retallos” que son anacos de referencias literarias arredor de parentescos e ataduras, casas e lugares e finalmente o mundo femenino nos escritos da autora salmantina.

Familia e lugares de Martín Gaite

  • A familia ourensá da escritora, repartida entre Allariz, Ourense e San Lourenzo de Piñor (Barbadás) deixou rastro na súa vida e obra pois, segundo detallou o investigador, a primeira persoa Gaite ourensá que descubriu foi o bisavó coruñés Joaquín Gaite Núñez, casado coa ourensá Sofía Lloves García a comezos do século XIX. El foi fundador do Instituto de Ourense (antecedente nos xardíns do Padre Feijóo, do actual IES Otero Pedrayo) e fundador do xornal “El orensano” de información xeral.

 

  • O avó da escritora foi Francisco Javier Gaite Lloves, homenaxeado en Piñor cunha placa de 1932 na fonte da aldea polo seu activismo contra o excesivo cobro de taxas aos labregos.

  • Carmen Martín Gaite non coñeceu ao seu avó pero falou del: “en las fotos tiene buena pinta, con ojos inteligentes y de él me vendrá el aire bohemio moderado”, segundo lembrou González Couso.

 

  • O tío avó da escritora, irmán de Francisco Javier, foi Antonio Gaite, fundador do xornal “La tertulia” e do primeiro Ateneo de Ourense en 1914 “e por alí andiveron despois Vicente Risco e Ramón Otero Pedrayo”, engadiu. O seu espírito científico levouno a experimentar un sistema de alumeado público para a cidade que resultou fallido.

 

  • A escritora referiuse ao seu pai, tras falecer en 1978, como “hombre abnegado y tenaz” e a nai María Gaite como “esa madre que parecía que no me estaba enseñando nada” e da que falou nas súas obras porque, segundo dicía a escritora, “ponerse a contar es como ponerse a coser, con paciencia siempre, sea para vainicas o para recuerdos”.

 

  • En difererentes obras, prólogos e conferencias, a escritora lembrou a súa vida na casa de San Lourenzo de Piñor, na que a súa nai cosía diante dunha fiestra orientada cara o solpor, momento no que a vía evadirse e “de tanto mirarla y envidiarla, aprendí,  no sé cómo, a fugarme yo también”, en palabras da escritora.

 

  • Das casas e lugares estudados por González Couso nas obras da escritora, salientou o pazo de Lemos (en San Lourenzo de Piñor), as penas de Ousande e “innumerables en todas as súas obras” o que levou á propia Martín Gaite a sinalar en conferencias e artigos: “tengo la  impresión de que Galicia está dispersa en toda mi obra”.

Ruta en Barbadás

  • O libro presentado polo seu autor inclúe detalladamente, os retallos explicados detalladamente na presentación, e roteiros detallados que, segundo dixo, llevarían un día para o seu percorrido completo co tempo de xantar incluído.

 

  • Comezou a elaboralo tras as súas conversas con Perille, como un triángulo entre Ousende, o monte Ervedelo e o monte da Ladaína, que conforman os espazos polos que San Lourenzo de Piñor é o “balcón de Ourense”, tal como o definiu a propia Martín Gaite.

 

  • Referíuse tamén o terceiro retallo, como o “mundo femenino” da escritora que se referiu á “independencia de las aldeanas gallegas” en contraste co que ela considerou “sumisión a la norma” en sus otros lugares de residencia en Salamanca y Madrid.

  • As protagonistas das súas obras, e en todas as novelas, segundo analizou González Couso, son sempre mulleres. Tamén por iso, o seu libro inclúe unidades didácticas que poden utilizarse de guías en centros escolares para traballos literarios con elementos transversais, e para os clubes de lectura, que proliferan en diferentes eidos escolares.

 

  • No remate do acto, o investigador respondeu a preguntas do público e reivindicou, a partires dunha delas, unha maior presencia de Martín Gaite nos temarios actuais de institutos e probas de selección académica. Avogou por retomar o coñecemento arredor da “Generación del Medio Siglo”, esa dos anos 50 da que eran parte Martín Gaite, o seu esposo Sánchez Ferlosio, Aldecoa, Josefina Rodríguez, Ana María Matute, Fernández Santos e outros.

Datos de interese:

  • David González Couso,  profesor e investigador, publicou numerosos libros sobre Martín Gaite. O último, El rastro del verano (2020), propón itinerarios turísticos e didácticos desde a súa obra literaria.

 

  • Escribiu antes artigos en revistas especializadas e participou no documental para TVE sobre a autora La Reina de las Nieves (2021). Tamén traballou noutros ámbitos como a edición e a tradución. É colaborador do proxecto BIESES e ten impartido seminarios sobre autoras clásicas.

 

 

 

 

davidpresentalibro7 332.43 KB
Presentación lo libro "El rastro del verao" de David González Couso, nun acto ogranizado polo Ateneo de Ourense no Centro Cultural Marcos Valcárcel. Ourense 08/04/2022

davidpresentalibro1 300.10 KB
Presentación lo libro "El rastro del verao" de David González Couso, nun acto ogranizado polo Ateneo de Ourense no Centro Cultural Marcos Valcárcel. Ourense 08/04/2022

davidpresentalibro2 333.37 KB
Presentación lo libro "El rastro del verao" de David González Couso, nun acto ogranizado polo Ateneo de Ourense no Centro Cultural Marcos Valcárcel. Ourense 08/04/2022

davidpresentalibro3 360.22 KB
Presentación lo libro "El rastro del verao" de David González Couso, nun acto ogranizado polo Ateneo de Ourense no Centro Cultural Marcos Valcárcel. Ourense 08/04/2022

davidpresentalibro4 371.23 KB
Presentación lo libro "El rastro del verao" de David González Couso, nun acto ogranizado polo Ateneo de Ourense no Centro Cultural Marcos Valcárcel. Ourense 08/04/2022

davidpresentalibro5 402.22 KB
Presentación lo libro "El rastro del verao" de David González Couso, nun acto ogranizado polo Ateneo de Ourense no Centro Cultural Marcos Valcárcel. Ourense 08/04/2022

davidpresentalibro6 317.88 KB
Presentación lo libro "El rastro del verao" de David González Couso, nun acto ogranizado polo Ateneo de Ourense no Centro Cultural Marcos Valcárcel. Ourense 08/04/2022

davidpresentalibro7 332.43 KB
Presentación lo libro "El rastro del verao" de David González Couso, nun acto ogranizado polo Ateneo de Ourense no Centro Cultural Marcos Valcárcel. Ourense 08/04/2022

davidpresentalibro8 295.62 KB
Presentación lo libro "El rastro del verao" de David González Couso, nun acto ogranizado polo Ateneo de Ourense no Centro Cultural Marcos Valcárcel. Ourense 08/04/2022

davidpresentalibro9 414.61 KB
Presentación lo libro "El rastro del verao" de David González Couso, nun acto ogranizado polo Ateneo de Ourense no Centro Cultural Marcos Valcárcel. Ourense 08/04/2022

davidpresentalibro10 293.74 KB
Presentación lo libro "El rastro del verao" de David González Couso, nun acto ogranizado polo Ateneo de Ourense no Centro Cultural Marcos Valcárcel. Ourense 08/04/2022

davidpresentalibro11 402.02 KB
Presentación lo libro "El rastro del verao" de David González Couso, nun acto ogranizado polo Ateneo de Ourense no Centro Cultural Marcos Valcárcel. Ourense 08/04/2022

davidpresentalibro12 371.75 KB
Presentación lo libro "El rastro del verao" de David González Couso, nun acto ogranizado polo Ateneo de Ourense no Centro Cultural Marcos Valcárcel. Ourense 08/04/2022

davidpresentalibro13 333.27 KB
Presentación lo libro "El rastro del verao" de David González Couso, nun acto ogranizado polo Ateneo de Ourense no Centro Cultural Marcos Valcárcel. Ourense 08/04/2022

davidpresentalibro14 390.50 KB
Presentación lo libro "El rastro del verao" de David González Couso, nun acto ogranizado polo Ateneo de Ourense no Centro Cultural Marcos Valcárcel. Ourense 08/04/2022

davidpresentalibro15 333.29 KB
Presentación lo libro "El rastro del verao" de David González Couso, nun acto ogranizado polo Ateneo de Ourense no Centro Cultural Marcos Valcárcel. Ourense 08/04/2022

davidpresentalibro16 459.59 KB
Presentación lo libro "El rastro del verao" de David González Couso, nun acto ogranizado polo Ateneo de Ourense no Centro Cultural Marcos Valcárcel. Ourense 08/04/2022

davidpresentalibro17 223.63 KB
Presentación lo libro "El rastro del verao" de David González Couso, nun acto ogranizado polo Ateneo de Ourense no Centro Cultural Marcos Valcárcel. Ourense 08/04/2022

davidpresentalibro18 307.67 KB
Presentación lo libro "El rastro del verao" de David González Couso, nun acto ogranizado polo Ateneo de Ourense no Centro Cultural Marcos Valcárcel. Ourense 08/04/2022

CONTENT-CAT.1653811893

Coidados porta a porta en Barbadás: estimulación de memoria, podoloxía e audioloxía

07/04/2022

Coidados porta a porta en Barbadás: estimulación de memoria, podoloxía e audioloxía

Os 28, 29 de abril, 2 e 3 de maio de 9:00 h – 20:00 h

“COIDADOS PORTA A PORTA”, PROXECTO CO QUE LEVAMOS SERVIZOS ASISTENCIAIS ÁS PERSOAS MAIORES NO  RURAL PARA A PREVENCIÓN DA DEPENDENCIA: ESTIMULACIÓN DE MEMORIA, PODOLOXÍA, AUDIOLOXÍA
Vai dirixido con cita previa a persoas maiores de 55 anos con cita previa.
Os servizos que se presntan son:

  • – ESTIMULACIÓN DA MEMORIA –
    A alta en incidencias de deterioro cognitivo en persoas maiores fai aconsellable a valoración cognitiva e a intervención terapéutica como forma de previr e aminorar o proceso.
    – Estimulación COGNITIVA
    – Estimulación FUNCIONAL
    – Prevención da DEPENDENCIA mediante hábitos de vida saudables
    – Promoción do ENVELLECEMENTO ACTIVO

 

  • – PODOLOXÍA –
    O coidado do pé adquire importancia co paso dos anos. Permite garantizar autonomía e previr patoloxías que poidan resultar en complicacións médico-cirúrxicas.
    – CONSULTA BÁSICA de podoloxía
    – Corte de e limpieza de UNLLAS
    – Eliminación de DUREZAS, CALLOSIDADES E HELOMAS
    – Valoración do ESTADO XERAL DO PÉ

 

  • – AUDIOLOXÍA –
    O deterioro auditivo pode afectar á integración sensorial e resultar nunha menor socialización. A revisión é importante para a prevención.
    – CONSULTAS BÁSICAS de audioloxía
    – EXPLOTACIÓN funcional da audición
    – PREVENCIÓN da perda auditiva

 

O Servizo de Coidados Porta a Porta estará en Barbadás, na explanada do Mercadona,  os días 28, 29 de abril e  2, 3 de maio de 2022 en horario de 9:00 h – 20:00 h

É preciso solicitar cita previa no teléfono 622 748 283 ou no correo electrónico coidadosportaaporta.politicasocial@xunta.gal.

CONTENT-CAT.1653811893

Barbadás acolle a 34ª edición da Feira Apícola de Galicia

05/04/2022

Barbadás acolle a 34ª edición da Feira Apícola de Galicia

BARBADÁS ACOLLE A 34ª EDICIÓN DA FEIRA APÍCOLA DE GALICIA CON PONENCIAS DE ÁMBITO INTERNACIONAL, CATAS DE MEL E UNHA ACTIVIDADE DIDACTICA NO COLEXIO RUXIDOIRO

Esta mañá presentouse o evento no Centro Empresarial Transfronteirizo, sede da Agrupación Apícola de Galicia

O evento desenrolarase vía streaming e contará coa presenza virtual de expertos de Arxentina, Francia e Italia

  • A presentación da 34 edición da Feira Apícola das Rías Baixas tivo lugar este mediodía no Centro Empresarial Transfroiterizo de Barbadás, onde ten a súa sede precisamente a Agrupación Apícola que reúne a varias asociacións de toda Galicia.

 

  • Victoria Morenza, tenente alcalde do Concello de Barbadás, destacou que “esta feira ten un longo percorrido, é un evento de carácter internacional no que participan países como Francia, Arxentina e Italia”.

 

  • A feira celebrarase o 9 de abril e nesta ocasión trala pandemia “tívose que desenrolar vía streaming e tivo bastante éxito a nivel internacional, motivo polo que se mantén o formato por ter máis acollida e implantación”, indicou Morenza.

 

  • Previamente á feira apícola e vinculada con este encontro, desenrolaranse unha xornada didáctica no colexio de Barbadás de O Ruxidoiro. Nesta actividade didáctica os/as menos/as do centro educativo poderán coñecer de preto o proceso de obtención do mel e os seus efectos beneficiosos.

 

  • Morenza sinalou que Ourense é unha das provincias de toda Galicia máis profesionalizada no sector apícola e onde hai máis colmeas de toda Galicia e de aí que teña esta implantación e que sexa na provincia de Ourense, concretamente en Barbadás, dende onde se lance esta Feira Apícola.

 

  • A feira vai incidir na innovación no proceso productivo, tamén vai abordar cuestións como enfermidades da Apis mellifera, mentras que unha das partes máis atractivas do evento son as catas comentadas, nas cales hai prazas limitadas dun máximo de 40 participantes.

 

  • A agrupación para o desenvolvemento e formación do sector apícola Agrupación Apícola de Galicia creouse en 1999 cos obxectivos de fomentar a práctica da apícultura da nosa comunidade e proporcionar asesoramento técnico e servizo cualificado a todos e todas os apicultores e apicultoras galegos que é algo fundamental a formación, o asesoramento, a innovación, destacou a tenente alcalde de Barbadás.

 

  • Dar a coñecer o universo da apicultura ao público é un dos seus obxectivos e un fin que se materializaba a través da súa tradicional Feira Apícola das Rías Baixas que se foi transformando nesta feira vía streaming.

 

  • Foi imprescindible dar a coñecer a importancia de ter un mel con contraetiquetas reguladas baixo a Indicación Xeográfica Protexida de Galicia “para seguir precisamente avanzando en todos os aspectos da innovación e do progreso deste sector. Outro dos obxectivos é visibilizar o mundo da apicultura e o mel de Galicia e levar a cabo unha labor directa e inestimable para a vida como pode ser a polinización”, comentou Morenza
  • José María Seijo, presidente da Agrupación Apícola de Galicia, explicou que a Feira das Rías Baixas foi unha feira fundada nas Rías Baixas, concretamente en Vigo, despois pasou á zona do Porriño, e tiñamos salí un recinto que o concello do Porriño nos cedeu pero que unha vez que veu a pandemia, no era factible seguila celebrando nesta ubicación”.

 

  • A solución foi facela on line e xa é esta a terceira edición que se celebra en Barbadás, indicou Seijo, quen destacou “o  agradecemento ao Concello de Barbadás, co que temos unhas comunicación excelentes e dende o inicio da pandemia a nosa decisión foi facela dende aquí, xa levamos dous anos, este xa vai ser o terceiro as cales saíron expléndidas cunha comunicación amplia, chegou a moitísimas partes, felicitaronnos polas condicións que se están facendo” .

 

  • A feira apícola comezará ás 10:25 e as 10:30, cinco minutos máis tarde xa empezaríamos. “A primeira sería dar información do producto, dos resultados, estamos cun sistema de I+D+i, creamos o máximo cun sistema de control de colmenas sobre peso, temperaturas, sobre ruído, vibración”.

 

  • Aos/ás apicultores ofrécelles toda a información perfecta de cómo están as colmeas. “Non fai falta ir ás colmeas, a través do móvil podemos estar lendo o que está pasando no noso colmear, non en todas as colmeas pero con que teñamos dúas ou tres referencias é suficiente. Este é un sistema que se está facendo co apoio da universidade e varios compoñentes máis pero pode ser o futuro de levar un colmear sen ter que ir ás colmeas, explica Seijo.

 

  • Ás 11 abordarase un dos aspectos fundamentais: para que as colmeas estén ben hai que controlar a raíña. “É o motor principal das colmeas entón neste caso Gilles Fert que é especialista en cría de raíñas, vai ofrecer unha visión completa da cría de raíñas, cómo seleccionar as nosas colmeas para ter unha boa abella e que funcionen ben”, detallou o presidente da Agrupación Apícola de Galicia.

 

  • Ás 13,00 horas ao italiano Antonio nanetti que nos abordará as enfermidades , “un dos temas que se están controlando o problema máis grande que temos os apicultores neste momento. Tátase de un parásito que xa chegou aquí no 85 e dende entón se podería dicir que nos está matando todas as abellas. Se desarrolla a unha velocidade terrible, hai 50.000 productos pero de cada vez hai máis hai que innovar e a forma de utilizar o producto é saber se os tratamentos son máis efectivos ou menos efectivos. Entón este experto vai dicir como é a investigación que se está facendo e como está utilizando o ácido sálico frente a estes problemas”, comentou Seijo.

 

  • Ás 17,00 horas haberá unha cata comentada neste caso despois comentará Ester polo miúdo xa que é a presidenta do consello regulador e as 18 horas temos a un especialista en manexo invernal. Como por al colmeas para que pasen ben o inverno chamado Martín Colombani, médico especialista en producción apícolas de Argentina. As nosas abellas non se comportan igual que as de Arxentina , hai diferentes climatoloxías, hai diferentes razas de avellas. Pero nos vai dicir unha información de cómo van as cousas funcionando.

 

  • Ester Ordóñez, presidenta do Consello Regulador da Indicación Xeográfica Mel de Galicia e veterinaria a Agrupación Apícola de Galicia iniciou a súa intervención afirmando que “a min tócame a parte máis doce. Neste caso falaremos da cata comentada en formato on line virtual e este e o kit que recibirán os participantes na súa casa donde van mostras de mel de Galicia e mostras da Alcarria”.

 

  • Ordóñez anticipou que “é a primeira vez que se fai unha cata on line comentada de degustación con dúas denominacións de calidade englobadas, neste caso Alcarria e mel de Galicia, porque moitas veces se fala de mel pero para que a xente saiba que realmente se pode falar de meles, hai distintos meles”.

 

  • Dentro de Galicia temos unha variedade moi clara entre os meles de costa e os meles de interior. E despois tamén a diferencia é ver que tamén o mel é un produto intimamente ligado ao territorio e que non ten nada que ver un mel de Galicia co mel de Alcarría, que vai a ser outras características totalmente distintas, máis aromáticas, detallou Ester Ordóñez.

 

  • A veterinaria indicou que “hai que probar distintos tipos de meles igual que hai que probar distintos tipos de queixos, distintos tipos de viños e bueno, buscar o mel que nos gusta”.

 

  • Nos colexios xa se leva facendo dende fai moito de tempo a actividade do achegamento á apicultura de Galicia. “Aos nenos e nenas encántalles realmente o mel xa que é unha golosina natural. Pero unha golosina natural que lles aporta moitisimas cousas, lles aporta: vitaminas, minerais, antioxidantes… E a eles realmente encantalles que deben de engadilo, tanto eles coma nós, a unha dieta saudable. Por que nos somos o que comemos, somos o que consumimos. E isto, realmente, o mel de galicia é un produto a engadir nunha dieta saudable, detalla Ordóñez.

 

  • Ordóñez destacou a colaboración coa Universidade de Vigo no Campus de Ourense, “onde fixemos un estudo de investigación durante tres anos e as conclusións de comparativa do mel de Galicia en comparación con respecto aos meles a nivel mundial, sairon que o mel de Galicia ten máis vitaminas, máis minerais e un poder antioxidante que se pode comparar con froitas e verduras co cal o deixa moitisimo mellor que o resto dos meles a nivel mundial”.

 

  • Temos que pensar máis nesto, que os consumidores apoien e merquen esta contraetiqueta que garante o orixe do mel de Galicia de calidade diferenciada e a maiores que están apoiando a estos apicultores e apicultoras Galegas que manteñen o rural vivo e que nos benefician a todos coa polinización que fan e a biodiversidade de Galicia.

 

  • Na cata ademais vaise facer un sorteo dos produtos de Belacolmea que é unha linea de cosmética natural que sacou a agrupación apicola de Galicia. É un produto de inovación que é unha marca colectiva para que as explotacións apicolas poidan aumentar a renda das súas explotacións diversificando a súa renda por que a metereoloxia inflúe moito neste sector e entonces, claro hai moitos apicultores que estaban últimamente un pouco desanimados porque a climatoloxia non os estaba axudando o cal claro, diversificar un pouco, non só o mel senón tamén o pole, propole, a cera ou a innovación a través de pasar estes produtos a unha linea de cosmética natural que ademais leva o selo de Galicia por que todos os produtos levan mel de Galicia, que poidan aumentar súas rendas e poder vivir no rural e do rural.

 

  • A actividade didáctica no colexio O Ruxidoiro desenrolarase o venres 8 de abril. “É unha actividade que lles encanta e se lle achega a través de historias e demais a apicultura en si e degustas o mel que é distinto o mel da costa que o de aqui de interior xa que é unha golosina natural que lles encanta”, sinalou Ester Ordóñez.

image3 103.55 KB

image7 87.82 KB

image0 96.98 KB

image1 89.11 KB

image2 89.76 KB

image3 103.55 KB

image4 103.35 KB

image5 88.32 KB

image6 97.01 KB

image7 87.82 KB

image8 75.96 KB

image9 95.66 KB

image10 78.79 KB

image11 81.47 KB

image12 72.64 KB

image13 88.07 KB

image14 136.13 KB

image15 136.15 KB

CONTENT-CAT.1653811893

Oceanía

04/04/2022

Oceanía

O xoves 7 de abril contaremos coa presencia do escritor José García Juncal que nos vai presentar a súa segunda novela que leva por título “Oceanía”, será ás 20h, na Biblioteca Municipal.

En Oceanía a protagonista é a figura feminina na súa narración. Oceanías son as mulleres que loitan e érguense contra as desgracias e dificultades. Nunca se dobran, conseguindo consolidar a Muller xeración tras xeración.

O acto estará presentado por María Cristina Rodríguez Cendón, Xefa do Servizo de Xestión de Estudos de Grao da Universidade de Vigo.

¡Estades tod@s convidados á presentación do libro!

Organiza: Concellaría de cultura

CONTENT-CAT.1653811893

Obradoiro “En abril libros mil”

04/04/2022

Obradoiro “En abril libros mil”

O vindeiro xoves 7 de abril ás 18h na Biblioteca Municipal de Barbadás, levaremos a cabo o Obradoiro “En abril libros mil” para celebrar o Día Internacional do libro infantil e xuvenil.

A través do xogo leremos un conto e xogaremos ao bingo literario. Despois os cativos terán a misión de intentar recuperar as vogais que nos quitou a Bruxa Quitavocales nalgúns libros da Biblioteca.

E, para rematar, faremos o noso propio conto en pai pai que é un abanico xaponés.

Dirixido a nen@s de 5 a 7 anos.

Inscricións: biblioteca@barbadas.es

Poñer nome, idade e número de teléfono.

PRAZAS LIMITADAS

Organiza: Concellería de Cultura

 

CONTENT-CAT.1653811893

David González Couso presenta “O rastro do verán”, obra que aborda a vinculación de Carmen Martín Gaite con Piñor, Barbadás

02/04/2022

David González Couso presenta “O rastro do verán”, obra que aborda a vinculación de Carmen Martín Gaite con Piñor, Barbadás

DAVID GONZÁLEZ COUSO PRESENTA O LIBRO “O RASTRO DO VERÁN” VINCULADO Á PRESENZA NA OBRA LITERARIA DE CARMEN MARTÍN GAITE DO POBO DE SAN LOURENZO DE PIÑOR

O autor prestará especial atención a Piñor como peza esencial da súa poética literaria e como lugar onde transcorreron os veráns da súa infancia

  • ‘Coser e contar. Miradas sobre Carmen Martín Gaite’ é o título baixo o que David González Couso presenta no Ateneo de Ourense o seu libro “O rastro do verán”.

 

  • David González Couso estará acompañado por Carlos Fernández, profesor de Historia da arte, e Emma Martinell, profesora honorífica da Universidade de Barcelona.

 

  • O escritor explicará os distintos roteiros literarios propostas a partir da xeografía narrativa da escritora salmantina, con especial atención a San Lorenzo de Piñor como peza esencial da súa poética literaria e como lugar onde transcorreron os veráns da súa infancia.

 

  • Ademais abordará a importancia da familia Gaite Lloves na cidade de Ourense e da conformación dunha xeración literaria no Madrid dos anos 50 como itinerarios fundamentais.

 

  • O autor de “O rastro do verán” analizará tamén o sentido didáctico que propón o libro nun achegamento á lectura das denominadas ‘novelas de Piñor’.

 

  • Tamén se destacará a implicación do Concello de Barbadás no proxecto turístico-cultural emprendido por mor da publicación do libro, que materializará os itinerarios destas novelas e incentivará a súa divulgación en centros educativos.

 

  • A cita será o venres 8 de abril de 2022 ás 19,30 h na sede do Ateneo de Ourense (Centro Cultural Marcos Valcárcel, Rúa do Progreso, 30).

CONTENT-CAT.1653811893

O escultor José Manuel Pateiro crea un “Ícaro” e pinta cada día en Parada de Piñor

01/04/2022

O escultor José Manuel Pateiro crea un “Ícaro” e pinta cada día en Parada de Piñor

Sociedade en Barbadás

  • O pintor e escultor de Parada de Piñor José Manuel Pateiro Guede retomou o seu traballo nunha pedra monumental da que está a saír Ícaro e o seu pai Dédalo, dous personaxes mitolóxicos gregos que fuxiron dunha torre na que estaban presos despois de construír ás con plumas de paxaro pegadas con cera dunha candea.

 

  • Esta “peza”, segundo nos contou Pateiro, está comezada dende hai 15 anos e retomouna hai uns meses e non parará ata rematala. Cando o faga, espera que o destino da imaxe non quede lonxe “para non perdela de vista” como ocorreu ata agora coas que fixo antes.
Escultor e pintor José Manuel Pateiro Guede, en Parada de Piñor.
Escultor e pintor José Manuel Pateiro Guede, en Parada de Piñor. 30/03/22. Foto Rosa Veiga
  • Entre elas a escultura da “Familia” da rotonda central da Valenzá, cuberta por pancartas, cores, luces e o “atrezzo” necesario para moitas celebracións do calendario anual, e tamén a de “Píramo e Tisbe”, os amantes de pedra que poder verse no barrio da Ponte, no xardín que está onde remata a Ponte do Milenio.

 

  • “Non traballo nunca por encargo, e cando remato as obras alguén se vai interesando e as leva”, detalla Pateiro nun descanso do seu “traballo”. “Dende pequeno gústame debuxar e por ese motivo estudei Formación Profesional para ser Delineante, na Farixa, aínda que nunca traballei como tal, pero nunca deixei de debuxar”, relata.

 

  • Do debuxo pasou á pintura e desta ata a pedra. “Meu pai era canteiro así que coñecía as ferramentas e o material e comecei a traballalo. Agora pinto con óleo e esculpo, sempre despacio, pero todas as  tardes”, confesa.
Escultor e pintor José Manuel Pateiro Guede, en Parada de Piñor.
Escultor e pintor José Manuel Pateiro Guede, en Parada de Piñor. 30/03/22. Foto Rosa Veiga
  • A primeira escultura que fixo era un home atado a unha columna “de tamaño natural”, e está ben  preto da súa casa en Parada de Piñor.
    A seguinte é a de “Píramo e Tisbe”, da que fixo un bosquexo en papel e despois en terracota. “Amoseina no concello de Ourense e pedíronma así que fíxenas finalmente en dous bloques de pedra”.

 

  • A terceira ía ser a figura dun home sentado “como unha especie de estudo anatómico” e cando estaba comezado, o falecido Recaredo Paz  viuna e quixo que a adaptara para o xardín diante do edificio da asociación Aixiña. , e alí está.

 

Sete meses con cada pedra

  • A idea inicial de Pateiro é traballar co cincel para el mesmo, e faino con calma, así que cada un dos seus traballos leváronlle entre 7 e 8 meses. A poucos metros do “Ícaro” sen rematar, está “Job” xa finalizado.

 

  • A escultura do novo Ícaro acompañado do seu pai o escultor Dédalo, ten lecturas diferentes e hai que percorrela en círculo para descubrir os diferentes elementos, incluído un relevo do Minotauro da illa de Creta. “Están pai e fillo no momento de preparar as ás, un momento importante que lles vai cambiar a vida, coas súas consecuencias, e saben que o teñen que facer para librarse do Minotauro, aínda que sexa unha decisión que lles reborde”.

 

  • Pateiro comeza cada tarde (despois do seu traballo das mañás) co martelo e cincel nas mans, diante do bloque de pedra, e remata o día diante do lenzo, ultimamente diante da pintura dunha muller asomada a unha xanela e os xogos de reflexos e sombras arredor dun neno.

 

  • “Hai anos fixera unha exposición no desaparecido café Isaac e despois comecei con estudos anatómicos tamén baseados en retratos de amigos e coñecidos a partires de fotos súas”, explica o pintor-escultor.
Escultor e pintor José Manuel Pateiro Guede, en Parada de Piñor.
Cadro a partir dunha fotografía. na casa do escultor e pintor José Manuel Pateiro Guede, en Parada de Piñor. 30/03/22. Foto Rosa Veiga
  • Na súa casa, lenzos, pinturas, disolventes, pinceis, pedras xigantes e ferramentas de canteiro- escultor ocupan espazos interiores e exteriores, onde tamén poden verse obras acabadas como a do santo “Job” e cadros en escaleiras e  muros con nenos xogando.

 

  • Un dos seus fillos xa experimenta tamén nas dúas disciplinas.

 

Escultor e pintor José Manuel Pateiro Guede, en Parada de Piñor.
Escultor e pintor José Manuel Pateiro Guede, en Parada de Piñor., no traballo de Ícaro e Dédalo 30/03/22. Foto Rosa Veiga

 

 

 

 

 

 

 

pateiroescultor1 179.36 KB
Escultor e pintor José Manuel Pateiro Guede, en Parada de Piñor. 30/03/22. Foto Rosa Veiga

pateiroescultor2 510.05 KB
Escultor e pintor José Manuel Pateiro Guede, en Parada de Piñor. 30/03/22. Foto Rosa Veiga

pateiroescultor3 302.10 KB
Escultor e pintor José Manuel Pateiro Guede, en Parada de Piñor. 30/03/22. Foto Rosa Veiga

pateiroescultor4 278.82 KB
Cadro a partir dunha fotografía. na casa do escultor e pintor José Manuel Pateiro Guede, en Parada de Piñor. 30/03/22. Foto Rosa Veiga

pateiroescultor5 322.04 KB
Escultor e pintor José Manuel Pateiro Guede, en Parada de Piñor., no traballo de Ícaro e Dédalo 30/03/22. Foto Rosa Veiga

CONTENT-CAT.1653811893

Unha ducia de mozas de Barbadás xoga no club de Fútbol Feminino Rosalía, único na provincia de Ourense

26/03/2022

Unha ducia de mozas de Barbadás xoga no club de Fútbol Feminino Rosalía, único na provincia de Ourense

Sociedade en Barbadás

  • Pequenas veciñas de A Valenzá e As Lamas xogan nalgún dos cinco equipos de fútbol feminino do club “Rosalía”, fundado en 2018 e que neste 2022 creou o equipo “biberón” de nenas de 3 a 5 anos, no que xa hai 7 xogadoras.

 

  • Parte das doce futbolistas de Barbadás están na imaxe acompañadas polo vicepresidente da escola e club deportivo. Son : Patricia, Aldara, Matilde, Noa, Sabela e Zaira, faltan María e Paqui das “sénior”, Candela, Claudia e Sara do equipo infantil, e Laura do equipo “cadete”.

 

  • O vicepresidente José Antonio Vázquez Félix “Yuse” amósase campante cando lembra que a ducia de mozas de Barbadás que hoxe están no club son as “sucesoras” daquel equipo feminino de Barbadás, pioneiro, que xogou os últimos partidos en 2015, despois de 5 anos de competición.

 

  • Tamén houbo equipo feminino de fútbol na Rúa, que xogou un par de Ligas ata o 2018 e o da Unión Deportiva Ourense que tivo equipo “sénior” de mulleres ata que desapareceu no 2018.

 

  • O directivo do “Rosalía” explica que esta Escola de Fútbol Feminino naceu coa idea de “facer equipos base, como promesas, infantís e cadetes, para nutrir o equipo de sénior da UDO” e ao desaparecer este, o “Rosalía” fixo equipo propio tamén coas “maiores”.

 

  • A escola renaceu en 2018 despois da súa apertura un ano antes co pulo de Mario Gómez (hoxe presidente do “Rosalía”), Alba Rodríguez e Iván Gutiérrez, e no marco do equipo “Bosco” do colexio Salesianos de Ourense.

 

  • “A convocatoria para que as mozas xogaran o fútbol en 2017 foi un éxito total, pero re-fundouse a escola un ano despois para cambiar o seu funcionamento, de xeito que todo o orzamento anual recaía nas xogadoras”, detalla Yuse.

 

  • Cada xogadora paga unha cota de 21 euros mensuais “e teñen cubertos todos os gastos de equipamento, desprazamentos e calquera outro que se xere na competición da Liga Autonómica na que participan” . Co orzamento anual fanse colaboracións solidarias como as emprendidas cas ONGs “GaliciAME” , “Pequenos Superheroes”  e “Comongoal” .

 

  • O actual vicepresidente chegou ao club “de casualidade” pois o presidente coñecíao e comezou a pedirlle, de xeito informal, que fixera fotografías dos partidos. “O club tiña páxina web e as fotografías dábanlle moito atractivo así que, para que as fixera sempre, o presidente levoume na directiva e aceptei o reto”, lembra.
Xogadoras do clube Escola Fútbol Femenino Rosalía que viven en Barbadás, xunto co vicepresidente do clube José Antonio Vázquez Féliz, co parque dos Patos. Barbadás 25/03/22. Foto Rosa Veiga
Xogadoras do club Escola Fútbol Feminino Rosalía que viven en Barbadás, xunto co vicepresidente do club José Antonio Vázquez Félix, no parque dos Patos. Barbadás 25/03/22. Foto Rosa Veiga

Primeira escola integral feminina na provincia

  • Xa tiveron premios como o da asociación de Mulleres Deportistas de Galicia  que, en 2019 recoñeceu a escola como “a mellor iniciativa a prol do deporte feminino” pois trátase da primeira escola integral deportiva feminina na historia de Ourense.

 

 

  • Así, para conmemorar en febreiro o Día da escritora Rosalía (que da nome á escola, ao club e aos equipos), as xogadoras entregan ao equipo contrario ese día, unha flor e un poema rosaliano escrito nunha postal.

 

  • Este mesmo ano, as xogadoras máis novas recibiron como agasallo o libro “FORMIG4S Misión Rosalía”, escrito precisamente polo actual adestrador das “maiores”, Pere Tobaruela  .

 

Xogadoras de toda a provincia

  • A escola está aberta a toda nena e moza que queira xogar ao fútbol con outras mozas, e vivir así a experiencia deportiva completa, en equipo.

 

  • Entre os equipos “promesas” (2), cadetes, infantís, “sénior” e dende este ano o de “biberóns”, o club ten 107 xogadoras e un equipo técnico de 7 persoas. O último técnico en chegar foi Pere Tobaruela, que adestra dende hai unhas semanas ao equipo “sénior” tras a marcha do anterior adestrador.

 

  • As xogadoras adestran tres días cada semana, nos campos de Oira e de Santa Cruz de Arrabaldo, e proceden de toda a provincia.

 

  • Coa creación da liga autonómica “cadete” na actual tempada 2021-2022, o club “Rosalía” conta con 5 equipos en competición. “A progresión nestes poucos anos foi moi boa así que esperamos que as nenas e mozas vexan nesta escola unha ocasión para divertirse e mellorar”, conclúe Yuse.

 

  • Pódense seguir os seus resultados deportivos e actividades nas redes sociais.

Cartel EFF Rosalía

Xogadoras do clube Escola Fútbol Femenino Rosalía que viven en Barbadás, 315.39 KB
Xogadoras do clube Escola Fútbol Femenino Rosalía que viven en Barbadás, xunto co vicepresidente do clube José Antonio Vázquez Féliz, co parque dos Patos. Barbadás 25/03/22. Foto Rosa Veiga

Xogadoras do clube Escola Fútbol Femenino Rosalía que viven en Barbadás, xunto co vicepresidente do clube José Antonio Vázquez Féliz, co parque dos Patos. Barbadás 25/03/22. Foto Rosa Veiga 506.10 KB
Xogadoras do clube Escola Fútbol Femenino Rosalía que viven en Barbadás, xunto co vicepresidente do clube José Antonio Vázquez Féliz, co parque dos Patos. Barbadás 25/03/22. Foto Rosa Veiga

Cartel EFF Rosalía 1.20 MB

CONTENT-CAT.1653811893

Avoas, fillas e netas aprenden a tocar a pandeireta con Carla e ensaian para a “foliada” do 17 de maio

20/03/2022

Avoas, fillas e netas aprenden a tocar a pandeireta con Carla e ensaian para a “foliada” do 17 de maio

Sociedade en Barbadás

  • Un grupo de veciñas de Sobrado do Bispo e Barbadás, ata o momento, forma parte do grupo de pandeireteiras da asociación cultural San Mauro, no que avoas, fillas e netas ensaian xuntas e prepáranse para a foliada do Día das Letras Galegas, coa axuda de Carla González Rodríguez, que lles dá clase dende 2014.

 

  • Miriam, Noa, Ángeles, Manuela, Modesta, Leti, Pili, Chus, Tita, Amparo, Sinda e Alexandra son, ata agora, as aprendices de pandeireteira que asisten aos ensaios reiniciados tras a fase máis dura da pandemia, cada sábado no local da asociación cultural San Mauro, a poucos metros da capela do santo, na aldea de Barbadás.

 

  • Carla forma parte, á súa vez, do grupo de rondalla e da coral da asociación, pero comezou a dar clase de pandeireta en Barbadás despois da súa participación nun festival de 2013, co grupo musical de Pobra de Trives.
Grupo de pandeireteiras da Asociación Cultural San Mauro, de Barbadás. Ensaio no local da asociación. 19/03/22. Foto Rosa Veiga
  • Meu pai xa lles daba clase de rondalla e coral e eu participaba nos dous grupos, e cando actuei con meu grupo de Trives pedíronme que lles dera eu clase de pandeireta, e aí comezou todo”, relata Carla.

 

  • As primeiras clases foron para apender o “toque” de muiñeira, e pouco a pouco, segundo ía mellorando a técnica do grupo, os ensaios derivaron cara a outros “toques” como o de “jota”, “pasodoble” e “rumba”, co que están a reiniciarse nestes días.

 

  • “A muiñeira non é a más fácil, pero sempre se comeza por ese toque que se utiliza en todos os grupos musicais, despois practícanse todos os demais, pero pode que o máis complicado sexa tocar a pandeireta e cantar a un tempo”, detalla.

 

  • Entre as “aprendices” está Manuela que foi a que plantexou a Carla “que se atrevese a dar clase de pandeireta”.  Para Carla, a proposta foi “unha responsabilidade enorme, e de cara a primeira actuación eu estaba moi nervosa, mentres que algunhas delas xa tiñan experiencia en tocar xuntas na rondalla ou cantar na coral e estaban tan tranquilas”, lembra.
pandeireteiras de Barbadás - Concello de Barbadás
Grupo de pandeireteiras da Asociación Cultural San Mauro, de Barbadás. Ensaio no local da aosciación. 19/03/22. Foto Rosa Veiga

Fórmase como profesora de música

  • Carla estuda agora na facultade de Educación para ser profesora de música en Educación Primaria.

 

  • A experiencia destes anos en Barbadás seralle moi útil e mantén as tardes dos sábados libres para axudar nos ensaios. Agora preparan xa a súa participación na foliada de conmemoración do Día das Letras Galegas, o vindeiro 17 de maio.

 

  • “Participarán todos os grupos de música tradicional de Barbadás, e hai uns cantos”, anuncia. Despois de dous anos inactivo a causa da pandemia, o grupo espera recuperar o ritmo e a participación de veciñas e veciños interesados neste instrumento para o que compre practicar o movemento de boneca.
pandeireteiras de Barbadás - Concello de Barbadás
Grupo de pandeireteiras da Asociación Cultural San Mauro, de Barbadás. Ensaio no local da aosciación. 19/03/22. Foto Rosa Veiga

pandeireteiras de Barbadás - Concello de Barbadás 193.96 KB
Grupo de pandeireteiras da Asociación Cultural San Mauro, de Barbadás. Ensaio no local da aosciación. 19/03/22. Foto Rosa Veiga

pandeireteiras de Barbadás - Concello de Barbadás 334.35 KB
Grupo de pandeireteiras da Asociación Cultural San Mauro, de Barbadás. Ensaio no local da asociación. 19/03/22. Foto Rosa Veiga

pandeireteiras de Barbadás - Concello de Barbadás 461.07 KB
Grupo de pandeireteiras da Asociación Cultural San Mauro, de Barbadás. Ensaio no local da aosciación. 19/03/22. Foto Rosa Veiga

pandeireteirasCarla3 269.74 KB
Grupo de pandeireteiras da Asociación Cultural San Mauro, de Barbadás. Ensaio no local da aosciación. 19/03/22. Foto Rosa Veiga

CONTENT-CAT.1653811893

Barbadás envía axuda humanitaria a Ucraína

14/03/2022

Barbadás envía axuda humanitaria a Ucraína

BARBADÁS ENVÍA AXUDA HUMANITARIA A UCRAÍNA FROITO DA SOLIDARIEDADE CIDADÁ

Un vehículo cargado de roupa, comida, medicinas e produtos de hixiene recollidos entre a veciñánza recolleu hoxe 14 de marzo material para axudar á poboación ucraína

Dende o Concello transmiten o agradecemento á cidadanía que se volcou nesta campaña solidaria, así como a persoal do polideportivo , de Protección Civil e voluntarias/os do Banco Solidario

  • Dende o día 5 de marzo o Concello de Barbadás iniciou unha campaña de recollida solidaria para colaborar coa Asociación Galega de Axuda a Ucraína, na que se recolleu roupa de abrigo, mantas, alimentos non perecedeiros, alimentos infantís, produtos farmacéuticos (gasas, tiritas, alcohol, etc.), artigos de hixiene persoal e outros enseres de primeira necesidade.

 

  • Esta campaña estivo activa durante dúas semanas en dous puntos de recollida no concello, no polideportivo municipal, en horario de 7 a 13 horas e de 16 a 22 horas, e nas instalacións de Protección Civil durante toda a xornada.

 

  • Hoxe ,día 14 de marzo, levouse a cabo o envío de todo este material solidario da veciñanza de Barbadás á Asociación Galega de Axuda a Ucraína.

 

  • A cantidade de material solidario aportado polos veciños e veciñas de Barbadás é de aproximadamente 1.500 quilos, para un camión de 20 metros cúbicos.

 

  • Dende a Concellería de Servizos Sociais, a concelleira responsable, Elisabet González Nistal, “queremos agradecer a solidaride amosada polos nosos veciños e polas nosas veciñas, xa que dende o primeiro momento se volcaron con esta iniciativa que a día de hoxe e debido á loxística, temos que interrumpir ata que as autoridades competentes nos indiquen como poder seguir colaborando, xa que somos conscientes da grande inquedanza da poboación por seguir apoiando ao pobo ucraíno, na aínda vixente situación de emerxencia humanitaria. E asegurar que tan pronto como sexa posible daremos a oportunidade á veciñanza de participar nunha nova campaña de recollida”.

 

  • Dende a Corporación Local, unha vez máis, non temos por menos que sinalar o espíritu solidario da nosa comunidade, xa amosado durante a pandemia de xeito exemplar, destacou González Nistal.

 

  • González Nistal anunciou que varias/os voluntarias/os do Banco Solidario de Barbadás participarán na clasificación das doazóns coa Asociación Galega de Axuda a Ucraína.

 

  • A asociación de axuda a Ucraína ten un local en Ourense cidade, na rúa Vasco da Ponte en horario de 10,00 a 14,00 e de 16,00 a 20,00 horas. O teléfono de contacto é 988 24 47.

 

  • Dende o Concello de Barbadás a tenente alcalde, Victoria Morenza, indicou que “queremos transmitir o agradecemento por todas as doazóns e a solidariedade amosada pola comunidade, un agradecemento que facemos extensivo a Protección Civil, persoal do Concello, do polideportivo e de todas as persoas involucradas nesta iniciativa de axuda humanitaria”.

CONTENT-CAT.1653811893

Héctor vende en “Ecomola” produtos biodegradables para limpeza e recarga e re-utiliza envases

13/03/2022

Héctor vende en “Ecomola” produtos biodegradables para limpeza e recarga e re-utiliza envases

Emprendemento en Barbadás

  • A Valenzá ten dende xullo de 2021 a primeira tenda de produtos de limpeza biodegradables, na que Héctor Ortega Fidalgo re-utiliza e recarga envases para reducir máis o impacto ambiental destes produtos envasados en botellas de plástico.

 

  • Chámase Ecomola e  espera poder celebralo seu primeiro aniversario, xa que non puido ter inauguración.

 

  • Héctor e a súa familia viven na Valenzá dende hai 5 anos, e chegaron a Barbadás seguindo a estela dun amigo de colexio en Venezuela que se instalou na aldea de Pontón.

 

  • “Llevábamos un tiempo deseando irnos de Venezuela, sobre todo desde que a mí me atracaron y robaron el coche, pero no sabíamos a donde ir, y ya nos decidimos cuando un familiar sufrió un tiroteo en Caracas y vivíamos tanta inseguridad que solo nos sentíamos a salvo en la Hermandad Gallega de la capital”, lembra.

 

  • A súa nai é de Albarellos (Monterrei), pero toda a familia estaba en Venezuela, así que a decisión foi complicada. “Un amigo que vino para Pontón hablaba con nosotros cada día para animarnos a hacer lo mismo y finalmente vendimos lo que pudimos y nos vinimos en 2017”, agrega Héctor.

 

  • Viñeron para a Valenzá e tiveron algunha oportunidade de traballo que non callou. “Ni mi esposa ni yo somos de estar en casa ni de vivir de ayudas así que, animados por una pareja de amigos que vive en A Coruña, contactamos con los proveedores de produtos ecológicos de limpieza 4Eco, de Girona que tienen más de cien tiendas en franquicia en toda España”, segue.
Héctor Ortega Fidalgo, de Ecomola, na Valenzá. Foto Rosa Veiga
Héctor Ortega Fidalgo, de Ecomola, na Valenzá. Foto Rosa Veiga

“O eco mola” e saíu Ecomola

  • Os amigos instalados na Coruña teñen a tenda “Ecoterra” e Héctor e Mayra abriron en xullo de 2021 “Ecomola”, con produtos de limpeza biodegradables nunha altísima porcentaxe e con calidade comprobada na súa casa, antes de decidirse.

 

  • Unha parte dos produtos están envasados na súa versión básica e “superconcentrados”, de xeito que se pode escoller e engadir o aroma no momento de mercalos. “Tenemos todo tipo de clientes, los que prefieren detergente y suavizante con aroma, los que no quieren aroma en ninguno de ellos y los que sí lo quieren en suavizante”, detalla Héctor.

 

  • A proposta de produtos “eco” da tenda inclúe dende xel para ducha, ata lava-vaixelas, pasando por frega-chans, limpa-fogar, quita-grasa, ambientadores, limpadores tamén de superficies de madeira… e xa ampliaron a oferta inicial para ter produtos de cosmética natural como xabóns, esponxas con glicerina, xampús…

 

Proxecto de entrega a domicilio

  • Tamén contan con esponxas naturais dunha empresa de Pontevedra para diversos usos e  fregadores, e para celebrar o primeiro aniversario da tenda esperan ter listo un sistema de entrega a domicilio, que estudan en colaboración ca asociación Centro Comercial Aberto A Valenzá… mentres seguen pensando en ampliala oferta dos seus produtos, entre os que xa teñen unha curiosa lima de uñas de cristal.
  • Héctor Ortega Fidalgo, de Ecomola, na Valenzá. Foto Rosa Veiga
    Héctor Ortega Fidalgo, de Ecomola, na Valenzá. Foto Rosa Veiga

Héctor Ortega Fidalgo, de Ecomola, na Valenzá. Foto Rosa Veiga 582.53 KB
Héctor Ortega Fidalgo, de Ecomola, na Valenzá. Foto Rosa Veiga

Héctor Ortega Fidalgo, de Ecomola, na Valenzá. Foto Rosa Veiga 356.45 KB
Héctor Ortega Fidalgo, de Ecomola, na Valenzá. Foto Rosa Veiga

Héctor Ortega Fidalgo, de Ecomola, na Valenzá. Foto Rosa Veiga 359.49 KB
Héctor Ortega Fidalgo, de Ecomola, na Valenzá. Foto Rosa Veiga

CONTENT-CAT.1653811893

Geni coseu centos de máscaras no confinamento e, sendo patronista téxtil, segue a preferir a costura

05/03/2022

Geni coseu centos de máscaras no confinamento e, sendo patronista téxtil, segue a preferir a costura

Solidariedade en Barbadás

  • Con Geni abrimos unha parte da historia recente, a da propia pandemia, pero nos comezos… aló por marzo de 2020… E non poderemos nunca falar daquel momento sen falar das costureiras de Barbadás, que aportaron material e horas de traballo na casa cando había tempo para facer de todo. Elas e tamén algún costureiro decidiron… coser.

 

  • Naquel grupo, María Eugenia Da Costa Forneiro era unha das máis novas, vivía e vive na aldea de Barbadás, preto da vella fábrica de cerámica e porcelana Galos, na que traballaran os seus pais, cando estaba a pleno rendemento.

 

  • Pasada aquela tempada de necesidade de protección e de confinamento, despois de coser centos de mascariñas semanais (episodio do que ela non nos falou) Geni volveu aos poucos ao seu traballo no taller de costura que abriu no barrio da Carballeira.

 

Costureira vocacional

  • Sempre quixo coser, e aínda que no cole non estaba a gusto, sempre quixo aprender para mellorar … e así é a súa vida. Con 21 anos comezou a pasalo ferro e con 22 marchou a un taller que traballaba para Adolfo Domínguez en Maceda.

 

  • “Comecei na prancha e pedín que me pasaran á máquina de coser, aos poucos, para non baixar moito a produción, e xa vin que me gustaba moito”, lembra Geni.

 

  • Pasou tres anos aprendendo coa máquina de coser e despois decidiuse a estudar patronaxe. “Erguíame cada día as 5,30 horas para entrar no taller de Maceda ás 7,00 e cando saía ás 15,00 ía cara Baños de Molgas, para as clases da Escola Felicidad Duce, que tamén tiña aulas en Allariz”.

 

  • E así conqueriu o título oficial de patronista téxtil, que lle serviu para optar a un posto de traballo diferente. “Con 29 anos aceptáronme como axudante de patronista na fábrica que tiña a empresa no polígono de San Cibrao das Viñas, porque cumpría tódolos requisitos, e por riba eu quería seguir aprendendo”, narra.

María Eugenia Da Costa Forneiro. Coastureira de Barbadás, no seu talleMaría Eugenia Da Costa Forneiro. Costureira de Barbadás, no seu taller . 24/02/2022 Foto:Rosa Veiga

 

 

Patronista e volta á costura

  • E aprendeu: ao cabo dun ano era encargada da xastrería da liña U da empresa ourensá e Geni deixou de coser durante 11 anos, ata que lle propuxeron trasladala a Madrid e ela rexeitouno.

 

  • “As novas condicións non me interesaban e decidín deixar ese traballo e montar un negocio nun baixo da familia”, e refírese ó seu taller  “Texabel” na rúa Filomena Dato do barrio ourensán da Carballeira.

 

  • Comezou a traballar nel con unha amiga e cando ela atopou traballo, Geni seguiu porque se sinte “a gusto, porque é menos agobiante que manter unha produción nunha empresa”. Así que foi probando, con arranxos de roupa, con unha liña de roupa de nen@, comezou a construír a súa páxina web, buscou comerciais…

 

  • “É complicado montar unha empresa e moitas cousas foron quedando a medias, agora teño clientela continua e podo comezar a pensar de novo en proxectos”, detalla.

 

  • Conta con espazo suficiente para os arranxos de roupa e, neste momento, ten unha parte ocupada por traxes de noiva, de madriña e de primeira comuñón dunha amiga a prezo de saldo, ata remátalos.

 

  • Quixera dar clase de patronaxe para brindar a outras persoas coñecemento e práctica para traballar nunha empresa, porque aínda que eu teña o título oficial, descubrín que é moi básico para o posto de traballo”, e Geni pensa xa en buscar tempo para reformar o seu local, “e tentareino antes de que remate este ano”, concreta.

 

  • Precisará axuda  de alguén máis no taller porque, xa agora, non fai traballos por falta de tempo, por exemplo, traxes de Entroido.

 

  • Polo momento seguirá cos habituais arranxos pero xa pensa nos cambios que precisará facer… e en seguir aprendendo, e pasar de novo ao eido do patronaxe, seguramente dando clases e quizais recuperando a idea de facer unha liña propia de roupa.
María Eugenia Da Costa Forneiro. Coastureira de Barbadás, no seu taller da Carballeira. 24/02/22
María Eugenia Da Costa Forneiro. Costureira de Barbadás, no seu taller . 24/02/22 Foto: Rosa Veiga

María Eugenia Da Costa Forneiro. Costureira de Barbadás 320.59 KB
María Eugenia Da Costa Forneiro. Coastureira de Barbadás, no seu taller da Carballeira. 24/02/22

ginacostureira3 327.58 KB
María Eugenia Da Costa Forneiro. Coastureira de Barbadás, no seu taller da Carballeira. 24/02/22

ginacostureira2 316.94 KB
María Eugenia Da Costa Forneiro. Coastureira de Barbadás, no seu taller da Carballeira. 24/02/22

CONTENT-CAT.1653811893

Os rolos de “shushi” xaponés chegan a Barbadás cos novos propietarios do bar “Acordes”

20/02/2022

Os rolos de “shushi” xaponés chegan a Barbadás cos novos propietarios do bar “Acordes”

Emprendemento en Barbadás

  • O bar “Acordes” leva unha semana co seu novo proxecto para dar pulo a actividade do  local do que se fixeron cargo hai uns meses Carolina Ferreira Cabrera e Alejandro Salcedo Blanco “Alex”.

 

  • Chegaron os rolos de “shusi” xaponés da man do cociñeiro Luis A. Bastardo Santaella, que acordou con Carolina e Alex engadir o seu coñecemento da cociña xaponesa no local. Así o nome de “Acordes” que tiña sentido musical, engade un novo significado.

 

  • Alex explicounos que a experiencia hostaleira é cousa de Carolina, que antes traballou no bar A Carabela (ao carón mesmo do “Acordes”) e ante en todo tipo de locais do sector hoteleiro e hostaleiro.

 

  • “Soubemos que Luis tiña experiencia  en restaurantes e formación no consulado de Xapón en Venezuela, con mestres cociñeiros do país asiático, así que pareceunos boa idea acordar con el introducir novas tapas”, detallou.

 

  • Até agora Alex encargábase do xamón asado, a tortilla e as tapas de diario. Agora, coa incorporación de Luis, viven a diario a curiosidade dos clientes pola comida xaponesa.

 

  • Luis manéxase en diferentes áreas culinarias pero pareceulle que os rolos de “sushi” serían  unha boa idea porque non están nas cartas dos restaurantes nin bares da Valenzá nin do resto de Barbadás.

 

  • “Cada día vienen personas que nos explican que no les gusta el pescado crudo, y les decimos que así es el Hosomaki, el sushi básico, pero yo hago también con pescado cocido, con pollo y con langostinos”, relata.

Café Bar Acordes

Rolos chamados “Tokio”

  • O ar xaponés vaise instalando nas mesas do “Acordes” porque cando chegan persoas con curiosidade polas novas tapas e as piden, “voltan outro día para probar outro rolo diferente”, narra Alex. Son rolos para compartir, e cando chegan grupos de amigos e amigas, piden varios rolos de sabores diferentes e proban uns poucos cada vez.

 

  • Os primeirizos nos sabores xaponeses, descobren que “shusi” é máis que pescado, e soen pedir o rolo de polo empanado con plátano e salsa “teriyaki” pero “cando volven anímanse a probar diferentes e temos unha ducia de sabores distintos”, lembra Alex.

 

  • Entre os máis reclamados, está o “Tokio” que é un rolo de shusi con langostinos empanados… e prometen  seguir variando.

 

  • Tamén levan uns días con reparto a domicilio con pedidos a través dunha plataforma con aplicación de internet propia.

 

Tamén sala de billar

  • O local está preparado para o lecer da fin de semana non só ca oferta de tapas e “shusi” senón tamén con unha diana e unha mesa de billar para os xogos en equipo.

 

  • Todo na Valenzá

 

 

 

acrodesinsta2 301.47 KB

Alejandro Salceda Blanco e Carolina Ferreira Cabrera en bar Acordes. 18/02/2022 217.54 KB
Alejandro Salceda Blanco e Carolina Ferreira Cabrera en bar Acordes. 18/02/2022

CONTENT-CAT.1653811893

“Velaí vai” e velaí vén o grupo de cantareiras e músic@s de Bentraces que retoman ensaios

12/02/2022

“Velaí vai” e velaí vén o grupo de cantareiras e músic@s de Bentraces que retoman ensaios

Sociedade en Barbadàs

  • Veciños e veciñas de Bentraces apuntáronse en 2016 a clases de música tradicional, no proxecto ideado por Beatriz Fernández García e Pablo Martínez para levar clases de música a tódalas aldeas de Barbadás, para persoas de calquera idade…

 

  • Tódalas persoas interesadas aprenderon con el a gaita, pandeireta, canto, tambor… e un ano despois estreáronse como grupo de música tradicional nas festas das Lamas.

 

  • “Esa actuación supuxo un antes e  un  despois e medrou a motivación entre profesores e estudantes así que decidimos formar unha asociación que servira de base para a actividade e seguimos cas actuacións, tamén nas festas da Valenzá”, lembra Beatriz.

 

  • Entre aqueles aprendices de música estaba e está Pilar, presidenta da asociación cultural que nos contou que o nome do grupo “Velaí Vai” foi sacado dunha canción tradicional que adaptaron para incluír na letra o nome da “costiña do Moredo” de Bentraces, a que leva até un vello lavadoiro na parte baixa da aldea, ó pé duns viñedos.

 

  • Pilar lembra a actuación nas festas da Valenzá como outro fito na historia da escola de música e do grupo: “no día de San Bernabé, que é o patrón, houbo recortes na celebración así que os veciños acordaron non contratar música nin foguetes. Parte dos que vivían na parte vella levaron banda de gaitas á misa e fixeron celebración enxebre con empanada, inchables e nós, os de Velaí Vai”.

 

  • Se nas Lamas foi a estrea, na Valenzá chegoulles o pulo definitivo. Pablo lembra que para aquela, todos ensaiaran moito e a actuación “foi a mellor de todas até aquel momento”.

 

grupo pandeiretieras, cantores e músicos "Velai vai" de Bentraces con veciños de varias aldeas. febreiro 2022
grupo pandeireiteiras, cantores e músicos “Velai vai” de Bentraces con veciños de varias aldeas. febreiro 2022. Foto Rosa Veiga

E segue a música

  • No repertorio deste grupo de 25 persoas, entre cantareiras, pandeireteiras , gaiteiros e outros músicos, hai cancións tradicionais, tamén as adaptadas como a da “costiña do Moredo”, “Licor de negro café” de Lamatumbá, “Vaca marela”, “A rianxeira”…

 

  • A escola chegou ás aldeas de Barbadás antes da pandemia, trátase dunha “escola nómada” segundo Beatriz,  que tivo que reestruturarse polas circunstancias sanitarias. Agora retoma actividade.

 

  • Pola súa banda, @s que forman parte do grupo “Velaí Vai”,  de varias aldeas de Barbadás como Bentraces, Finca Fierro, Loiro e A Valenzá, comezaron os ensaios en outubro de 2021 e xúntanse cada xoves ás 20,00 horas no local social de Bentraces, fronte a igrexa.

 

  • Alí Pilar, Conchita Marité, Estrela, as dúas mozas que se chaman Pili, Luz (Lucita), Antonio, Beito, Javier, Rosa, Clara, María Dolores, Roberto, Lucía, o acordeonista Manuel, Charo, Quique, Lorena e o gaiteiro Javi. Algúns deles, por parellas botan un baile se o ambiente se anima.

 

  • E así pasou, o ambiente medrou nun encontro diante do lavadoiro, ao pé da costiña do Moredo…do que  haberá imaxes publicadas en breve.

 

  • Polo momento, quedan presentados…

 

grupo pandeiretieras, cantores e músicos "Velai vai" de Bentraces con veciños de varias aldeas. febreiro 2022. Foto Rosa Veiga
Grupo pandeireiteiras, cantores e músicos “Velai vai” de Bentraces con veciños de varias aldeas. febreiro 2022. Foto Rosa Veiga

 

vealivai1 175.96 KB
grupo pandeiretieras, cantores e músicos "Velai vai" de Bentraces con veciños de varias aldeas. febreiro 201

velaivenBentraces3 340.23 KB
grupo pandeiretieras, cantores e músicos "Velai vai" de Bentraces con veciños de varias aldeas. febreiro 2022

velaivaiBentraces2 330.57 KB
grupo pandeiretieras, cantores e músicos "Velai vai" de Bentraces con veciños de varias aldeas. febreiro 2022. Foto Rosa Veiga

CONTENT-CAT.1653811893

Manuel Padrón coñeceu a pedra nas canteiras e aprendeu a esculpila con Faílde

07/02/2022

Manuel Padrón coñeceu a pedra nas canteiras e aprendeu a esculpila con Faílde

Sociedade en Barbadás

  • Naceu, viviu en Parada de Piñor, alí segue a foi alí onde comezou a traballar nas canteiras con 13 ou 14 anos. Xa fora tamén aprendiz de barbeiro cun veciño que tiña barbería no Xardín do Posío. Outro veciño informoulle de que o escultor Faílde (criado en Godexás e escultor despois en Ourense) “buscaba un rapaz para o taller que tiña naquel intre entre a rúa Bedoya e a Avenida Buenos Aires, preto da praza das Mercedes”.

 

  • “Gusteille porque xa tiña idea de como traballar a pedra, e quedeime con el, traballando xa nalgún panteón, ó cabo de dous anos el foise centrando na escultura e a mín deixábame traballos para que os fixera pola miña conta”, lembra Manuel.

 

  • O canteiro de Parada púxose por conta propia e… até hoxe. Tivo taller propio na casa dun veciño, despois no baixo dun tío seu e cando fixo a súa casa, trasladouse ó baixo para seguir traballando. A súa man, maceta e cincel están na maioría dos panteóns do cemiterio de Piñor, arredor do único que fixo  Faílde, encargo dunha familia relacionada co pazo de Lemos (San Lourenzo de Piñor).

 

  • Tamén traballou man con man co seu mestre nalgúns encargos como o dos 4 Evanxelistas dun panteón de San Cristovo de Cea, ou as grandes figuras pétreas da parroquia de Fátima, no barrio do Couto (os pastores e a Virxe de Fátima).

 

  • O propio Manuel labrou figuras de San Antonio para un particular da Coruña, una Virxe para Seixalbo, outra para Luintra, un San Lourenzo para a parroquia de Piñor, catro cruceiros para particulares en Barcelona con Virxe Moreneta incluída…e máis cruceiros. Tamén restaurou pezas “para o anticuario Ross de Ourense”, detalla.
Manuel Padrón, o Riós", canteiro, aprendiz con Antón Faílde. Parada de Piñor 02/02/2022
Manuel Padrón, o Riós”, canteiro, aprendiz con Antón Faílde. Parada de Piñor 02/02/2022

Canteiro e escultor

  • E na súa casa, en  patios e escaleiras pódense ver as súas esculturas, que son un traballo do que tarda en falar …até que pasa a carón delas e lles pasa a man por riba.

 

  • “Faílde díxome unha vez que veu por casa, que lle gustaban moito e tiña a súa favorita”. Do que aprendeu con el destaca o xeito de “detallar ben as figuras aínda que sexan de pedra” e así se percibe nas súas, nas que ten  na escaleira: varias figuras de mulleres, de corpo enteiro ou parcial, unha de dous mozos abrazados…

 

  • “Cando era novo non había tempo para a escultura, só para os encargos porque teño cinco fillos e había que sacalos adiante”, lembra Manuel. Así que despois si… leva uns anos rebaixando pedra e facendo corpos e rostros menos anxélicos e santos, máis humáns, que ten esparexidos pola casa e o espazo aberto que a rodea. “Agora teño a vista amolada pero aínda boto unha man o meu fillo Moncho, cando mo pide”, relata.

 

  • “Gústame moito a escultura e gustaríame seguir con algún traballo así”, segue, e asegura que probou todo tipo de pedra, granito moi duro e branco como o de Piñor, “difícil de labrar”, e outro máis brando de Mugares.
Manuel Padrón, o Riós", canteiro, aprendiz con Antón Faílde. Parada de Piñor 02/02/2022
Manuel Padrón, o Riós”, canteiro, aprendiz con Antón Faílde. Parada de Piñor 02/02/2022

Historias da pedra en Barbadás

  • O nome de Louredo (bosque entre Santa Uxía e Toén) trae a memoria de Manuel as canteiras das que saíu toda a pedra para construír o barrio de Mariñamansa en Ourense. “Tamén se traballaba en canteiras arredor do San Benito, e esa pedra non era tan branca”, lembra.

 

  • Tamén rememora que Faílde traballaba as súas esculturas en granito de Barra de Miño e de Trasalba, que é “máis dócil para traballar”.

 

  • E a  historia dos canteiros no concello de Barbadás parece seguir, a lo menos cun fillo de Manuel. “Tódolos meus fillos probaron a pedra, pero a Moncho gustoulle e aí segue. Cando eu traballaba nas canteiras, había un canteiro en cada familia e a cousa cambiou”, di con orgullo de pai.

 

  • Por moitos anos!!
Manuel Padrón, o Riós", canteiro, aprendiz con Antón Faílde. Parada de Piñor 02/02/2022
Manuel Padrón, o Riós”, canteiro, aprendiz con Antón Faílde. Parada de Piñor 02/02/2022

 

 

Manuelcanteiro1 302.70 KB
Manuel Padrón, o Riós", canteiro, aprendiz con Antón Faílde. Parada de Piñor 02/02/2022

Manuelcanteiro3 460.93 KB
Manuel Padrón, o Riós", canteiro, aprendiz con Antón Faílde. Parada de Pñor 02/02/2022

Manuelcanteiro2 359.76 KB
Manuel Padrón, o Riós", canteiro, aprendiz con Antón Faílde. Parada de Pñor 02/02/2022

Manuelcanteiro4 419.88 KB
Manuel Padrón, o Riós", canteiro, aprendiz con Antón Faílde. Parada de Pñor 02/02/2022

CONTENT-CAT.1653811893

No espazo “Gaia Contigo”, Gloria ofrece reiki e ioga antiansiedade e en breve terá productos ecolóxicos galegos

30/01/2022

No espazo “Gaia Contigo”, Gloria ofrece reiki e ioga antiansiedade e en breve terá productos ecolóxicos galegos

Emprendemento en Barbadás

  • Gloria  Martín Pastor chegou a Barbadás hai 10 anos, dende Ávila, despois de buscar “un lugar con árboles” que soñou, e agora, coa súa familia xurdida na Valenzá, está a punto de celebrar o segundo aniversario do seu herbolario e sala de actividades “Gaia Contigo”, en continua evolución.

 

  • “Después de trabajar varios años en empresas de este sector, decidí trabajar sin jefes y conseguí abrir mi propio local aquí, en A Valenzá, el 12 de febrero de 2020, y cuando comenzó el confinamiento un mes después, descubrí que todo lo anterior me había entrenado para esto”, lembra do comezo.

 

  • Recentemente instalada na rúa Areal, mantivo o local aberto por ser de alimentación  . “Vecinos y vecinas se volcaron enseguida, y a pesar del poco tiempo que llevaba yo aquí, se pasaban a comprar siempre algo, sobre todo los alimentos específicos para diferentes intolerancias”, narra.

 

  • Nesa época, sentiu que o “seu universo” estaba na Valenzá e a pesares das dificultades dende o comezo, decidiuse a seguir co seu soño dun “espacio para que las personas puedan ayudarse y venir a desconectar, sanar, sentirse bien y recargarse para las dificultades del día a día”, concreta.

 

  • Para manterse durante os primeiros meses da pandemia, vendeu o coche que acababa de mercar e foi engadindo na tenda aquilo que máis lle pedían como infusións a granel para o estrés e para durmir, e aceites biolóxicos, entre outros produtos. Tamén buscou mercancías para ir sorprendendo cada semana ás veciñas e veciños e foi pondo nos seus andeis “Kombuchas”, alimentos para persoas veganas,  de cosmética natural…

 

  • Poco a poco voy añadiendo proveedores con mucha experiencia y que conozco hace tiempo, y tengo productos gallegos pero comienzo a buscar más para completar la oferta ecológica”, detalla como proxectos de futuro, nos que tamén está comezar a venda en liña.
GLORIA MARTÍN PASTOR, DE HERBOLARIO GAIA CONTIGO NA VALENZÁ. 29/01/22.
GLORIA MARTÍN PASTOR, DE HERBOLARIO GAIA CONTIGO NA VALENZÁ. 29/01/22. FOTO ROSA VEIGA

Máis actividades ademais de ioga

  • En canto as condicións sanitarias o permitiron, na sala que complementa o espazo do herbolario, Gloria organizou clases de ioga para grupos pequenos impartidas por Natalia, de Lobios,  e nas vindeiras semanas irá recuperando outros talleres e sesións terapéuticas.

 

  • Antes de abrir o seu local, Gloria traballou con persoas maiores en colaboración coa Cruz Vermella, con sesión de dibuxo con mandalas, e a súa preparación como mestra de Reiki e de monitora de Tai-Chi.

 

  • As técnicas orientais sérvenlle para “ayudar con los niveles de estrés y ansiedad y tener más bienestar”. A sala de actividades está “presidida” por un gran tapiz dun elefante, regalo dun rapaz que fixo Reiki con ela e que, segunso Gloria, representa a prosperidade, forza, independencia, memoria e nobreza. “También simboliza la importancia de lo comunitario por su forma de vida en manada, que representa lo que yo quiero tener aquí”, relata.

 

  • A sala de “Gaia Contigo” tamén comezará a acoller charlas sobre nutrición, a cargo de profesionais, e o local participa coa asociación “Centro Comercial Aberto da Valenzá” promotora da campaña do comercio local “NAMÓRATE”  entre os días 1 e 14 de febreiro  colaborada pola Concellería de Comercio do Concello de Barbadás.

 

  • Gloria lembra que chegou a Galicia porque soñou con “un lugar con árboles” que atopou nada máis chegar, en Celanova, e dende alí a Barbadás onde quere desenvolver o seu  proxecto inicial de venda, formación e información para compartir con outras persoas e ter “un mundo mellor” ao redor.

 

  • Moita sorte Gloria!

 

 

 

GloriaHerbolario2 468.08 KB
GLORIA MARTÍN PASTOR, DE HERBOLARIO GAIA CONTIGO NA VALENZÁ. 29/01/22. FOTO ROSA VEIGA

GloriaHerbolario1 134.36 KB
GLORIA MARTÍN PASTOR, DE HERBOLARIO GAIA CONTIGO NA VALENZÁ. 29/01/22. FOTO ROSA VEIGA

CONTENT-CAT.1653811893

Concello de Barbadás e Comercio Local colaboran na campaña “Namórate”

29/01/2022

Concello de Barbadás e Comercio Local colaboran na campaña “Namórate”

Do 1 ao 14 de febreiro de 2022

O CONCELLO DE BARBADÁS PROMOCIONA O COMERCIO LOCAL A TRAVÉS DA CAMPAÑA “NAMÓRATE”

O día 14 de febreiro a Concellería de Comercio repartirá bolsas co lema “Barbadás, quéreo, víveo” en un stand entre as persoas que presente un ticket de compra ou consumo

Os establecementos participantes distribuirán entre a súa clientela 5000 rascas, dos que 224 teñen premios                                                                                                                                                                                        

  • A Concellería de Comercio de Barbadás colaborará na Campaña de promoción do comercio local “Namórate”.
  • Esta iniciativa, organizada pola Asociación de comerciantes de A Valenzá con motivo do Día dos Namorados, desenvolverase do 1 ao 14 de febreiro de 2022.
  • Durante a campaña os establecementos participantes distribuirán entre a súa clientela 5000 rascas, dos que 224 teñen premios que serán descontos ou agasallos e, que poderán trocarse ata o día 18 de febreiro.
  • Os establecementos participantes son: A Cova do Savio, Bel moda e complementos, Cafetería A Pedreira, Cafetería Alumbre, Carussa Baby, Gaia Contigo, Oren Óptica, Elma, Idunna, La Cigüeña, Librería A Valenzá, Librería Espa, Más que un sueño, Mimí Flores, Muebles Utile- Melangué, O Muiñerio Restaurante, Tapería Vely, Toffee Glass, Twins-Men-Women, Zocos Calviño, Micocadas e Restaurante Chicote.
  • Por outra banda,o luns14 de febreiro, a Concellería de Comercio repartirá  entre os clientes dos establecementos comerciais e de hostalería do Concello de Barbadás, 2.000 bolsas promocionais “Barbadás Quéreo, Víveo”.
  • As bolsas recolleranse nun stand instalado na Avenida de Celanova (rotonda da familia), que estará aberto en horario de 11.00 a 14.00 horas e de 17.00 a 20.30 horas tras presentar o un ticket de compra ou consumo por persoa.

 Campaña Namórate do Comercio Local de Barbadas

CONTENT-CAT.1653811893

A canteira de patinadores do “Morcegos” de hockei liña, medra en Barbadás onde ten 7 xogadores

23/01/2022

A canteira de patinadores do “Morcegos” de hockei liña, medra en Barbadás onde ten 7 xogadores

Sociedade en Barbadás

  • O equipo de hockei en liña “Morcegos” é o único da provincia de Ourense na liga galega dese deporte. Está integrado na Federación Galega de patinaxe, en medre continuo dende o seu nacemento en 2015, con 7 xogadores que son veciños da Valenzá e de Piñor, nos equipos senior, infantil e xuvenil.

 

  • Este equipo federado de hockei liña é o resultado dunha afección que comezou como actividade extraescolar no colexio Mestre Vide de Ourense, onde Manuel Montes (falecido hai uns meses), pais e nais e o monitor de patinaxe Luis Penín (hoxe un dos adestradores dos “Morcegos”), acordaron fundar o club “Patinatour”.

 

  • Os socios asistían a escola de patinaxe cos seus fillos e fillas e “despois algún quixo probar cousas e trouxo paus de madeira” e así comezou o hockei, segundo lembra Álvaro Guevara “Chevi”, adestrador, xogador senior e vogal da asociación.

 

  • E así,  aos poucos, formouse un equipo chamado “Morcegos” porque “buscouse o nome dun animal que resultase “sonoro, bonito, que fora nocturno e dera algo de respeto”, detalla “Chevi” que apostaba por este nome no debate entre varios posibles.

 

  • Daquela eran 15 socios, hoxe son 100 e queren ser máis. Organizan e participan clases de patinaxe os sábados, excursións e celebracións puntuais como a de Nadal, Entroido (participaron dous anos no desfile de Barbadás) ou fin de curso “sempre sobre patíns”, puntualiza Eladio Blanco “Lalo”, secretario da asociación e xogador senior.
Parte do Equipo Morcegos de Hockei en liña. Xogadores os equipos infantil e xuvenil que vivven en Barbabás: de esq. a der. e da fila de atrás cara adiante, Joel (xogador), Álvaro Guevara "Chevi" (xogador senior e vogal da asociación Patinatur), José Luis Alonso (xogador senior e vogal da asociación Patinatur) Dani (portero de Morcegos), Martiño e Jacobo (xogadores de xuvenil e infantil), Eladio Balnco "Lalo" (xogador senior e secretario da asociación), Héctor (xogador) e Iván Arias "Yeti" (entrenador e presidente da asociación) no parque dos patos. foto Rosa Veiga
Parte do Equipo Morcegos de Hockei en liña. Xogadores os equipos infantil e xuvenil que vivven en Barbabás: de esq. a der. e da fila de atrás cara adiante, Joel (xogador), Álvaro Guevara “Chevi” (xogador senior e vogal da asociación Patinatur), José Luis Alonso (xogador senior e vogal da asociación Patinatur) Dani (portero de Morcegos), Martiño e Jacobo (xogadores de xuvenil e infantil), Eladio Balnco “Lalo” (xogador senior e secretario da asociación), Héctor (xogador) e Iván Arias “Yeti” (entrenador e presidente da asociación) no parque dos patos. foto Rosa Veiga

Co adestrador “Yeti” o equipo federouse

  • Cada socio, coa súa aportación trimestral de 45€ aproximadamente, fai posible o mantemento dunha Escola de Patinaxe que ten 60 patinadores y una Escola de Hockei que ten 40 patinadores/xogadores para os equipos das diferentes idades, todos eles mixtos excepto o senior, que hoxe xa conta con sección feminina e masculina.

 

  • O paso dado dende a patinaxe ata o hockei comezou como afección e evolución dos país, nais e escolares que comezaron coa asociación, e aos 6 meses xa tiñan equipación completa para xogar despois das clases de patinaxe.

 

  • “Un día chegou á cancha un rapaz con una moto  KTM laranxa e negra que escoitara que en Ourense había un equipo de hockei-liña”, lembra Lalo axudado por José Luis Alonso (xogador senior e vogal de Patinatour ).

 

  • Ese rapaz era Iván Arias “Yeti” (hoxe presidente da asociación e entrenador) que lembra, na conversa que tivemos con todos eles, que fora xogador profesional na Liga Nacional e traballaba en Ourense. “No tenía ni idea de lo que me iba a encontrar pero había jugado desde 1998 hasta 2006, después había sido entrenador ocasional en cada lugar en el que viví y un compañero de trabajo en Ourense me habló del club”, narra Yeti.

 

  • Cando chegou á cancha do Mestre Vide, preguntou e dixéronlle que podían aprenderlle a xogar pero cando lles dixo que levaba 15 anos xogando, pedíronlle directamente que os adestrase el…”e ata hoxe”, lembra José Luis.

 

  • E xa con adestrador, o equipo senior masculino, o que servira de proba, apuntouse na Liga Nacional de “Street hockei”, que se xogaba con pelota (non con disco plano) e na tempada 2015-2016 da Federación Galega de Patinaxe, como equipo de hockei-liña.

 

  • No mesmo ano xa contaban con patinadores para o equipo “benxamín” (de 5 a 7 anos) e dende entón, cada dous anos amplían a participación na Liga galega cun equipo máis, e así contan xa con equipos que compiten na liga alevín (ata 12 anos), infantil (ata 14 anos ), xuvenil (ata 16 anos) e senior masculino e feminino.

 

  • Agora mesmo non contan con xogadores e xogadoras en idades de “benxamín” (ata 10 anos) nin “junior” (ata 18 anos), pero a evolución continúa.

Con campo propio, buscan canteira

  • Despois de competir os primeiros tres anos, éramos a única provincia con equipo e sen sede propia e tiñamos que ir a Lugo, A Coruña ou Vigo para os partidos pero en 2017 conseguiuse a implicación institucional en Ourense e dende 2019 temos campo propio no polideportivo do barrio da Carballeira, a carón do colexio Manuel Luis Acuña”, detalla Lalo.

 

  • Logo a historia común: pandemia, parón, reinicio prudente en 2020 con algún torneo puntual e dende Nadal de 2021, sen campo propio por reforma integral do da Carballeira.  “Agora o equipo consolídase e imos gañando visibilidade así que esperamos ampliar a canteira e superar as dificultades destes últimos meses”, augura Chevi.

 

  • Os equipos “Morcegos” fórmanse neste momento con xogadores e xogadoras de Barbadás, Ourense, Marín, Monforte de Lemos, Chantada, Moaña, Viveiro, Ferreira de Pantón e Celanova. Yeti matiza que non todos acuden aos adestramentos semanais na cidade de Ourense pero sempre están dispoñibles para os partidos da competición galega.
Xogadores do equipo senior de Morcegos e vogais, entrenador e presidente da asociación Patinatur, pais e nais de xogadores xuvenís e infantís na Valenzá. foto Rosa Veiga

Yeti imprime valores en “Morcegos”

  • Preguntar que aporta ás nenas e nenos estar no equipo “Morcegos” non ten respostas tópicas. Yeti ten moi claro que cada equipo é un “grupo de amig@s con objetivos comunes” e que se fomenta “la igualdad”, pois todas as patinadoras e patinadores teñen as mesmas oportunidades de xogar, independentemente de como vaia o resultado de cada partido. “Todas las jugadoras y jugadores rotan en cada encuentro, y cuando se acaba el partido, todos son amigos sean del equipo que sean”.

 

  • Tamén hai respostas esperadas sobre os beneficios deste deporte. Chevi, José Luis e Lalo apuntan “autonomía persoal” e inciden no feito de que “a diferenza doutros deportes, neste todos xogan por igual, o importante é entrenar e comprometerse”.

 

  • E Yeti volta os valores que considera prioritarios: “crecer jugando y ayudar a que todos sean personas, no a ganar la Liga”. Ata o momento, rematan cada tempada de terceiros.
  • Ese compromiso é familiar pois algúns partidos en Ourense son pequenas festas nas que as familias locais aportan doces, bebidas, tentempés, froita… para os xogadores de todos os equipos que compiten nos diferentes partidos do día.

Outras motivacións para patinar e xogar

  • Pais e nais dos xogadores que son veciños de Barbadás relatan como foi o comezo. Jacobo, segundo o seu pai Dani, quixo ir patinar porque tamén o facía o seu “superamigo” Daniel e xa non quixo deixalo. Héctor “estaba obsesionado” por partinar, segundo lembra o seu pai Camilo, e non esquece o momento en que unha familia amiga lles falou do club Patinatour “e dende entón vai sempre, dende os 7 anos”.

 

  • Eva lembra que ao seu fillo Daniel non lle gustaba o fútbol e ela quería que fixera deporte. “Buscábamos un deporte en el que encajara y comenzó con voleibol hasta que unos amigos nos hablaron del hockey como algo divertido que podía probar”. E así o fixo e alí quedou. “Nos coincidió un partido en el que después había chocolate y churros para los dos equipos… y hasta hoy”.

 

  • Outra nai, tamén Eva, lembra que Joel sempre foi “de deportes de rodas” e cando tiña 10 anos “enterouse por Martín da existencia do club, comezou con eles e aí segue”.

 

  • E aí seguen, os da Valenzá e San Lourenzo de Piñor: Héctor, Joel, Dani, Martín e Jacobo, e os senior (pais) Lalo e José Luis…

 

  • Alguén máis quere xogar patinando??

hockeiMorcegos3ç 482.98 KB
Xogadores do equipo senior de Morcegos e vogais, entrenador e presidente da asociación Patinatur, pais e nais de xogadores xuvenís e infantís na Valenzá. foto Rosa Veiga

hockeiMorcegos1 252.68 KB
Xogadores do Equipo Morcegos de Hockei en liña. que viven en Barbadás, e o entrenador.. De esq. a der. Eladio Blanco "Lalo" (xogador senior e vogal da asocaición Patinatur), José Luis Alonso (xogador senior e vogal),Martiiño, o entrenador Avián Arias "Yeti" (e presidente da asociación Patinatur) , e os tamén xogadores de alevín, infantil ou xuenil, Jaocobo. Dani (porteiro) , Joel e Héctor.n no parque dos patos da Valenzá. foto Rosa Veiga

hockeiMorcegos2 657.07 KB
Parte do Equipo Morcegos de Hockei en liña. Xogadores os equipos infantil e xuvenil que vivven en Barbabás: de esq. a der. e da fila de atrás cara adiante, Joel (xogador), Álvaro Guevara "Chevi" (xogador senior e vogal da asociación Patinatur), José Luis Alonso (xogador senior e vogal da asociación Patinatur) Dani (portero de Morcegos), Martiño e Jacobo (xogadores de xuvenil e infantil), Eladio Balnco "Lalo" (xogador senior e secretario da asociación), Héctor (xogador) e Iván Arias "Yeti" (entrenador e presidente da asociación) no parque dos patos. foto Rosa Veiga

CONTENT-CAT.1653811893

A familia do escultor Antón Faílde procura en Godexás a casa na que puido vivir ao cuidado da rianxeira “Rosiña”

16/01/2022

A familia do escultor Antón Faílde procura en Godexás a casa na que puido vivir ao cuidado da rianxeira “Rosiña”

Sociedade en Barbadás

  • En terra de rochas e canteiras, como é San Lourenzo de Piñor e a súa contorna, é lóxico que esa materia prima dea para vidas e obras arredor dela, como a do escultor Antón Faílde, recoñecido como artista polo seu xeito de traballala. E na procura súa, demos coa súa familia ben preto, en Ourense, na marmolería Faílde.

 

  • A súa filla política, 6 netos, varios bisnetos e un tataraneto do escultor andan preto e formaron parte da súa vida en Ourense. El nacera en 1907 e faleceu en 1979, e a familia sabía que fora criado por unha muller de Godexás (no concello de Barbadás) pero non sabían do lugar.

 

  • Teresa Garrido (filla política do escultor) e a súa filla Laura Faílde acordaron no pasado Nadal, tentar localizar a casa na que o seu sogro/ avó pasou parte da súa infancia, da que apenas tiñan datos.

 

 

  • Manuel falou con veciños da aldea e deu con dúas casas que poderían ter sido o fogar infantil do escultor, lindantes entre si e situadas fronte a unha fonte cuberta por un gran arco de pedra con vistas cara a cidade de Ourense.

 

  • Unha das vivendas (a situada á dereita nas fotografías) é propiedade de María, a panadeira de Piñor, que nos confirmou que a que foi nai do escultor dende os 2 anos, vivou nunha delas, tal como lle contaba a ela a súa avoa, sen lembrar en cal.
Net@s do escultor Antón Faílde, a súa nora Teresa e o canteiro que foi alumno seu, Manuel "o Riós". Godexás , Barbadás. Decembro 2021
Net@s do escultor Antón Faílde, a súa nora Teresa e o canteiro que foi alumno seu, Manuel “o Riós”. Godexás , Barbadás. Decembro 2021

Historia familiar

  • Antón Faílde tivo dous fillos que el mesmo criou cando a súa esposa se separou del. O maior deles faleceu aos 11 anos e o pequeño, Miguel Ángel Faílde, casou con Teresa Garrido.

 

  • Ela é agora a testemuña máis directa na familia para lembralos detalles da vida do escultor e do seu fillo. Narra que o pai de Antón era ebanista de carruaxes de cabalos, e morreu dun disparo cando a súa nai estaba preñada. O bautizo deste fillo celebrouse na Igrexa da Trinidade de Ourense e cando pasaran 2 anos, a nai marchou cara América “y dejó al pequeño Antón en casa de Rosiña de Godexás, que ya era ama de cría de una niña apellidada Abeijón”.

 

 

  • “Hubo un momento, dos o tres años después, en que los abuelos quisieron llevarse al niño con ellos y entonces Failde tuvo que dejar la casa en Godexás e irse a vivir con ellos a Piñor, pero como estaban cerca, la propia Rosiña iba a menudo a ver a su Toniño y otras veces era Faílde quien hacía una escapadita para ver a la Rosiña”, tamén detalla Trabazo no seu libro e corrobora a memoria de Teresa.
Net@s do escultor Antón Faílde, a súa nora Teresa e o canteiro que foi alumno seu, Manuel "o Riós". Godexás , Barbadás. Decembro 2021
Net@s do escultor Antón Faílde, a súa nora Teresa e o canteiro que foi alumno seu, Manuel “o Riós”. Godexás , Barbadás. Decembro 2021

 

  • Rosa era rianxeira e ía vendelos produtos da horta ao mercado de Ourense, que naquel intre estaba na prazas da Magdalena e do Trigo, e voltaba a casa con doces e chucharías para Antón.

 

O avó escultor

  • Os netos de Faílde José María, Antonio e Miguel Ángel, lembran que Antón era un avó “muy familiar y con predilección por los niños, seguramente eso le inspiraba para sus maternidades y figuras de niños”, detalla José María.

 

  • Traballou en talleres que foron cambiando de local na cidade de Ourense, e os netos lembran velo “siempre trabajando mientras estábamos con él y jugábamos con el barro” . Fernando lembra que lles falaba “mientras dibujaba en servilletas” e púñalles tarefas como debuxar árbores.

 

  • Gustáballe levalos polo monte e lembran ir por un bosque en Gustei ou á casa que tiña para pasalos veraos en Bamio de Cima (Coles), e sempre lles contaba historias. “Murió de forma inesperada en su casa de la Rúa dos Fornos nº 11 y mi padre vino a avisarnos”, lembra José María. Despois viron que deixara moita obra feita da que non sabían os seus seguidores.

 

  • Tamén souberon da relación do seu avó ca Xeración Nós: lembran a Eduardo Blanco Amor o día que o avó llo presentou na rúa, cando ían mercar rotuladores, e que o  lugar habitual para atopalos era a xeadería El Cortijo, na rúa do Paseo, onde ían para que os invitaran a xeado.
Net@s do escultor Antón Faílde, a súa nora Teresa e o canteiro que foi alumno seu, Manuel "o Riós". Godexás , Barbadás. Decembro 2021
Net@s do escultor Antón Faílde, a súa nora Teresa e o canteiro que foi alumno seu, Manuel “o Riós”. Godexás , Barbadás. Decembro 2021

Faílde pai e fillo traballaban xuntos

  • A esposa de Miguel Ángel Faílde e nora de Antón Faílde, Teresa, vivíu o “vínculo especial” que había entre pai e fillo. Traballaron xuntos para o Banco Español de Crédito, nas oficinas de tódalas provincias de España, tamén na Virxe de Fátima, da parroquia do Couto (Ourense) e no colexio dos Maristas.

 

  • Laura sabe que seu pai Miguel tiña o convencemento de que ser escultor “era incompatible con tener familia y le gustaba mucho la piedra, así que la llevó al terreno comercial con el trabajo de marmolería”, detalla. E na marmolería segue a actividade de Laura e a do seu irmán Fernando, mentres que os demais desenvolven diferentes profesións en Ourense e en Nápoles (Italia).

 

  • Os netos que puideron pasar tempo co avó Faílde lémbrano “no como un abuelo escultor, sino como un abuelo fantástico, que además quedaba con nosotros para darnos una paga semanal de 25 pesetas e invitarnos a helado”, narra José María.

 

  • O avó Faílde traballou continuamente e expuxo a súa obra entre a exposición de 1940 no Orfeón, até a de 2018 na Sala Valente de Ourense (antigo Banco de España). Tamén nunha mostra póstuma compartida con Laxeiro e Comeiro no Pazo de Vilamarín, e outras posteriores polo centenario do seu nacemento en 2008 polos 30 anos da Escola Superior de Deseño que leva seu nome en Ourensee máis.

 

  • O fillo do escultor foi sempre moi coidadoso coa obra do seu pai, segundo lembra outro dos netos de Antón, Miguel Ángel, e “entendía que su legado es dignificar la obra y no hacer negocio con ella”, e así o viviron tamén os seus seis fillos José María, Fernando, Miguel Ángel, Antonio, Laura e María Teresa.

Net@s do escultor Antón Faílde, a súa nora Teresa e o canteiro que foi alumno seu, Manuel "o Riós". Godexás , Barbadás. Decembro 2021

Unha obra en Barbadás, moitas en Ourense

  • A familia ten localizado un traballo de Antón Faílde no municipio de Barbadás. Trátase dun panteón do cemiterio de San Lourenzo de Piñor, encargado para a familia Lobit que vivían na rúa Santo Domingo de Ourense. É posible que haxa máis pero descoñécenas.

 

  • En Ourense, pola contra, podemos ver parte da súa obra, entre outros lugares públicos, a poucos metros do Pavillón municipal de deportes (un mural de pedra), ou en varios puntos do cemiterio histórico de San Francisco, onde anxos e outras figuras súas diferéncianse das de outros autores.

 

  • O interese arredor da súa obra non é cousa nova e cada lembranza dela, en exposición ou en publicacións, renova a curiosidade polo seu xeito de traballar. Así que queremos contribuír ao seu recoñecemento e a manter viva a súa arte.

 

 

  • E seguiremos arredor deste “escultor que escoitou a música das pedras”, para tentar traelo entre nós polo que nos conten del as persoas que o coñeceron dalgún xeito. Grazas a todas elas polo pulo e pola súa testemuña.

 

  • Como exemplo, este escrito dun dos seus netos. Así viu/sentiu José María Faílde (o único que non está nas fotografías que acompañan este texto) ao seu avó Antón Faílde.

 

Título: Melodía de un cincel

 

Repicar rítmico

de precisos golpes

Son o traballar o granito 

con maceta e cinceles 

 

 A suor brilando na súa pel

 po no seu mandil azulado

 é o meu recordo del 

 dun avó adorado

 

Olor a barro fresco

de torsos espidos

Po de granito

de acabados pétreos

 

Son recordos vivos  

da miña feliz infancia

son anhelos nostálxicos 

dunha agradable fragrancia

 

Xesto serio ao esculpir

tornase en explosiva ledicia

ao detectar a presenza ou o vir

da súa amada familia

 

Avó ou artista 

Artista e avó 

Humilde artista 

orgulloso avó 

 

Arte no querer 

amor o crear

Apreciei a súa arte o crecer 

o seu amor fíxome soñar 

 

Artista na pública lembranza

pai do meu pai nas íntimasemocións

Alguén que deu vida á pedra 

quen alegrou por sempre os nosos corazóns

familia04 520.32 KB

familia01 470.16 KB
Net@s do escultor Antón Faílde, a súa nora Teresa e o canteiro que foi alumno seu, Manuel "o Riós". Godexás , Barbadás. Decembro 2021

familia02 438.42 KB
Net@s do escultor Antón Faílde, a súa nora Teresa e o canteiro que foi alumno seu, Manuel "o Riós". Godexás , Barbadás. Decembro 2021

familia03 481.12 KB
Net@s do escultor Antón Faílde, a súa nora Teresa e o canteiro que foi alumno seu, Manuel "o Riós". Godexás , Barbadás. Decembro 2021

familia0 340.07 KB
Familia do escultor Antón Faílde en Godexás, diante da casa na que foi criado pola rianxeira "Rosiña" (nunha desas dúas casas). De esquerda a dereita: Miguel Ángel (neto de Antón Faílde), Manuel "o Riós" (canteiro de Parada que foi aprendiz do escultor) , Fernando (neto), Nicolás Gondar Faílde (bisneto), María Teresa (neta), Antonio (neto), Iker (tataraneto), Antonio (neto), Teresa Garrido (nora) e Laura (neta). Falta o neto José María, que non puido acudir a esta cita familiar en Godexás. Barbadás. 28 de decembro 2021

CONTENT-CAT.1653811893

Ángeles chegou á Valenzá como formadora e quedouse como deseñadora de mobles “Melangué”

07/01/2022

Ángeles chegou á Valenzá como formadora e quedouse como deseñadora de mobles “Melangué”

Emprendemento en Barbadás

  • Ángeles Romero Vázquez chegou A Valenzá en marzo de 2021 para impartir unha formación laboral para adultos, encargada polo Consorcio Galego de Igualdade e Benestar, no que era a súa adicación principal.

 

  • Coñecía A Valenzá de vir tomar algo con amigos e amigas pero nesa ocasión, antes e despois das clases, comecei a fixarme na rutina do barrio e acabei por mercar aquí todo o que preciso e por sentarme nun banco para observar ás persoas que se movían por cada zona”, detalla con risos.

 

  • Descubriu un par de locais baleiros e en aluguer, con escaparate grande, e estudou o tránsito de veciños e veciñas por eles, até que se decantou polo actual.

 

  • “Decidín abrir a tenda para ver a posibilidade de converter en ocupación algo que sempre me encantou, que é a decoración de espazos e o deseño de mobles para facer máis habitable e funcional calquera espazo”, explica.

 

  • A familia do seu cuñado ten unha carpintería en Arnoia, con experiencia no sector dende hai 4 xeracións, e puxeron en marcha a finais de 2019 a liña “Utile”  de mobles de madeira maciza en piñeiro galego, abeto, castiñeiro, carballo e outras. Na pandemia comezaron coa venda en liña e o nome “Utile” pasou a ser o da tenda que abriu Ángeles hai agora 7 meses, na Valenzá. Pero iso cambiará en poucas semanas, porque tamén foi trocando o seu xeito de traballar.

 

A mestura será o diferente en “Melangué

  • Nos meses transcorridos dende a apertura da tenda Ángeles descubriu que o que precisan os seus clientes son proxectos completos con mobles e elementos deseñados especificamente para que se adapten a cada espazo, a medida, e para facelo o máis funcional posible.

 

  • “Sempre deseñei cousas prácticas para a miña casa, para a da miña familia e para a de amigos e amigas, e agora vexo que isto é o que precisan moitas persoas da Valenzá, así que estou a trocar a idea Utile, ca que abrín e que non é a que funciona aquí, por outra chamada “Melangué … e xa ten os novos rótulos encargados.

 

  • A idea de “Melangué” procede do francés “melangé” que alude á mestura e combinación de elementos diferentes. E Ángeles sempre aplicou ese concepto no seu entorno, tamén na actividade como formadora. Os escaparates de súa tenda son cambiantes e combinan espellos, estantes, mesas, cadeiras, adornos orixinais… e crean espazos diferentes cada pouco tempo.

 

  • Xa leva semanas traballando coas súas propias ideas, pero co cambio de nome ese xeito de traballar pasará a selo principal: deseñará mobles e elementos funcionais, feitos na carpintería familiar, e combinados cos de provedores de calquera lugar do mundo. “Visito a casa na que queren facer cambios ou reformas, deseño e busco para atopar a mellor relación calidade-prezo en todo aquilo que aquí non podemos facer”, engade.

 

  • Os seus proxectos son para facer “eses cambios que se precisan para darlle nova vida a un salón, por exemplo” ou para “aproveitar o máximo unha habitación xuvenil mesturando de xeito funcional unha cama-tren (dúas camas colocada unha por riba da outra, como liteiras, pero solapadas só en parte) con estantes e mesa de traballo”… e agora iso é o que fai.
Ángeles Romero Vázquez, mobles Melangué, na Valenzá.
Ángeles Romero Vázquez, mobles Melangué, na Valenzá. 04/01/2022

… E liñas propias como futuro inmediato

  • Entre as súas propostas, estarán tamén liñas propias de mobles, como a dirixida ás habitacións d@s pequen@s da casa. “A miña primeira proposta completa será unha liña de mobles Montessori, con deseños propios de camas, cabeceiros, mesiñas auxiliares… que resulten divertidos e accesibles para @s escolares”.

 

  • Nesa liña está xa a experimentar con materiais atractivos, como os taboleiros de madeira OSB combinados con outros materiais (na primeira foto un exemplo da súa investigación).

 

  • E deseñando e formándose ela mesma no eido dos mobles, Ángeles rematará o seu segundo ano na Valenzá…

 

  • Moita sorte para o segundo ano e seguintes!!

Ángeles Romero Vázquez, mobles Melangué, na Valenzá. 04/01/2022 185.23 KB
Ángeles Romero Vázquez, mobles Melangué, na Valenzá. 04/01/2022

Ángeles Romero Vázquez, mobles Melangué, na Valenzá. 04/01/2022 372.25 KB
Ángeles Romero Vázquez, mobles Melangué, na Valenzá. 04/01/2022

CONTENT-CAT.1653811893

Mani Moretón fotografou en Piñor toda a obra de Antón Faílde, Acisclo Manzano e outros artistas

27/12/2021

Mani Moretón fotografou en Piñor toda a obra de Antón Faílde, Acisclo Manzano e outros artistas

Sociedade en Barbadás

  • En Piñor, tralo campo de Roma, vive dende hai 30 anos o fotógrafo Mani Moretón. Chegou alí dende Ourense na procura dun lugar onde vivir e ter un estudo espazoso no que poder fotografar grandes obras de arte, no que puidera entrar unha furgoneta e unha grúa.

 

  • “Fixemos casa aquí e cunha lona montaba no exterior un estudo natural precioso, e todo resultou moi cómodo; nel fotografei as esculturas de Luis Borrajo, as obras de Jaime Quessada, de José Luis de Dios, de Enrique Ortiz…toda a obra de Faílde e de Acisclo Manzano … e refírome a fotografar, por exemplo, pezas de 300 ou 400 quilogramos, de aceiro cortén, de granito…”

 

  • Foi tamén a época brillante da empresa Galos de Barbadás, e Mani fotografou daquela tódalas pezas de cerámica, ademais de produtos de bodegas de toda Galicia. “Era o meu traballo”, lembra, agora que leva xubilado algo máis dun ano.

 

  • Antes de Piñor, viviu en Barcelona, no Ribeiro, Entrimo… “Esta de Piñor é a décima casa que teño, nun lugar marabilloso e moi cerca de Ourense”. De feito, baixa continuamente á cidade próxima, a media hora a pé polo camiño de Barxa, a carón do regato que vai cara o barrio de Vistafermosa. “Agora facer ese camiño a pé é correr risco continuo de atropelo porque está asfaltado e pasan coches”.

 

  • Tamén sae a diario ca súa cadela Tina, a mastín, cara San Bieito de Cova de Lobo e o penedo do Tangaraño pero tamén aí comeza a atopar atrancos pola presencia crecente de motos de trial no monte.

 

Todo Faílde na súa cámara

  • Unha exposición da obra de Faílde tivo o pulo do concello de Ourense en 2008, para conmemorar o centenario do nacemento do escultor. Mani Moretón fotografou daquela toda a obra en pedra, barro, mármore, bronce e madeira para o catálogo que acompañou á mostra.

 

  • Foi o comisario da exposición e escribiu no libro que as pezas eran dos anos 50 a 70 do pasado século, “nun tempo dificultoso para a liberdade e para a creación”.

 

  • Segundo o seu texto, Faílde “busca os motivos para a súa obra no seu contorno, orixinando un xeito propio de interpretar os sentimentos universais e irá evolucionando, canto máis, ao integrarse no faladoiro no que están Risco, Gómez del Valle, Otero Pedrayo, Trabazos, Xocas, Ricardo Outeririño, Tomás Bóveda, López Cid, Ferro Couselo, Santiago e Carlos Vázquez, Alvarado, Gimeno, Huete, Conde Corbal, Prego…. Xente que foi quen de asentar ambiente de vangarda nesta cidade”…

 

  • Pola súa banda, a Escola de Arte e Superior de Deseño de Ourense “Antonio Faílde” (EASD) conmemorou en 2007 o seu 30 aniversario co libro “O escultor que escoitou a música das pedras” editado pola Xunta de Galicia, coas fotografías de Mani. Neses anos cadraron así varias exposicións co respaldo do seu traballo fotográfico.

 

Mani Moretón en Barbadás
O FOTÓGRAFO MANI MORETÓN BRASA NA SÚA CASA DE PIÑOR. San Lourenzo de Piñor (Barbadás) 22/12/21

Todo é Patrimonio arredor

  • Lembra outros traballos como os que o levaron durante 3 anos cara a Ribeira Sacra, trala primeira proposta presentada para a súa declaración como Patrimonio da Humanidade polo Grupo Francisco de Moure . Coas súas fotografías publicáronse libros como “Persoas que pintan a paisaxe”  editado pola Xunta de Galicia, “Cromatismo divino” arredor da igrexa de Santa María de Nogueira de Miño (Chantada) con textos de Xosé Lois García  e outros.

 

  • Nos seus 42 anos de traballo, ademais de experimentar con todo tipo de cámaras (incluso unha de fotografía submarina de varios quilogramos de peso) fixo moitas fotografías do patrimonio que pervive na raia de Ourense con Portugal.Neses espazos creáronse castelos, refuxios … e consérvanse fontes, labores agrícolas, foxos de lobos, patrimonio marabilloso feito, en ocasións, con esforzo sobrehumano e ciclópeo, agora esquecido e derruído en parte”.

 

  • Comezou a fotografalo hai anos e foino deixando. “Habería que seguir con ese tema”, reflexiona.

 

  • No Patrimonio máis próximo a el, destaca as paisaxes naturais de Barbadás, como a zona que percorre ca súa cadela e o Couto Louredo, e lamenta non poder gozalos todos pola imposibilidade de camiñar sen sobresaltos nalgúns deles.

 

  • Este fotógrafo científico segue coas súas cámaras, a un ritmo diferente do laboral, e a súa curiosidade lévao, neste momento, a enfocarse nas lecturas e documentación histórica que ten espallada pola súa casa.

manimoreton1 115.01 KB
O FOTÓGRAFO MANI MORETÓN FONSECA NA SÚA CASA DE PIÑOR, A TRAVÉS DE UNHA OBRA DO ESCULTOR ENRIQUE CONDE. Sas Lourenzo de Piñor (Barbadás) 22/12/21

manimoreton2 454.98 KB
O FOTÓGRAFO MANI MORETÓN FONSECA NA SÚA CASA DE PIÑOR. San Lourenzo de Piñor (Barbadás) 22/12/21

CONTENT-CAT.1653811893

Ana Valado creou a súa marca amodo, e agora axuda a “destaponar potenciais” de outros

19/12/2021

Ana Valado creou a súa marca amodo, e agora axuda a “destaponar potenciais” de outros

Emprendemento en Barbadás

  • A nai de Ana Valado contoulle que cando ela era pequena estaba moi preocupada porque tardou moito en comezar a falar… e mira ti que en canto arrincou cos primeiros sons ninguén foi quen de parala.

 

  • “Esa situación represéntame totalmente e lembro tamén cando protagonicei unha representación teatral no meu colexio en Santiago de Compostela, eses dous episodios foron nos meus comezos para chegar até a unión que sinto coas persoas e co reto da comunicación”, relata Ana.

 

  • A obra teatral era “A tía lambida” de Eduardo Blanco Amor e supuxo para Ana un paso cara adiante, de feito, Ana quixo que lle fixeramos unha das fotografías deste artigo no escenario de A Valenzá, e podería levar o título de “a marca Ana Valado naceu nun teatro”, ela concorda.

 

  • Naceu como veciña do Fonsillón, e despois da súa etapa en Santiago de Compostela, volveu a Barbadás. Estudou Economía, Administración de Empresas (ADE), un maestrado de Técnica de Prevención de Riscos e o certificado do “Máster Bussines Analitics” (MBA).

 

  • O seu foco, segundo nos explica, sempre foi o eido psicosocial e finalmente conseguiu unir todo o que aprendera cunha posterior formación en dirección de persoas. Por fin deu co que máis lle gusta facer que é “xerar valor nas persoas despois dun proceso de posta en valor persoal tendo en conta as emocións e todas as súas capacidades e habilidades”, relata.

 

  • No seu caso persoal, o proceso de marca comezou cando aceptou que ao longo da súa vida, ela que é Ana Belén Fernández Valado foi “Ana Valado” , para todas as persoas que trataron con ela. “O nome da miña marca estaba aí e entendín que tiña que respectalo porque así é como os demais me ven ”.

 

  • A súa seguinte fase, a actual, é “potenciar este plan de creación de marca para pemes (pequenas e medianas empresas) e para persoas, porque detrás de cada negocio o que hai é persoas”, así ten activos o seu “Plan Pemes” e o seu plan “Marcas de Persoas”, e nese marco imparte formación para que outros comecen ese proceso, como a do pasado mes de novembro no local municipal do parque da Solaina.

 

  • Nas súas sesións formativas cada participante “pode descubrir que ten que ser a súa propia marca e facela medrar a base de proba-erro para que poida ser base das relacións persoais e laborais”.

 

  • No marco do Colexio Profesional de Economistas de España leva un ano no equipo directivo de Marketing. Coa súa Marca Valado  implementa no colectivo os seus plans Marcas de Persoas, Plan para Pemes e Micropemes e Plan para Empresas, e sempre coa idea central de “poñer en valor para que quede pegada da túa marca”, detalla.

 

  • Gústalle definir o seu traballo como “destaponar o potencial de cada persoa para que saia e se faga visible para os demais, trátase de dar luz a ese potencial que estaba oculto”.
Ana Valado. A Valenzá,16/12/21. foto Rosa Veiga
Ana Valado. A Valenzá,16/12/21. foto Rosa Veiga

Fotografía para comunicarse máis

  • Ana tamén se autoforma e “medra” coa fotografía . “Con ela falo das persoas e con elas, eu fago as fotos, que tamén falan de min, claro, pero o que máis me interesa é saber que ven os demais cando as miran e que mo conten”.

 

  • Nese eido, expuxo a serie fotográfica titulada “4 pesetas” no local Mur Marxinal arredor do espazo interior da vella casa de Baños de Ourense e a partires da lembranza dunha visita que fixera de pequena a ese mesmo lugar, con parte da súa familia.

 

  • “Esa exposición arredor da casa de baños do arquitecto Vázquez Gulías, foi medrando coas emocións e sensacións que alí me transmitiron as persoas que a viron e gustaríame que elas medraran tamén nese encontro”.

 

  • A exposición será itinerante dende xa e en xaneiro irá a unha pequena sala de exposicións do estudo de arquitectura Doos Arte, na Torre de Ourense  e avisaremos da súa chegada a Barbadás.
    Ana Valado. A Valenzá,16/12/21. foto Rosa Veiga
    Ana Valado. A Valenzá,16/12/21. foto Rosa Veiga

Ana Valado. A Valenzá,16/12/21. foto Rosa Veiga 170.61 KB
Ana Valado. A Valenzá,16/12/21. foto Rosa Veiga

Ana Valado. A Valenzá,16/12/21. foto Rosa Veiga 137.35 KB
Ana Valado. A Valenzá,16/12/21. foto Rosa Veiga

Ana Valado. A Valenzá,16/12/21. foto Rosa Veiga 171.20 KB
Ana Valado. A Valenzá,16/12/21. foto Rosa Veiga

CONTENT-CAT.1653811893

O escultor Acisclo Manzano aprendeu a tallar madeira no Hospital de Piñor

12/12/2021

O escultor Acisclo Manzano aprendeu a tallar madeira no Hospital de Piñor

Sociedade en Barbadás

  • O artista polifacético Acisclo Manzano  naceu, coma os seus tres irmáns, en Ourense, cidade á que marchou a súa nai despois de casar. En 1952, cando tiña 12 anos, foille diagnosticada unha infección que finalmente non padeceu pero que o levou ao Hospital Antituberculoso de Piñor, tal como era coñecido.

 

  • Naqueles seis meses que pasei no hospital aprendín a facer porta-retratos coas caixas de puros e utilizando as navallas de afeitar para tallar aquela madeira”, lembra.
    E segue a tallar madeira, a punto de cumprir 81 anos.

 

  • “Teño por costume celebrar cada década da miña vida  cunha exposición e a dos 80 non puido ser pola pandemia pero agora teño que vivir alo menos até os 90 para celebrala nese momento”, explica. A súa idea é que sexa de pezas de madeira porque é un material que leva anos sen traballar e quere volver ás súas orixes.

 

  • Cando teña a mostra lista, gustaríalle que fora das de “tocar e levar” (regalar a cada visitante a obra que lle gusta) como agradecemento á escultura, arte á que leva adicado toda a súa vida, en diferentes materiais. “E as ganancias económicas sempre foron para poder seguir facendo este traballo”, agrega.

 

  • Traballa xa nesa exposición porque quere deixar en madeira o legado polo que quere ser lembrado. “Igual xa a teño feita pero non sei se será esa a que me represente, a que resuma todo o meu traballo, pero non estou preocupado porque teño por diante 9 anos para facela ou dar con ela”, relata cun sorriso.

 

O “cirurxián da madeira”, segundo Otero Pedrayo

  • Para falar da súa obra, Acisclo fai referencia ao que outros dixeron dela, como o artista vasco Jorge Oteiza que se referiu a ela como “obra que hace viajar porque toda ella es geografía”.

 

  • Tamén lembra conversas con Vicente Risco, na que o intelectual falaba da arte. “Dentro dunha árbore existe un espírito chamado comadriada que baila e móvese nela, e seica eu liberaba ese espírito” detalla.
    Sobre isto mesmo, “don Ramón” (Ramón Otero Pedrayo) dicía de Acisclo que é “cirurxián da madeira”.

 

  • Na experimentación artística de Acisclo hai talla de madeira, obras de ferro cortén (no que traballa agora para un proxecto que non pode desvelar), obras de porcelana e outro dos seus proxectos pendentes de remate, debuxos

 

 

  • “Eu era o máis novo de todos eles, e hoxe son o maior porque moitos xa non están”, relata durante a visita a Piñor e os lugares da súa infancia.
ACISCLO MANZANO FREIRE. ESCULTOR,FILLO DE VECIÑA DE PIÑOR. FOTO ROSA VEIGA
ACISCLO MANZANO FREIRE. Escultor, fillo de veciña de Piñor. Diante da que foi casa matrerna.  FOTO ROSA VEIGA

A súa nai era de Piñor

  • Acisclo  ten en San Lourenzo de Piñor non só os seus inicios como tallista, senón parte da súa historia familiar: súa nai viviu en Piñor até que casou, e alí está enterrada nun panteón familiar no que Acisclo engadiu unha cruz obra súa.

 

  • “Eu mesmo teño alí meu lugar de descanso” engade, e lembra que en varias épocas, foi cada domingo a levar flores á sepultura materna.

 

  • Seu pai tiña os seus antepasados en Euskadi e está soterrado no cemiterio Histórico de San Francisco (Ourense).

 

  • “A miña nai viña continuamente a Piñor, porque a familia tiña propiedades e ela recollía patacas e fariña, e para baixalas a Ourense tiña que pasar por un fielato no que lle pedían contas e ela dicía que ía pasear o neno no seu cochiño de capota, así que, de recén nacido, eu daba ese paseo deitado nun colchón que tiña comida debaixo”, relata divertido segundo o que lle contaba a súa nai.

 

  • A súa familia  é grande e dispersa e neste momento, só sabe dunhas primas de apelido Solves, que viven no barrio da Ponte. Pero tamén está emparentado cos que levan os apelidos Lloves, Faílde e Escalera.

 

  • “Miñas lembranzas de infancia están tamén no campo de Roma, porque viña ás casas dos tíos David e Bautista, e na casa da mina nai, a que ten un escudo antes de chegar até o Pazo de Piñor, e de alí me contaban a lenda de que había un tesouro agochado e que levantaron por partes aquela casa e non deron con el, pero unha persoa que a mercou despois debeuno atopar porque vivía en Ourense a todo tren”... e máis risas de Acisclo.

 

  • O seu tío Bautista marchou para Vigo e Acisclo sempre tivo contacto con el e coa súa muller a tía Dolores da que lembra que sempre “tiña caldo na casa, aínda que xa non vivía no rural”.

 

  • A vida de Acisclo volcouse en Ourense e en San Cristovo de Cea, onde ten a súa vivenda nunha das aldeas. Os traballos lévano a moitos e diferentes lugares da xeografía galega e máis alá pero en Barbadás apenas ten obra: unha cruz na sepultura da súa nai e murais nunha vivenda particular na subida cara Piñor.

 

  • E segue a traballar… os seus proxectos actuais terán o seu espazo en diferentes lugares da provincia de Ourense, cerca de Santiago de Compostela… e non pode contar máis. Poderedes mantervos ao día se o seguides nas redes sociais, tanto en Facebook como en Instagram.

 

  • E parte da súa obra podedes descubrila nas rúas de Ourense, nas que comparte espazo con outros autores por un proxecto que hai anos puxo a arte fóra de galerías e museos e alí segue.

 

ACISCLO MANZANO FREIRE. ESCULTOR,FILLO DE VECIÑA DE PIÑOR. FOTO ROSA VEIGA
ACISCLO MANZANO FREIRE, no Campo de Roma. FOTO ROSA VEIGA

AZISCLO MANZANO FREIRE. ESCULTOR,FILLO DE VECIÑA DE PIÑOR. FOTO ROSA VEIGA 94.49 KB
AZISCLO MANZANO FREIRE. ESCULTOR,FILLO DE VECIÑA DE PIÑOR. FOTO ROSA VEIGA

ACISCLO MANZANO FREIRE. ESCULTOR,FILLO DE VECIÑA DE PIÑOR. FOTO ROSA VEIGA 232.06 KB
ACISCLO MANZANO FREIRE. ESCULTOR,FILLO DE VECIÑA DE PIÑOR. FOTO ROSA VEIGA

ACISCLO MANZANO FREIRE. ESCULTOR,FILLO DE VECIÑA DE PIÑOR. FOTO ROSA VEIGA 249.60 KB
ACISCLO MANZANO FREIRE. ESCULTOR,FILLO DE VECIÑA DE PIÑOR. FOTO ROSA VEIGA

CONTENT-CAT.1653811893

Programación de Nadal do Concello de Barbadás

04/12/2021

Programación de Nadal do Concello de Barbadás

MAXIA, MÚSICA, DEPORTE, PATINAXE BAILE, CHARLAS, PRESENZA DE APALPADOR, PAPÁ NOEL E REIS MAGOS CONFORMAN A PROGRAMACIÓN DE NADAL DE BARBADÁS

  • A programación de Nadal do Concello de Barbadás inclúe actuación de música tradicional, presenza de persoaxes da tradición destas datas, patinaxe, charlas, ludoteca, maxia, deportes e baile.

  • A sala Manuel María será escenario o día 17 de decembro do espectáculo “O Nadal máis máxico”, a cargo do mago José Rivera. Actividade programada pola mañá para escolares dos centros educativos.

  • O sábado 18 de decembro na rotonda da familia ás 12,30 a música será a protagonista, coa presenza da Asociación Cultural San Mauro de Barbadás.

  • O martes 21 de decembro nos colexios O Ruxidoiro e Filomena Dato, así coma no Centro ocupacional das Burgas acudirá Papá Noel nunha visita sorpresa a partir das 10 da mañá.

  • O Espazo Infantil das instalacións municipais da Solaina acollerá a ludoteca de Nadal os días 22, 23, 27, 28, 29 e 30 de decembro, así coma os días 3, 4 e 5 de xaneiro. Esta actividade desenrolarase entre as 9 e as 14 horas.

  • A Asociación cultural “Velai-vai de Bentraces actuará o mércores día 22 na glorieta da familia ás 18 horas.

  • Ese mesmo día 22 ás 19 horas na sala Manuel María está programado un concerto do Grupo de cordas “Sen Contrastes”.

  • O polideportivo acollerá o día 22 de decembro una masterclass de Nadal para adultos/as e cativos/as ás 19,30 horas.

  • O día 23 de decembro están progamadas 4 actividades: ás 10 da mañá haberá torneo de fútbol prebenxamín de Nadal no campo de fútbol dos Carrís.

  • Pola tarde ás 18 horas está previsto o concerto da Banda infantil da Escola de Música Municipal de Barbadás.

  • Ás 7 da tarde dese mesmo día 23 de decembro será a “Visita do Papá Noel” na glorieta da familia. E a partir das 8 da tarde está prevista a animación musical polas rúas da charanga “Téquele”.

  • A Casa da Mocidade (rúa dos Diestros) acollerá clases de baile moderno entre os día 27 e 30 de decembro.

  • O colexio Filomena Dato será escenario os días 28 e 29 de decembro de un circuito de patinaxe: para menos/as de 3 a 8 anos entre as 16 e as 17 horas e a partir de 9 anos entre as 17 e as 18 horas.

  • O campo de fútbol dos Carrís será escenario o mércores 29 de decembro do tradicional clinic de porteiros entre as 10 e as 14 horas.

  • O día 29 de decembro pola tarde a Casa da Mocidade acollerá una charla de “ciberseguridade” a cargo de efectivos da Garda Civil.

  • Ese mesmo día 29 a sala Manuel María acollerá ás 19 horas un concerto de clarinetaes da Escola de Música de Barbadás.

  • O xoves 30 de decembro haberá deporte, música e “Apalpador”. Pola mañá celebrarase de novo clinic de porteiros no cmapo de fútbol entre as 10 e as 14 horas. Ás 18 horas está programado un concerto da Banda de gaitas “Nova Fronteira”.

  • A partir das 18,30: Visita do Apalpador coa posta en escena de “O castiñeiro do Apalpador”, na sala Manuel María.

  • O xoves 30 de decembro está prevista un ruta de patinaxe que partirá do Parque dos Patos ás 16 horas con destino a Vilaescusa pola senda peonil do río dos Muíños e dende ese punto hacia o polideportivo, en cuxa explanada haberá patinaxe libre.

  • O luns 3 de xaneiro será o gran día para os/as nenos e nenas dos pobos do municipio porque os Reis Magos realizarán as tradicionais visitas a Sobrado, Loiro, Bentraces, Barbadás, As Lamas, Finca Fierro, Parada e Piñor.

  • O luns 3 de xaneiro a Coral da Escola de Música de Barbadás actuará na rotonda da familia.

  • O martes 4 de xeneiro no polideportivo está prevista a celebración de “Diverlancia 5.0” coa visita dos Reis Magos. Este evento está a expensas do protocolo covid do momento no que está programado. A cidadanía será debidamente informada das previsións respecto a Diverlancia.

  • O martes 4 de xaneiro ás 20,30 o concerto de aninovo será a cargo da Banda xuvenil da Escola de Música de Barbadás na igrexa San Bernabé da Valenzá.

CONTENT-CAT.1653811893

Bea e Alejandra amigas e socias que deixaron o paro hai 10 anos con Carussa Baby

03/12/2021

Bea e Alejandra amigas e socias que deixaron o paro hai 10 anos con Carussa Baby

Emprendemento en Barbadás

  • Beatriz Mosquera Iglesias e Alejandra Rodríguez Corral estudaron xuntas o Maxisterio para educación primaria e traballaron xuntas durante uns meses, despois cadraban nun grupo de moteir@s e nas festas da Saínza, en setembro de 2011, as dúas estaban no paro e quedaron para falar.

 

  • Víronse no Oren Exprés da Valenzá   cerca da casa de Bea e puxéronse a buscar franquicias por internet. “Ya habíamos reservado el bajo en el que estamos ahora, porque nos gustaba mucho, pero no sabíamos para qué”, lembra Alejandra.

 

  • Escolleron a Valenzá porque vían moita xente nova polas rúasy había tantos bebés por todas partes que circulaba la broma de que si una mujer se sentaba en una terraza, quedaba embarazada”, relata Bea.

 

  • Era unha realidade en Barbadás: a taxa de natalidade chegou a ser a maior de Galicia e aínda está entre as máis altas, e un dos poucos concellos galegos con saldo vexetativo positivo.

 

  • Neste contexto, Bea e Alejandra buscaron e atoparon a franquicia Carussa de Menorca. Tras chegar a un acordo co propietario abriron tenda o 11 de novembro de 2011 con todo o vencellado ao eido da puericultura.

 

  • O propietario da franquicia desapareceu mes e medio despois e as amigas recibiron cartas para avisalas de que fora denunciado.

 

  • “Dejamos de pagar el canon y tiramos para adelante, contando con el apoyo de los caseros del bajo que siempre fueron buenísimos con nosotras y fueron nuestra buena suerte”, lembra Alejandra.
CARUSSA BABY: BEATRIZ MOSQUERA IGLESIAS Y ALEJANDRA RODRÍGUEZ CORRAL. '2/12/2021
CARUSSA BABY: BEATRIZ MOSQUERA IGLESIAS Y ALEJANDRA RODRÍGUEZ CORRAL. ‘2/12/2021

Personalización e venta en liña

  • No quinto ano decidiron comezar a ofrecer produtos personalizados, e puxeron nome e data a todo o cotián dos bebés: toallas de baño, agasallos, mantiñas… e adicáronse á pequena tecnoloxía do eido infantil como os quenta-leites.

 

  • Nos centramos en lo pequeño aunque tenemos de todo y lo vendemos por catálogo” , engade Bea.

 

  • Coa apertura do local abriron conta en Facebook e levan tres anos en Instagram.

 

  • As persoas interesadas tamén poden mercar en liña. “Abrimos tienda de internet hace un año y llevamos los pedidos sin coste a todo Barbadás y ciudad de Ourense, pero aún es mayor la compra que nos hacen por Facebook y pagada por Bizum”, relata Bea.

 

  • Despois do parón da pandemia, din estar moi agradecidas polo remonte das ventas e o apoio de veciños e veciñas de Barbadás, de Ourense e de outros lugares da provincia.

 

  • E xa cumpriron dez anos na atenda, e tamén están en TikTok, onde celebraron os seus aniversarios con vídeos moi… cinematográficos. Que cumprades moitos máis no persoal e na tenda!!

carussa1 204.04 KB
CARUSSA BABY: BEATRIZ MOSQUERA IGLESIAS Y ALEJANDRA RODRÍGUEZ CORRAL. '2/12/2021

carussa2 209.38 KB
CARUSSA BABY: BEATRIZ MOSQUERA IGLESIAS Y ALEJANDRA RODRÍGUEZ CORRAL. '2/12/2021

CONTENT-CAT.1653811893

Concurso de escaparates de Nadal en Barbadás

27/11/2021

Concurso de escaparates de Nadal en Barbadás

Inscricións: do 30 de novembro ata o 11 de decembro

CREATIVIDADE, ORIXINALIDADEE APRECIACIÓN DE ELEMENTOS LOCAIS SERÁN VALORADOS PARA PREMIAR OS ESCAPARATES DO COMERCIO LOCAL E DA HOSTALARÍA EN BARBADÁS

A Concellería de Comercio organiza, un ano máis, o concurso de escaparates de Nadal para a participación de establecementos comerciais e de hostalaría do Concello de Barbadás.

  • Poderán participar todos os establecementos comerciais e tamén os establecementos hostaleiros.
  • O tema a desenvolver xirará en torno ao ambiente do Nadal. Haberá total liberdade en canto á técnica e estilo. Valorarase a creatividade, orixinalidade, combinación de elementos e cores, iluminación e composición.
  • No caso dos establecementos hostaleiros que non dispoñen de escaparate, valorarase a decoración interior, exterior e das terrazas.
  • A creatividade servirá para innovar o concepto tradicional do Nadal, amosando a mesma a través da decoración, a innovación, o deseño e o emprego de diversos materiais (reciclados, reutilizables, ecolóxicos).
  • Respecto da orixinalidade, o que se valora serán elementos que aporten á decoración algo especial e diferenciado.
  • Prazo de inscrición: O impreso de inscrición presentaranse por rexistro, no Concello de Barbadás, na Oficina Municipal de A Valenzá, ou a través da Sede Electrónica  dende o 30 de novembro ata o 11 de decembro de 2021 (ambos  incluídos).
  • Envío de foto do escaparate: Unha vez presentada a folla de inscrición será preciso enviar unha foto do escaparate ou decoración interior, no seu caso, a cet@barbadas.es ata o día 11 de decembro de 2021 (incluído), facendo constar no asunto do correo electrónico PARTICIPACIÓN CONCURSO DE ESCAPARATES E DECORACIÓN DO NADAL así como o nome do establecemento comercial ou hostaleiro
  • Votacións: Na web do Concello (www.barbadas.es) habilitarase un formulario onde as persoas interesadas poderán  votar telemáticamente pola súa decoración favorita, entre os días 13 e 19 de decembro de 2021.
  • Premios:
    • 1º premio escaparate de establecemento comercial de 300€.
    • 2º premio escaparate de establecemento comercial de 200€.
    • 1º premio escaparate de establecemento de hostalería de 300€.
    • 2º premio escaparate de establecemento de hostalería de 200€.
  • O día 22 de decembro coñeceranse as persoas gañadoras e o día 23 de decembro de 2021 farase entrega dos diplomas ás persoas gañadoras.

CONTENT-CAT.1653811893

Concurso de balcóns, xanelas e portais Nadal 2021 en Barbadás

27/11/2021

Concurso de balcóns, xanelas e portais Nadal 2021 en Barbadás

Inscricións do 30 de novembro ao 11 de decembro de 2021

BARBADÁS ABRE O PRAZO PARA INSCRIBIRSE NO II CONCURSO DE DECORACIÓN DE XANELAS, BALCÓNS E PORTAIS DE NADAL 2021

Os criterios de valoración será a creatividade, a orixinalidade, a combinación de elementos e cores, a iluminación e composición e os motivos empregados para decorar 

O prazo de presentación de inscrición empeza o 30 de novembro ata o 11 de decembro de 2021 (ambos incluidos)

  • Esta campaña ten como finalidade, amosar as obras anónimas de decoración que realizan os veciños/as do Concello, coincidindo coas datas de Nadal, polo que, en ningún momento ten finalidade comercial.

 

  • Poderán participar todos os veciños/as do Concello de Barbadás, que teñan vivendas con xanelas, balcóns e portais que poidan ser decorados.

 

  • O tema a desenvolver xirará en torno ao ambiente do Nadal. Haberá total liberdade en canto á técnica e estilo.
  • Os impresos de inscrición achégase a esta mesma publicación. Tamén   poderán na Casa do  Concello de Barbadas, nas  Oficinas Municipais de A Valenzá e no Centro Empresarial Transfronteirizo de Barbadás

 

  • Os impresos debidamente cumprimentados presentaranse por rexistro, no Concello de Barbadás, na Oficina Municipal de A Valenzá, ou a través da Sede Electrónica dende o 30 de novembro ata o 11 de decembro de 2021 (ambos incluidos).

 

  • Coa ficha de inscrición será preciso para formalizar a participación no concurso enviar unha foto da xanela, balcón ou portal a enderezo de correo electrónico cet@barbadas.es ata o día 11 de decembro de 2020 (incluído), facendo constar no asunto do correo electrónico: PARTICIPACIÓN CONCURSO DE XANELAS OU BALCÓNS OU PORTAIS, así como o nome da persoa participante.

 

  • Os criterios de valoración será a creatividade, a orixinalidade, a combinación de elementos e cores, a iluminación e composición e os motivos empregados para decorar.

 

  • VOTACIÓNS: Na web do Concello (barbadas.es) habilitarase un formulario onde as persoas interesadas poderán votar telemáticamente, entre os días 13 e 19 de decembro de 2021.

 

  • Unha vez se coñeza a os/as  gañadores/as do concurso, comunicaráselles formalmente e ademais publicarase na web do Concello (barbadas.es).

 

  • Establécense os seguintes premios:
    • Un premio á mellor xanela por importe de 250 €
    • Un premio ao mellor portal por importe de 250 €
    • Un premio ao mellor balcón por importe de 250 €

 

  • Os premios serán adxudicados aos participantes que obtivesen máis votos telemáticos.

 

  • O día 22 de decembro publicarase o listado das persoas gañadoras e ao día seguinte entregaranse os diplomas ás persoas gañadoras.

 Cartel Concurso de Balcóns Nadal 2021

CONTENT-CAT.1653811893

A frase “todo comienza con un sueño” na parede do seu local lembra por  que Juan é zapateiro na Valenzá

26/11/2021

A frase “todo comienza con un sueño” na parede do seu local lembra por  que Juan é zapateiro na Valenzá

Emprendemento en Barbadás

  • Juan Salvador Dinis Pires é un dos tres zapateiros-reparadores de calzado que traballan en todo o concello de Barbadás. Leva décadas vivindo na Valenzá pero abriu a súa zapataría hai case 4 anos, porque este oficio era o seu soño e quixo facelo realidade cando quedou no paro.

 

  • “A crise económica de 2012 pilloume cando levaba 25 anos nunha empresa de construción de Xinzo de Limia e cando pechou, decidín reciclarme”, explica Juan mentres renova o piso estragado dun zapato de home.

 

  • Mentres estaba no paro, Juan comezou a falar e pasar tempo con José, o zapateiro que abrira 25 anos antes o local especializado en reparación de calzado, e cando José se xubilou, Juan xa estaba decidido a adoptar ese oficio, así que pasou horas aprendendo alí mesmo as técnicas de traballo.

 

  • “Dende sempre me pareceu marabilloso traballar nisto, e mesmo cando estaba na construción eu víame con estas máquinas e neste traballo coma un rei”, detalla Juan. Para aprender o básico, e máis, Juan partillou o seu tempo entre o local e José,  onde pasaron horas a porta pechada, e Ricardo, un amigo zapateiro que ten local na praza maior de Xinzo de Limia.

 

  • José animou e axudou a Juan a arrincar no oficio, e meses despois de pechar a súa zapatería por xubilación, alugoullo a Juan que ademais mercou toda a maquinaria que axuda a cambiar solas e medias solas de zapatos e botas.

 

  • “O máis difícil é o pegado das solas, porque dende hai uns anos o calzado non é todo de pel e con sola de coiro ou goma, senón que a variedade de materiais é grande e no é suficiente co tradicional proceso de pegado con cola de contacto, senón que hai que investigar cal é a que vai mellor para cada material dos que se usan agora”, relata Juan.
  • eparación de Calzado Juan Salvador Dinis Pires. A Valenzá. foto Rosa Veiga
    Reparación de Calzado Juan Salvador Dinis Pires. A Valenzá. foto Rosa Veiga

“Hai que diversificarse para seguir”

  • O poliuretano, segundo explica, é “a dor de cabeza dos zapateiros” porque para pegar sobre el unha nova sola hai que lixar, imprimar y deixar secar media hora, botar cola e esperar outra media hora, e despois pegar a nova sola, métela na prensa e deixar que asente ben”, e cada vez é menos rendible.

 

  • E se antes todo se arranxaba con cola de contacto, hoxe o básico é ter tres ou catro colas diferentes e até 7 ou 8 imprimacións para poder arranxalo calzado, sexa do material que sexa.

 

  • O local de Juan ten unha nova máquina para axustar a sola completa de botas de traballo, de montaña, de zapatos de home e muller…que permite dar unha nova vida ao calzado, antes de mercar outro novo.

 

  • Pero tamén ten maquinaria para facer copias de chaves, actividade que é un terzo da súa facturación total, e arranxa mandos a distancia, ten maña de cerralleiro de emerxencia…

 

  • A maquinaria para facer chaves de coches leva pouco tempo no seu local, igual ca un pantógrafo que lle permite ofrecer chapas para mascotas, placas para os buzóns….

 

  • Juan tamén aprendeu a afiar con Pepe, da empresa “O Afiador”, que é veciño do seu pobo natal na comarca da Limia. Así que afía coitelos e como os afiadores nómadas, ten arranxado algunha pota “por sacar do apuro a quen ma trouxo” sinala.

Juan segue a soñar

  • Quere mellorar aínda máis a súa oferta, e comezar a facer chaves para coches, aprender o oficio de cerralleiro para ir máis alá da apertura de portas e… sobre todo… soña “mercar un local, pero neste momento non se vende nada, nin sequera este no que estou alugado”, lamenta.

 

  • E mantén nunha das paredes da zapatería a frase “Todo comienza con un sueño” que escribiu para a apertura, hai case catro anos.
eparación de Calzado Juan Salvador Dinis Pires. A Valenzá. foto Rosa Veiga
Reparación de Calzado Juan Salvador Dinis Pires. A Valenzá. foto Rosa Veiga

Reparación de Calzado Juan Salvador Dinis Pires. A Valenzá. foto Rosa Veiga 114.30 KB
Reparación de Calzado Juan Salvador Dinis Pires. A Valenzá. foto Rosa Veiga

Reparación de Calzado Juan Salvador Dinis Pires. A Valenzá. foto Rosa Veiga 205.83 KB
Reparación de Calzado Juan Salvador Dinis Pires. A Valenzá. foto Rosa Veiga

Reparación de Calzado Juan Salvador Dinis Pires. A Valenzá. foto Rosa Veiga 204.06 KB
Reparación de Calzado Juan Salvador Dinis Pires. A Valenzá. foto Rosa Veiga

CONTENT-CAT.1653811893

O Amor pola arte e a docencia en Barbadás chámase Conchi Carbajo

20/11/2021

O Amor pola arte e a docencia en Barbadás chámase Conchi Carbajo

Emprendemento en Barbadás

  • En 1997 chegou a Sobrado do Bispo María Concepción Carbajo Yáñez, “Conchi”, onde mercou casa antes de ter o primeiro dos seus dous fillos.  Alí comezou a pensar en facerse cun local en Ourense para dar clase pero antes de atopalo alí, a súa vista parou nunha tenda de deportes da Valenzá.

 

  • “Era a tenda de Mercedes, coñecida miña de Celanova, e ao falar con ela souben que se xubilaba e que quería alugar o local”, segundo conta. Tamén lembra que naquel momento, “todo o mundo arredor meu dicía que non era bo sitio pero a decisión foi un acerto e estou aquí, en Artelandia dende 2012, hai case unha década”.

 

  • A súa formación artística comezou en Alemania, nunha familia de emigrantes e con catro fillos, e os seus pais (de Zamora e de Celanova) animárona a estudar.

 

  • “Estiven nunha escola de negocios pero pintaba e debuxaba, como facía dende que podo lembrar, dende moi pequena”, relata. Os seus profesores viron que tiña “un don” e animaron aos seus pais a inscribila na Escola de Belas Artes de Bremen (cerca de DelmenHorst,  onde vivía), na que non puido entrar porque as prazas eran moi demandadas e tiñan preferencia @s aspirantes locais.

 

  • Con 21 anos decidiu volver á terra da súa nai e durante un ano estudo na Escola Antonio Faílde de Ourense, mentres vivía coa súa tía en Celanova. “Estudaba e traballaba nun supermercado cando xurdiu facer un retrato dun bebé en Celanova en 1992, e xa nunca parei de facer retratos”, engade.

 

  • Despois comezou a axudar a “Julio o pintor” en Celanova, veuse a vivir a Ourense, onde unha veciña pintora faloulle da Escola de Artes e Oficios e entrou en clases de pintura despois do exame de ingreso.
Conchi Carbajo Yáñez. Artelandia. A Valenzá16/11/21. Foto Rosa Veiga
Conchi Carbajo Yáñez. Artelandia. A Valenzá
16/11/21 foto Rosa Veiga

Eterna autodidacta e docente de arte

  • Conchi fixo cursos de arterapia e arte emocional, formouse en novas técnicas… e chama “ter sorte” ao feito de que unha amiga a animara a dar clases e todo o que veu despois.

 

  • Comezou cun grupiño de alumn@ na casa, despois Ana Ferreiro, compañeira en Artes e Oficios, chamouna para dar pintura como actividade extraescolar en varios centros coa xestión da empresa Mundoclases.

 

  • En 2009 e con 2 fillos que ían con ela as clases que impartía, Conchi tiña grupos semanais no colexio Curros Enríquez, e despois de facer un curso na Cámara de Comercio, comezou a dar actividades extraescolares no  colexio Filomena Dato.

 

  • Nese momento compaxinaba a docencia de actividades extraescolares, encargos de retratos, clases de pintura para persoas adultas… “con moito apoio da familia e das persoas que coñecían o meu traballo”, agradece.

 

  • Pensou entón en buscar un local en Ourense pero apareceu o da Valenzá e nel centra a súa actividade dende que abriu hai case 10 anos, con tenda, taller e almacén.

 

  • Hoxe non hai aldea de Barbadás na que non coñezan traballos e clases de Conchi, pois durante tres anos organizouse para non pechar a tenda e atender talleres veciñais dende a Finca Fierro até Loiro.

 

  • “En 2018 decidín non partillar máis o meu tempo porque enfermei de estrés, así que volvín ao meu en Artelandia agora transformada en punto de encontro con clases infantís e de adult@s, para tomar café, conversar e intercambiar axuda entre moitas persoas”.

 

  • O obxectivo de Conchi é “fomentar valores, respecto e educación ca arte” ademais de “potenciar o talento e chegar a darlle unha oportunidade laboral”. Di sentirse “moi orgullosa” dos nenos e nenas que amosan seu talento con ela, e do que segue a aprender con cada encargo.

 

  • Ademais vende material para manualidades, desde o utilizado por cesteiros (en Allariz, por exemplo) fai pequenos traballos de restauración e transformación de elementos de atrezzo para escaparates, letras xigantes de porexpán para vodas, murais a pincel para habitacións infantís, retratos a lápis, pastel e óleo, e arranxos de costura… e comeza a retomar as clases fóra do local, como as da Valenzá, na aula de actividades e formación.

 

  • Os seus traballos artísticos son visibles en toda a tenda, aínda que os traballos d@s alumnos grandes e pequen@s ocupan cada vez máis espazo, pero seu soño agora é facer unha exposición propia.

 

  • O décimo aniversario de Artelandia será o 18 de agosto de 2022 e aínda non pensou como o celebrará.
Conchi Carbajo Yáñez. Artelandia. A Valenzá 16/11/21 foto Rosa Veiga
Conchi Carbajo Yáñez. Artelandia. A Valenzá
16/11/21 foto Rosa Veiga

Conchi Carbajo Yáñez. Artelandia. A Valenzáfoto Rosa Veiga 111.00 KB
Conchi Carbajo Yáñez. Artelandia. A Valenzá foto Rosa Veiga

Conchi Carbajo Yáñez. Artelandia. A Valenzá16/11/21 foto Rosa Veiga 328.32 KB
Conchi Carbajo Yáñez. Artelandia. A Valenzá 16/11/21 foto Rosa Veiga

Conchi Carbajo Yáñez. Artelandia. A Valenzá16/11/21 foto Rosa Veiga 297.21 KB
Conchi Carbajo Yáñez. Artelandia. A Valenzá 16/11/21 foto Rosa Veiga

CONTENT-CAT.1653811893

Teatro The Sastre reinicia ensaios na Valenzá para estrear en decembro “Neve en outono”

13/11/2021

Teatro The Sastre reinicia ensaios na Valenzá para estrear en decembro “Neve en outono”

Sociedad en Barbadás

  • Cóntanos Andrés Rodríguez Yáñez que o grupo teatral The-Sastre   xurdiu da necesidade de “dar un xiro profesional” á actividade da Escola de Teatro Caixa de Sastre na que levaban un tempo Silvia Alvarado, Rubén “Pena”, Alexia Iglesias e Cristina Pérez. Todos teñen un traballo independente da súa actividade teatral e así levan 12 anos.

 

  • O grupo so representa obras propias, a maioría saídas da cabeza de Andrés, nunca adaptan textos de outr@s e van pola quinta que estrearán o día 4 de decembro en Palas de Reis e en breve e traerán a Barbadás.

 

  • A primeira foi “Sonos” centrada en pensamentos e situacións cotiás en parella, seguida de “Soldados de chumbo” arredor da homosexualidade e os diferentes motivos que xeran violencia entre as persoas. Despois, o texto “Os crápulas opiáceos” situou a actores e público na Irlanda dos anos 70, nun espazo e tempo do conflito armado co IRA e da situación dos seus presos nas cadeas inglesas

 

  • A cuarta obra, “Cosa Nostra” foi unha comedia aceda arredor dos “Dez Mandamentos”  e centrada nunha muller que quere poñer fin ó oficio común de tódolos membros da súa familia : “asesin@”.

 

  • A seguinte obra foi tamén unha comedia co título de “Os segredos de Greta” . Segundo o seu autor, trátase dun enredo amoroso entre dúas mulleres, un home e un espello “que supostamente da resposta a tódalas preguntas que lle plantexan”, e xa estivo na Casa de Cultura Manuel María de Barbadás .
The-Sastre grupo de Teatro e Escola de Teatro Caixón de Sastre. Andrés Rodríguez Yáñez, fundador e autor das obras.
The-Sastre grupo de Teatro e Escola de Teatro Caixón de Sastre. Andrés Rodríguez Yáñez, fundador e autor das obras.

A pos-pandemia chega con nova obra e nova federación de teatro amador

  • Ca chegada da pandemia, a actividade teatral, como tódalas demais, paralizouse e o grupo retomou ensaios “virtuais” en outubro de 2020.

 

  • Pendente de estrea está agora “Neve en outono” que porá en escena una “crítica aos totalitarismos” con motivo dos implantados e mantidos en Arxentina polos xerais Videla, Viola e Galtieri, e non deixa de lado temas como os remordementos.

 

  • Os ensaios reais comezaron nestes días na casa de Andrés, en Loiro, e volverán nesta mesma semana á Casa da Cultura Manuel María de Barbadás . “Por sorte somos un grupo pequeno, no que actúan 1 ou 2 persoas e o resto facemos o resto dos traballos técnicos”, e con esas características mantéñense, porque lles gusta interpretar, sen máis… nin menos

 

  • Coa quinta obra a punto de estrea, Andrés xa ten en mente a sexta: unha comedia arredor da avaricia e posiblemente titulada “Deus non quere calderilla”, da que xa ten os debuxos da historia.

 

  • Dende hai 3 anos (interrompidos pola peor etapa da pandemia) o grupo desenvolve unha actividade semanal coa ONG de Ourense Valores SC na que mozas e mozos procedentes de culturas diferentes aprenden e escenifican exercicios que facilitan a súa integración e relacións sociais, nun espazo da nova Biblioteca de Ourense .

 

  • O grupo The-Sastre foi cofundador da Federación de Teatro Amador de Galicia (Feteagal ) en febreiro deste mesmo ano 2021, tras unha crise na federación anterior. É membro así da estatal Escena Amateur  na que xa viu recoñecido o seu traballo coa ONG ourensá con unha nominación ao Premio Juan Mallorga pola reportaxe audiovisual desa actividade.

 

Segue a escola de teatro

  • Andrés é profesor de Educación Infantil no colexio Santo Ángel, no barrio do Couto en Ourense, onde imparte ademais formación na Escola de Teatro, que xa é unha actividade fixa entre as extraescolares, dende 1995.

 

  • Nesta escola nunca hai actor ou actriz principal pois todos teñen o mesmo tempo sobre o escenario” para obras escritas por el ou por Silvia Alvarado.

 

  • Desta escola precisamente, saíron parte das integrantes do grupo teatral adulto The Sastre.
    The-Sastre grupo de Teatro e Escola de Teatro Caixón de Sastre. Andrés Rodríguez Yáñez, fundador e autor das obra
    The-Sastre grupo de Teatro e Escola de Teatro Caixón de Sastre. Andrés Rodríguez Yáñez, fundador e autor das obras.

The Sastre teatro 79.79 KB
The-Sastre grupo de Teatro e Escola de Teatro Caixón de Sastre. Andrés Rodríguez Yáñez, fundador e autor das obras.

TheSastreteatro2 241.15 KB
The-Sastre grupo de Teatro e Escola de Teatro Caixón de Sastre. Andrés Rodríguez Yáñez, fundador e autor das obras.

TheSastreteatro3 250.05 KB
The-Sastre grupo de Teatro e Escola de Teatro Caixón de Sastre. Andrés Rodríguez Yáñez, fundador e autor das obras.

CONTENT-CAT.1653811893

Beatriz Crespo busca voces para a coral de Sobrado do Bispo e fondos para a asociación que preside

06/11/2021

Beatriz Crespo busca voces para a coral de Sobrado do Bispo e fondos para a asociación que preside

Sociedade en Barbadás

  • En Sobrado do Bispo hai unha asociación cultural  con coral propia chamada “Voces e Cordas” e a súa presidenta, Beatriz Crespo Raindo, leva meses preocupada pola falta de fondos para facer actividades e na procura de novas voces para ampliar a coral que xa ten 35 anos de vida.

 

  • A coral retomou os ensaios semanais hai 15 días, “con primeiras sesión separadas para voces femininas e masculinas, pero que serán conxuntas en breve, segundo detallou Beatriz tralo segundo ensaio feminino no local da asociación “Voces e Cordas”, na vella escola de Sobrado do Bispo.

 

  • Holandesa de nacemento, neta de muiñeiros do río Eume emigrados a Holanda e con pais de Ferrolterra tamén emigrados, Beatriz volveu a Galicia.  Asentouse en Allariz e de alí pasou a vivir a Bentraces, hai 12 anos, tras coñecer a Mario de Sobrado do Bispo, que hoxe é o seu marido.
  • “Inmediatamente coñecín ás voces de Sobrado na que tamén me admitiron, e agora forman parte dela 12 voces femininas e 12 masculinas, dende os 18 até os 86 anos, que son un luxo polo seu timbre e forza”, detalla a presidenta da asociación cultural.
Coral "Voces e cordas" de Sobrado do Bispo.
Coral “Voces e cordas” de Sobrado do Bispo. ensaio 29/10/2021
Betriz Crespo Raíndo (presidenta asociación cultural), Sonia, Lucita, Chelo, Alba, Mila, Purita, Ramona, Flora e o director da coral Arsenio Alonso

Coral histórica busca voces

  • Beatriz fai un chamamento a toda persoa interesada en forma parte desta agrupación musical que considera “un diamante en bruto” polo potencial das voces que están de novo en fase de preparación trala pandemia. “Tamén queremos que volvan as que a foron deixando neste meses de inactividade, e así retomar con forza a nova etapa deste grupo de persoas apaixonadas do canto, que funciona como unha familia”, engade.

 

  • As voces candidatas pasan unha proba co director e organista da coral, superada xa hai dúas semanas por Purita, que é a última persoa engadida até o momento.

 

  • A coral foi fundada en 1986 por Arsenio Alonso Araújo que foi o seu primeiro director. É de participación voluntaria, con ensaios cada martes e venres de 20,00 a 21,30 horas, para as mulleres, e os xoves para os homes.

 

  • Hai 33 anos que está baixo a dirección do mestre organista Epifanio Nóvoa Valencia .  No seu repertorio están cancións relixiosas, medievais e temas folclóricos, con letras de Modesto Blanco, integrante da coral e música do director Epifanio.
Coral "Voces e cordas" de Sobrado do Bispo.
Coral “Voces e cordas” de Sobrado do Bispo. ensaio 29/10/2021
Betriz Crespo Raíndo (presidenta asociación cultural), Sonia, Lucita, Chelo, Alba, Mila, Purita, Ramona, Flora e o director da coral Arsenio Alonso
  • A asociación cultural que arroupa a coral conta con 270 soci@s con cota anual de 10 €, “insuficientes” para manter actividades, segundo a súa presidenta. Magosto, ensaios do grupo de pandeireiras Vagalume e as propias actividades da coral como participación en encontros con outros grupos de voces , precisan financiación.

 

  • “A coral estrearase este ano, en principio, na misa de Nadal da parroquia de Sobrado do Bispo, e agora que nos poñemos a punto, poden chamarnos de calquera concello e alí levarmos as nosa música”, ofrece Beatriz. Xa teñen concretada unha actuación, tamén para Nadal, no concello de Xunqueira de Ambía, no que ela traballa como Técnica de Turismo do Camiño Mozárabe.

 

  • En internet podedes ver publicacións arredor desta agrupación, das súas actividades e gravacións que podedes gozar en tódalas ligazóns que vedes no texto, como esta titulada “Sobrado Canta” en Spotify e en Deezer .

 

Outras músicas na asociación

  • Beatriz quere retomar e seguir con actividades como as clases de pandeireta que impartía Raquel para o grupo “Vagalumes” , os ensaios da banda de música ou tentar de novo o taller de percusión que hai 2 anos contou con poucas persoas interesadas.

 

  • Lembra que a última actividade antes da chegada da pandemia foi a asistencia ó programa Bamboleo da Galega TV.

 

  • Dende aquela, descartaron retomar as máis sociais, como o magosto, por exemplo, que queda adiado até 2022. Até entón, Beatriz espera un novo pulo para a coral e toda a actividade musical da asociación que preside partillando seu tempo co seu traballo en Xunqueira de Ambía e ca súa actividade como axencia de viaxes en liña .

 

Coral “Voces e cordas” de Sobrado do Bispo. ensaio 29/10/2021

 

 

Coral "Voces e cordas" de Sobrado do Bispo. ensaio 29/10/2021 351.78 KB
Coral "Voces e cordas" de Sobrado do Bispo. ensaio 29/10/2021

vocesecordas1 175.88 KB
Coral "Voces e cordas" de Sobrado do Bispo. ensaio 29/10/2021 Betriz Crespo Raíndo (presidenta asociación cultural), Sonia, Lucita, Chelo, Alba, Mila, Purita, Ramona, Flora e o director da coral Arsenio Alonso

vocesecordas2 313.41 KB
Coral "Voces e cordas" de Sobrado do Bispo. ensaio 29/10/2021 Betriz Crespo Raíndo (presidenta asociación cultural), Sonia, Lucita, Chelo, Alba, Mila, Purita, Ramona, Flora e o director da coral Arsenio Alonso

vocesecordas3 397.58 KB
Coral "Voces e cordas" de Sobrado do Bispo. ensaio 29/10/2021 Betriz Crespo Raíndo (presidenta asociación cultural), Sonia, Lucita, Chelo, Alba, Mila, Purita, Ramona, Flora e o director da coral Arsenio Alonso

CONTENT-CAT.1653811893

Andrés atopou na Valenzá o lugar para conciliar familia e empresa de márketing

29/10/2021

Andrés atopou na Valenzá o lugar para conciliar familia e empresa de márketing

Emprendemento en Barbadás

  • Andrés López Fernández é un emprendedor e empresario asentado en Barbadás, natural de Verín e con estudos rematados en Ourense, cidade que lle parece “fantástica” para a vida de parellas sen fillos. “Cando comezamos a ampliar a familia buscamos e atopamos o noso lugar na Valenzá, onde hai moitos parques, colexios novos, natureza ben preto e beirarrúas moi anchas e cómodas, entre outras cousas moi prácticas para cando tes pequen@s”.

 

  • Tras rematalo grao universitario de Administración de Empresas (ADE) e posterior mestrado, fíxose empresario por vocación e dende que comezou en xaneiro de 2017, é un “teletraballador” que deseña estratexias de márketing e que ten o teléfono móbil como principal ferramenta de traballo e internet como ecosistema laboral.

 

  • Dende o principio deu pulo á empresa Kuatro Márketing  con compañeiros de estudos como Adrián Santos e Miguel Madriñán e co tempo foron engadíndose colaboradores para crear un equipo multitarefa no que tamén están Silvia e Iván Meno, entre outros.

 

  • O nome da empresa débese o que se consideran, na teoría do márketing, os catro “P”: Produto, Prezo, Punto de Venta e Promoción, e Andrés falta tamén dun quinto “P”, o de “Persoa”, que fai de elemento diferenciador para quen o ten en conta.

 

  • “O que mellor se nos da é enfocar unha estratexia co punto de vista do cliente, comprender e asumir a súa preocupación de ser visible e solucionarlle o como”, desvela Andrés.

 

  • O que máis ilusión me fai traballar con unha empresa dende que nace e ir medrando con ela, e ir vendo como as necesidades varían en calquera sector”, explica.
ANDRÉS LÓPEZ de KUATRO MÁRKETING. A Valenzá, 26/10/21. Foto Rosa Veiga

A empresa medra cos clientes

  • Cando comezou, facer unha web era o máis demandado pero agora “as necesidades van derivando cara as solucións para contidos, xestión de redes sociais, formación e ferramentas de xestión, é dicir, agora todo se enfoca máis no social que no técnico”, detalla.

 

  • Os que precisaban web, quixeron despois tenda en liña e “agora necesitan mellorar a súa interacción social e publicar un contido diferenciador e de calidade”, agrega.

 

  • As redes sociais evolucionan tamén continuamente e facilitan, a profesionais como Andrés, o traballo diario nas propias redes sociais. Hai eivas nelas, e en Kuatro Marketing botan de menos, por exemplo, que Instagram permita programar a publicación das súas Historias.

 

  • Con algo máis de 5 anos de experiencia, Kuatro Márketing xa pode contar que desenvolveu plans de márketing e colaboracións en comunicación para empresas dos sectores da moda, construción e reformas, comercio local, servizos sanitarios privados, turismo rural no Camiño de Santiago, hostalería e restauración, industria, organización de eventos, e algún outro.

 

  • Traballar dende Barbadás non é problema para ter clientes en calquera lugar. Está a 50 minutos de Vigo, de Santiago de Compostela e a moito menos de Ourense ou do Parque Tecnolóxico de Galicia. Na contorna máis próxima traballa o márketing das tendas Jesús de Ourense , do restaurante Cova do Savio da Valenzá …

 

  • A empresa deseñou o márketing dunha guía privada de turismo e eventos en Mallorca, o de unha empresa de construción de Lleida, o da empresa de servizos “vip” Akuna  de dous emprendedores da Merca en Ibiza.

Máis vídeos e creatividade

  • Actualmente o traballo de márketing inclúe cada vez máis, a gravación e edición de vídeos,  pois acadan maior rendemento “por clique”.

 

  • Para Andrés a preocupación é “atopala creatividade para amosar cada vez máis en menos tempo, hai que ser máis creativo e aumentala capacidade de empatía e para iso hai diferentes fórmulas que hai que poñer a proba continuamente porque o que vale para uns non sirve para outros”, explica.

 

  • Lembra que entre os seus maiores retos estivo a empresa MRF (Mecanizados Rodríguez Fernández ) con mercado en toda Europa, e entre os que lle gustaría afrontar está o da formación: compartir coñecementos con estudantes, como fixo xa nalgunha ocasión no centro de FP “Portovello” de Ourense.

 

  • E xa comparte algún: recomenda a ferramenta de Google Analytics, ou o uso de calquera xestor de redes que permita programar as publicacións, e lembra a importancia de “segmentar” os posibles clientes nunha promoción, e o difícil que é cando hai moita competencia no sector da empresa que quere darse a ver.
ANDRÉS LÓPEZ de KUATRO MÁRKETING. A Valenzá, 26/10/21. Foto Rosa Veiga

Andres 82.51 KB

ANDRÉS LÓPEZ de KUATRO MÁRKETING. A Valenzá, 26/10/21. Foto Rosa Veiga 503.68 KB
ANDRÉS LÓPEZ de KUATRO MÁRKETING. A Valenzá, 26/10/21. Foto Rosa Veiga

ANDRÉS LÓPEZ de KUATRO MÁRKETING. A Valenzá, 26/10/21. Foto Rosa Veiga 546.66 KB
ANDRÉS LÓPEZ de KUATRO MÁRKETING. A Valenzá, 26/10/21. Foto Rosa Veiga

CONTENT-CAT.1653811893

O hospital psiquiátrico de Piñor leva a súa arte a Europa

22/10/2021

O hospital psiquiátrico de Piñor leva a súa arte a Europa

Sociedade en Barbadás

  • O equipo de psiquiatría do hospital de Piñor e os seus pacientes (os históricos e os actuais) forman parte da proposta do Servizo Galego de Saúde (Sergas) seleccionada pola Comisión Europea como socio para deseñar   “futuras maneiras de vivir na encrucillada entre arte, cultura, inclusión social, ciencia e tecnoloxía”. A iniciativa chámase La Nueva Bauhaus e, nun esforzo colectivo, quere “imaxinar e construír un futuro sostible, inclusivo e fermoso para a mente a para a alma de tod@s”.

 

  • A xefa da sección de Psiquiatría e responsable clínica do hospital, Chus Gómez Rodríguez, falounos do vello soño do equipo sanitario “de recuperar e dar visibilidade ás obras dos doeentes que foron atendidos no vello psiquiátrico de Toén”.

 

  • Ela mesma comezou a traballar naquel hospital en maio de 2005, e aos poucos meses, xa na xefatura, tratou de “dignificar”  o espazo e o traballo.

 

  • En 2012 pacientes e equipos foron trasladado ao hospital de Piñor donde a psiquiatra Alcira Cibera e o terapeuta ocupacional Martín Estévez, iniciaron o traballo de recoller tódalas obras artísticas realizada en Toén “e de xeito altruísta,   fotografaron e catalogaron cadros, esculturas, maquetas e todo tipo de creacións, tamén escritas, pois loucura e literatura están tamén relacionadas”.

 

  • As obras estaban no taller ocupacional do vello hospital “e ciscadas por corredores e cuartos da instalación”,  foron reunidas en caixas e gardadas no “novo” hospital de Piñor (hoxe están na capela).

 

“Arte Espida” para humanizar

  • “A chegada da psicóloga Marta García, na súa etapa de rotación, despertou aquel desexo noso de poñer en marcha o proxecto global Arte Espida para dar a coñecer a arte que estabiliza a estas persoas, sen formación artística de tipo académico”, relata Chus.

 

  • Lembra que antes da pandemia, Marta (que tamén é historiadora da arte) puxo en marcha un espazo diferente os talleres ocupacionais pero de “creación libre e voluntario”, coma tódolos talleres dos doentes, e tentouse, coa xerencia sanitaria, destinarlle un espazo na primeira planta do hospital, que estaba baleira… pero chegou a pandemia e esa primeira planta do hospital destinouse a acoller e tratar a enferm@s de COVID durante varios meses.

 

  • A idea era instalar un museo permanente, un espazo de creación “guiado por Marta” e unha sala audiovisual para conferencias na que amosar estas creación ós cidadáns e para invitar aos artistas. O proxecto foi premiado cun accésit nun concurso sanitario de humanización , e xurdiu a proposta de levalo a unha convocatoria europea.
HOSPITAL PSIQUIÁTRICO DE PIÑOR (BARBADÁS): CHUS (MARÍA JESÚS) GÓMEZ, XEFA DE SECCIÓN DE PSIQUIATRÍA E RESPONSABLE CLÍNICA DO HOSPITAL. 20/10/2021. FOTO ROSA VEIGA

Pronto exposición no Marcos Valcárcel

  • A xerencia sanitaria contactou con centros sanitarios de toda Galicia e resultou que este proxecto noso é o máis potente,así que foi incluído no programa presentado polo Sergas (único servizo de saúde europeo que figura como socio en La Nueva Bauhaus )” explica Chus, que concreta ademáis que de saír seleccionado finalmente,  poderíanse facer reformas na contorna do hospital para construír un museo exterior e, por exemplo, no actual espazo de aparcamento “un espazo de creación con madeira e cristal, con vistas privilexiadas sobre a cidade de Ourense”.

 

 

  • “A comisaria veu persoalmente ao hospital para preparala, levou 20 obras e dixo que en Barbadás temos unha das mellores compilacións deste tipo de arte de toda España, lembrou Chus.

 

  • A seguinte exposición está prevista no segundo semestre de 2022 no Centro Cultural Marcos Valcárcel de Ourense. Os traballos de selección das obras comezarán en breve, aparte da organización de encontros e conferencias arredor da creación vencellada á psiquiatría.

 

A vida dos doentes psiquiátricos segue

  • De xeito cotiá, unhas 115 persoas (persoal sanitario e de servizos de mantemento incluídos) ocúpanse das 69 persoas das unidades de atención continuada, media estancia e longa estancia, e das 70 consideradas “poboación flotante”. Ao cabo do ano, segundo Chus, o dinamismo propio da vida neste hospital dá un dato de ingresos e altas case exactamente iguais: 286 e 287 respectivamente, sen lista de espera.

 

  • “Para nós o éxito está en que cada persoa que chega dende o Complexo Hospitalario Universitario de Ourense (CHUOU) reciba a atención que precisa para ser autónoma e poida marchar canto antes, sabendo que pode contar con nós e mellor se non nos necesita”, desexa a responsable clínica.

 

  • Para esa atención especializada, os doentes chegan dende a Unidade de Agudos do CHUOU e teñen en Piñor un equipo de 4 psiquiatras e psicólog@s, 2 terapeutas ocupacionais, 2 traballadores sociais, 2 coordenadores de enfermería, auxiliares e os cans Alma e Curro, animais de compañía que axudan a “dulcificar e dar aire máis familiar a este lugar de atención multidisciplinar e o menos institucionalizado posible”, agrega.

 

  • Para definir a actividade deste hospital “aberto”, a súa responsable clínica escolle a palabra “hospitalidade”, e destaca que é un lugar agradable no que viven durante un tempo algunhas persoas, ingresadas ou non, para as que se busca o mellor en cada momento, de xeito que a atención de todo o equipo “adáptase a elas e non ao revés”.

 

  • Todos eles poden partillar o seu tempo entre a biblioteca, ximnasio, cine, actividades de mañá ou de tarde, talleres ocupacionais… e o blogue propio dos doentes O candil sen luz .

 

  • Se aludimos a un posible listado de necesidades, Chus explica que a Unidade de Coidados Especiais, cos casos máis graves e que requiren atención continuada, xera unha enorme carga emocional e laboral para a que se requiriría, a maiores, unha psicóloga e “moitas máis enfermeiras”.

 

O Tangaraño é o favorito nos paseos

  • O terapeuta ocupacional Martín Estévez, cóntanos que a relación coa contorna do hospital céntrase nas saídas, das que a preferida é a que ten como destino o Tangaraño, preto do San Bieito de Cova de Lobo.

 

  • “Durante o verán fomos alí unha vez ao mes, e gustaríanos plantexar andainas abertas a quen queira participar con nós, tanto nas zonas máis urbanas do concello como nas paisaxísticas que temos arredor”, detallou. Destacou a disposición dos veciños de Bentraces para contar con eles na andaina que fixeron até Loiro: “gustou moito e quedaron gañas de facer cousas así que nos facilitan traballar cos doentes doutro xeito e fuxir da vida hospitalaria”.

 

  • Martín coñece o proxecto dos roteiros literarios arredor dos lugares de Piñor nos que viviu e pasou moitos veráns a escritora Carmen Martín Gaite e pensa integralos nas actividades polo vecindario.

 

  • Dentro do hospital, teñen talleres de informática, artes plásticas,  cociña, lavado de ropa, invernadoiro, músico-terapia . As paredes e recunchos de corredores e despachos aparecen cheos de cores, colaxes de texturas, avións e flores de papel…  e vexetais secos entretecidos, rescatados nas saídas pola contorna, e fundamentais para a actividade artística neste hospital.
EQUIPO SANITARIO DA SECCIÓN PSIQUIATRÍA HOSPITAL PIÑOR (BARBADÁS). 20/10/2021. FOTO ROSA VEIGA

Sen COVID entre os doentes

  • Historia aparte tería que ser a dos meses de pandemia, dende o día 2 de abril de 2020 até xuño dese ano, nos que a primeira planta de Piñor destinouse a enfermos de COVID. Iso obrigou ós habituais residentes a trasladarse ao edifico de exercicios espirituais do barrio de Vista Fermosa (Ourense).

 

  • Ese traslado temporal obrigou a readaptar rutinas nun lugar novo que tivo que transformarse en espazo terapéutico. Para Chus, ese período no que foi fundamental “inventar cada día” amosou “unha vez máis que a mellor tecnoloxía deste hospital é a calidade humana dos traballadores”.

 

 

todoshospitalPiñor1 277.52 KB
EQUIPO SANITARIO DA SECCIÓN PSIQUIATRÍA HOSPITAL PIÑOR (BARBADÁS). 20/10/2021. FOTO ROSA VEIGA

HOSPITALPIÑORCHUS 382.14 KB
HOSPITAL PSIQUIÁTRICO DE PIÑOR (BARBADÁS): CHUS (MARÍA JESÚS) GÓMEZ, XEFA DE SECCIÓN DE PSIQUIATRÍA E RESPONSABLE CLÍNICA DO HOSPITAL. 20/10/2021. FOTO ROSA VEIGA

todos2 478.87 KB
EQUIPO SANITARIO DA SECCIÓN PSIQUIATRÍA HOSPITAL PIÑOR (BARBADÁS). 20/10/2021. FOTO ROSA VEIGA

CONTENT-CAT.1653811893

O perruqueiro José Andrés anima a deixarse bigote na Valenzá polo “Movember”

15/10/2021

O perruqueiro José Andrés anima a deixarse bigote na Valenzá polo “Movember”

Emprendemento en Barbadás

  • José Andrés Montero Masa traballa como perruqueiro dende os 15 anos e leva 16 sendo seu propio xefe na Valenzá. Dende a súa Peluquería JM  anima a deixarse bigote como “forma de concienciar de que los hombres padecen y mueren de cáncer de próstata y de testículos”, nun movemento mundial coñecido como “Movember”  que  cada mes de novembro, dende 2003, recada fondos para investigación e atención a persoas con esas doenzas.

 

  • Cando abriu o local de Barbadás, facía debuxos co corte de pelo e levábanse os pelos de cores. “Ahora parece que entra nostalgia y estamos en una época de todo vintage, y ofrecemos gominas para colorear el pelo y hacemos muchos tupés y tratamientos que cuidan las barbas largas”, relata.

 

Fillo, afillado e sobriño de barbeiros

  • Jose deixou os estudos con 15 anos para adicarse a profesión de barbeiro. Para elo cursou Formación Profesional en Ourense e pasou unha etapa de aprendiz co seu tío Avelino García, o barbeiro das galerías Roma de Ourense. Lembra que estudaba e traballaba a un tempo.

 

  • Outro dos seus tíos foi Pepe, o barbeiro das galerías do parque de San Lázaro, e mesmo o seu pai, José Montera, traballaba na barbería París, cerca da Praza Maior de Ourense, xunto co seu outro tío Pepe “o xefe da París”, tal como se lle coñecía daquela.

 

  • A súa familia paterna é de Barbadás, e emigrou a Venezuela onde naceu José Andrés, e onde seu pai xa era barbeiro en Caracas. Tamén alá traballaron de perruqueiras a súa madriña Asunción e a irmá desta, Herminia.

 

  • Cando abriu local propio na Valenzá, José Andrés xa tiña experiencia polo seu traballo en 5 perruquerías dos barrios de San Francisco, O Couto e mesmo na Valenzá, así que contou con clientela propia dende o comezo.

 

  • “Aparte de atender a nuestros clientes del barrio, parece que nos vamos especializando, sin querer, en novios e invitados a bodas, que son clientes no habituales, procedentes de toda la provincia, para que hagamos algo especial con su pelo y su barba para ese día”, explica.

 

  • A todos lles fai un traballo personalizado que,  no caso de barbas longas como a que el mesmo loce, pode ser baños de vapor para a cara, lavado con champú específico, aceites suavizantes, ceras, peiteado de bigote…
José Andrés Montero, perruqueiro JM – A Valenzá 14/10/2021  -foto Rosa Veiga

Non depilación, si tatuaxes

  • Na continua evolución da súa barbería, José cambiou o servizo de depilación masculina polo de tatuaxe, que corre a cargo do seu amigo Delio, da Estrada (tatuador  fillo do que fora socio do seu pai na barbería de Caracas).

 

  • “Entre los tatuajes que piden a Delio hay dibujos que tienen que ver con el trabajo del cliente y otros con su familia, y es habitual que se tatúe el nombre de un hijo o hija , o la plantilla de su pie cuando es recién nacido; también piden el retrato de un abuelo o el de una mascota”, detalla.

 

  • O seu local sigue así a moda chegada de Estados Unidos de combinar “perruquería e tatuaxe”, en gabinete independente, e procura actualizarse continuamente, segundo explicou, cunha viaxe a Madrid e ás súas barberías, polo menos unha vez ao ano, cadrando co anual “Salón Internacional de la Imagen y la Estética integral” no pavillón IFEMA , que este ano comezará  o vindeiro 22 de outubro.

 

  • “También me pongo al día en Porto, donde las barberías permanecen en estado puro y tienen mucho que enseñarnos, así que voy siempre que puedo” agrega.

 

Barbas e máscaras lévanse mal

  • Como usuario e perruqueiro habituado a tratar barbas, Jose explica que as máscaras fixeron moito dano. As barbas longas sufriron e racharon así que moitos homes preferiron cortalas.

 

  • “Espero que en breve, cuando podamos vivir sin ese complemento de los últimos dos años, los hombres se animen a lucir otra vez los pelos largos en la cara, tal como escogen, cada vez más, los que tienen entre 25 y 40 años”.

 

  • O seu traballo percorre tódalas idades, dende os nenos menores de 10 anos que piden “pelos de colores”, pasando polos mozos de 10 a 30 anos que queren “cortes degradados desde cero, sobre las orejas, hasta un 2, más arriba”, os que teñen pelo e barba entre os 25 e 40 anos e os que superan os 40 e queren corte de pelo moi coidado, tupés…

José Andrés Montero, peluqueiro JMA Valenzá 14/10/2021foto Rosa Veiga 378.18 KB
José Andrés Montero, peluqueiro JM A Valenzá 14/10/2021 foto Rosa Veiga

Josepeluqueiro1 127.54 KB

CONTENT-CAT.1653811893

Restaurar e construir imaxes, oficio de José e Lucía Garrido e da súa familia hai cen anos

08/10/2021

Restaurar e construir imaxes, oficio de José e Lucía Garrido e da súa familia hai cen anos

Emprendemento en Barbadás

  • Lucía é restauradora e bisneta de Eliseo Garrido, un dos catro irmáns Garrido coñecidos como “Os Escultores de Parderrubias  ( José, Manuel, Eliseo e Modesto) que no primeiro terzo do século XX abriron serradoiro, muíño, ultramarinos e obradoiro de escultura relixiosa en Parderrubias  (A Merca).

 

  • O pai de Lucía, José Garrido (Luis para a familia) é restaurador dende que seu pai retornou de Francia, onde traballou de pintor de paredes despois de deixar o seu traballo anterior de restaurador cerca de Celanova.

 

  • “Ao volver da emigración, meu pai Celso recuperou seu antigo traballo e aprendín con el no taller que abriu na Avenida de Portugal, en Ourense”, lembra José “Luis”. Entre os traballos de Celso, José lembra o retablo que construíu para a capela de San Bieito de Cova de Lobo, en Parada, trala retirada do vello.

 

  • O obradoiro pasou despois a Barbadás onde leva máis de 25 anos. Hoxe, José comparte o espazo de traballo coa súa filla Lucía, diplomada no 2008 en Pontevedra, e xuntos seguen co oficio iniciado pola súa familia na Merca, máis de cen anos antes.

 

  • “A restauración sempre me pareceu interesante pois na casa vía os traballos do meu pai e do avó e agora son eu a que se encarga da limpeza das pezas que hai que restaurar, da recuperación cromática, eliminación de vernices, mentres meu pai se encarga dos traballos estruturais como revisión de ancoraxes, suxeición de imaxes, reposición de pezas perdidas, pero tamén crea imaxes cando ten tempo libre, ou fainas por encargo”, detalla Lucía.

 

Restauran e tamén constrúen

  • Entre ela e o seu pai manteñen as liñas de traballo comezadas na Merca, cando os antecesores tamén conxugaban a restauración coa creación de imaxes novas, a demanda e con materias diversas (madeira, pedra…).

 

  • Así, o avó de José fixo o retablo maior da parroquia do San Xoán en Barbadás (tralo incendio que destruíu o anterior nos anos 30), o retablo mayor de San Lourenzo de Piñor e os os dous retablos laterais da igrexa parroquial da Manchica (na Merca)

 

 

  • Tamén adica algún tempo a pezas que fai para si, e as súas favoritas as que talla en madeira e van quedando nos andeis do Obradoiro.

 

  • Lucía non fai traballos de creación como o seu pai, e di sentirse moi satisfeita cos de restauración. “Non me chama a atención nada que non sexa policromar, estofar e facer limpezas previas”, detalla.

 

  • Esas foron as tarefas que fixo no retablo maior da parroquia de Santiago de Cangas do Morrazo, de 1745,  que lembra como “enorme, con cen metros cadrados para restaurar e imaxes a tamaño real, como a do cabalo do Apóstolo Santiago”.

 

  • En Cangas, José fixo os traballos de carpintería para recuperar volumes e repoñer pezas, como unha dun anxo, e a súa filla os de eliminación de pragas e vernices e de restauración cromática.
    Tamén traballaron xuntos no ano 2015  no Retablo das Virtudes, e antes, nos portacirios da igrexa parroquial de San Bernabé, na Valenzá, nos que José torneou e Lucía dourou.

 

 

  • Preto de casa, Lucía lembra a “especial ilusión” que lle fixo restaurar o retablo lateral de San Ramón na igrexa de San Munio da Veiga (concello de A Bola), do século XVIII . “O noso foi o primeiro traballo de restauración nese retablo dende que foi construído polo seu autor”.
LUCÍA E JOSÉ NO SEU OBRADOIRO DE BARBADÁS.
RESTAURACIÓN GARRIDO. Lucía e José no seu obradoiro de Barbadás.  Foto ROSA VEIGA

 

“Urxe conservación preventiva”

  • José e Lucía pasan os días rodeados polo seu traballo e senten mágoa polo que se perde. “Nas bodegas e casas reitorais está a perderse moito patrimonio que apodrece día a día así que é necesaria moita actuación de conservación preventiva”.

 

  • Pola súa banda, Lucía concorda co seu pai e subliña a necesidade de “revisar drenaxes e tellados nas parroquias para controlar humidades e pragas que derrúen o patrimonio que conteñen”.

 

  • En concreto, consideran que habería que restaurar o teito artesanado “fantástico” da igrexa románica parroquial de Trasalba (Amoeiro) que, segundo Lucía, vaise perder, aínda que o resto da igrexa “está ben coidada”.

 

 

  •  Agora, o seu taller está parcialmente ocupado por figuras e un gran reclinatorio de madeira de castiñeiro, procedentes da igrexa parroquial de Caión (no concello coruñés da Laracha), entre outras.

 

  • O xeito de contactar con eles é por teléfono, a través das redes sociais ou da súa web.

 

 

LuciaJoseGarrido1 568.43 KB
RESTAURACIÓN GARRIDO. LUCÍA E JOSÉ NO SEU OBRADOIRO DE BARBADÁS. FOTO ROSA VEIGA

LuciaJoseGarrido2 412.83 KB
RESTAURACIÓN GARRIDO. LUCÍA E JOSÉ NO SEU OBRADOIRO DE BARBADÁS. FOTO ROSA VEIGA

CONTENT-CAT.1653811893

Manu Míguez, de Sobrado do Bispo, no equipo Olímpico Kickboxing 2023

02/10/2021

Manu Míguez, de Sobrado do Bispo, no equipo Olímpico Kickboxing 2023

Emprendemento en Barbadás

 

  • A súa traxectoria nos deportes de loita comezou no karate, cando tiña 3 anos e adestrado polo seu pai Manuel Míguez, no ximnasio que tiña na Carballeira. “Despois fixen full-contact e comecei a competir con 21 anos e até o 2018 tiven adestramentos co meu pai”, relata.

 

  • Combinou a súa actividade deportiva con fútbol até os 18 anos, e nese momento centrouse nas diferentes variantes do boxeo, até debutar como profesional en 2016, xa sen protección, nin casco.
BOXEO/KICKBOXING Esqu. Manu Míguez, no equipo olímpico para 2023, e der. Manu Pérez nos campeonatos nacionais. A Valenzá 29/08/21 foto Rosa Veiga
BOXEO/KICKBOXING Esqu. Manu Míguez, no equipo olímpico para 2023, e der: Manu Pérez nos campionatos nacionais. A Valenzá 29/08/21 foto Rosa Veiga

 

Campión e adestrador de campións

  • Míguez abriu seu propio ximnasio “Turbo” en 2020 para poder seguir practicando “un deporte que non conta con patrocinadores e con gastos que hai que cubrir”, segundo explica, e conta xa con máis de 200 licencias de afeccionad@s ao Kickboxing

 

  • “Os afeccionados comezan a practicar por motivos lúdicos, para manter boas condición físicas e para desestresar, pero tamén os hai que queren chegar a competir nesa modalidade”, detalla Míguez.

 

  • “Adestro a unha ducia de persoas que xa compiten, homes e mulleres por igual” nas modalidades Full-contact, Low-kick, K1, Boxeo, e Boxeo francés ou Savate.

 

 

  • Esta modalidade, a última en incorporarse á familia dos deportes de combate/artes marciais, terá un vindeiro encontro competitivo no Pazo de Deportes “Paco Paz” de Ourense o día 30 de outubro.

 

  • Míguez estase  a especializar tamén en Full-contact para participar nos Xogos Europeos do 2022, comezou os adestramentos co equipo Olímpico de 2023 en Salamanca, e segue a adestrar as persoas que acoden ao seu ximnasio.

 

Manu Pérez, promesa en kickboxing

  • Entre as promesas  está Manu Pérez, veciño da Valenzá que adestra Kickboxing na modalidade Tatami. “Adestro para mellorala niña técnica pouco a pouco, aprendendo de moita xente”, segundo explica o mozo Manu. Comezou hai uns anos con boxeo como fan tod@s @s nen@s que se inician,  segundo Míguez “porque nesa modalidade as competicións son sen contacto, só aplicando as técnicas de combate ao ar”, e moi acaída para aprendices.

 

  • Agora adestra tódolos días e acode a encontros por Galicia e noutras Comunidades Autónomas para seguir mellorando…. e quen sabe onde chegará…
BOXEO/KICKBOXING Manu Pérez e Manu Míguez. A Valenzá 29/08/21. Foto Rosa Veiga
BOXEO/KICKBOXING Manu Pérez e Manu Míguez. A Valenzá 29/08/21. Foto Rosa Veiga

manusboxeo2 576.96 KB
BOXEO/KICKBOXING Esqu. Manu Míguez, no equipo olímpico para 2023, e der. Manu Pérez nos campeonatos nacionais. A Valenzá 29/08/21 foto Rosa Veiga

manusboxeo3 479.64 KB
BOXEO/KICKBOXING Manu Pérez e Manu Míguez. A Valenzá 29/08/21. Foto Rosa Veiga

manusboxeo1 340.82 KB
BOXEO/KICKBOXING Esqu. Manu Míguez, no equipo olímpico para 2023, e der. Manu Pérez nos campeonatos nacionais. A Valenzá 29/08/21 foto Rosa Veiga

CONTENT-CAT.1653811893

Bentraces tramita terreo público para festas e aparcamento

25/09/2021

Bentraces tramita terreo público para festas e aparcamento

Sociedade en Barbadás

  • O espazo de Bentraces  corresponde a un territorio histórico con forma case circular, “Bentrazado” e único en todo o Estado español. Hoxe é unha aldea na que se atopan o Pazo de Bentraces (catalogado como Ben Patrimonial), rúas estreitas con moita historia, vellas bodegas e corredores elevados entre vivendas das dúas beiras dos camiños…

 

  • Así que o seu núcleo histórico non conta  apenas con espazos libres e públicos, salvo a praza do Pomar, hoxe recentemente reformada e que non ten fácil acceso para o transporte até alí das orquestras que protagonizaron até agora as festas patronais.

 

  • A asociación veciñal “San Bieito” comezou, xa antes da pandemia, a falar con máis de 30 propietarios de “piteiros” ou pequenas hortas próximas ó tanatorio e a igrexa parroquial, para tentar trocalas en espazo verde que poidan gozar os veciños como campo da festa e como aparcamento habitual.

 

  • Está falado xa co concello e ca maioría dos propietarios así que esperamos que se atope unha fórmula de acordo entre ambas partes para poder dispoñer de ese chan para uso público”, detallou Begoña Fernández Rodríguez, presidenta da AAVV de Bentraces.

 

  • Ela, o vicepresidente é Antonio Pereiras Penabad, a tesoureira Pilar Herrero Lorenzo e un dos vogais é Manuel Forneiro Irago, explicaron a “volta cara a normalidade” e os seus proxectos.

 

Atención Bentraces, volta a “Feira do 21”

  • Na escaleira do Forno do Florente, restaurado por Antonio Pereiras na Rúa de Abaixo, a directiva do colectivo veciñal falou das súas gañas de volver as actividades comunitarias, que comezarán cos “talleres de memoria” (a inscrición está xa aberta), xunto con outras que retomarán as prepandémicas como o “Samaín”, o Magosto, Talleres de Nadal, Día da Nai e Roteiro Literario en maio, unha andaina e a recuperada “Feira do 21”.

 

  • “A feira do 21 celebrouse no Barreiros até os anos 70 do século pasado en cada último fin de semana do mes de abril e recuperámola no 2018 e no 2019, pero no 2020 xa non se puido celebrar”, relata Begoña.

 

  • Antonio explica que atopou documentación sobre esa vella feira na que se relata que os autobuses da empresa ourensá “Os Americanos” chegaba a Bentraces con moita xente “e para pasar por debaixo dos corredores da aldea, había que baixarlles o ar das rodas, e despois inchalas de novo para saír”. A feira reunía a compradores e tratantes de gando e viño.

 

  • Nos anos 2018 e 2019 celebráronse senllas feiras con artesáns e animación na Praza do Pomar, e a esa praza volverá en abril de 2022
22/09/2021 AAVV Bentraces, Begoña Fernández, Pilar Herrero, Antonio Pereiras e Manuel Calviño. Polo chan o "fotógrafo" Carlos Tabares. foto Rosa Veiga
22/09/2021 AAVV Bentraces, Begoña Fernández, Pilar Herrero, Antonio Pereiras e Manuel Calviño. Polo chan o “fotógrafo” Carlos Tabares. foto Rosa Veiga

Todo preparado para a andaina de outono

  • En outubro esperan poder facer a andaina anual, nesta ocasión para estrear o recentemente  rozado e despexado “Camiño Real”, que é un tramo do camiño histórico entre Braga (Portugal) e a cidade de Ourense. O camiño vai pola beira do regato do Barreiro, paralelo a canle da auga para regar as hortas da zona.

 

  • “Ese tramo forma parte da senda que se promocionará como Camiño Termal pois pasa por aldeas e cidades con baños de augas quentes”, explica Antonio Pereiras, que dará a coñecer nas vindeiras semanas parte da súa investigación arredor dese camiño que, na directiva veciñal, chaman coloquialmente a “ruta do colesterol” polos efectos beneficiosos que terá nas persoas que a transiten habitualmente.

 

E máis proxectos en Bentraces

  • O colectivo veciñal espera dar pulo tamén a rehabilitación de dous lavadoiros da aldea e co tempo, quizais… quen sabe… é posible que se faga realidade unha das ideas do vicepresidente, que é a construción dun miradoiro do que xa ten maqueta. Antonio chámalle “escadeira” e amosa na foto do grupo directivo diante no forno do Florente.

 

  • As ideas, maquetas, debuxos e borradores de Antonio… serán protagonistas doutra historia semanal.

 

AAVVBentraces2 412.90 KB
22/09/2021 AAVV Bentraces, Begoña Fernández, Pilar Herrero, Antonio Pereiras e Manuel Calviño. Polo chan o "fotógrafo" Carlos Tabares. foto Rosa Veiga

AAVVBentraces1 251.57 KB
22/09/2021 AAVV Bentraces, Begoña Fernández, Pilar Herrero, Antonio Pereiras e Manuel Calviño. Polo chan o "fotógrafo" Carlos Tabares. foto Rosa Veiga

CONTENT-CAT.1653811893

Justo Calviño publicará relatos con personaxes e lendas de Piñor

18/09/2021

Justo Calviño publicará relatos con personaxes e lendas de Piñor

Emprendemento en Barbadás

  • A vida de Justo transcurre trufada pola cultura dende antes dos 20 anos, e agora que é avó e “apaixoado” da literatura, proxecta publicar a finais deste ano, 12 relatos infantís ilustrados por Ismael López , co título de “Os contos do avó”.

 

  • Por eles discurrirán persoaxes ficticios pero tamén outros reais, como Carmen Martín Gaite (a escritora premio Nacional de Literatura, que inmortalizou en parte da súa obra as súas longas estadías familiares en Piñor nos anos 50 e 60 , o escultor Antón Faílde (veciño de Godexás durante a infancia), o seu Mestre canteiro Montero (tamén de Godexás) ou mesmo o rei Salomón, entre outros.

 

  • A idea deste libro ven do afán do meu neto por escoitar historias, e pídeme que llas conte dende hai un tempo, así que decidín poñelas por escrito”, lembra o autor. Os seus contos desenvólvense en escenarios reais de Piñor e outras aldeas de Barbadás, Toén, Baños de Molgas, Vilariño de Conso, Ribadavia e Xerusalén.

 

  • Está pendente de publicación outro libro para lectores adultos, no vindeiro ano, con relatos “moi crús” como o da lenda arredor da “Pena Longa” do bosque do vello couto Louredo (en Santa Uxía). “A lenda da norte dos vellos narra que os anciáns das aldeas do Couto acuden acompañados dun fillo, a un gran penedo para despeñarse, cando se sinten maiores e faltos de enerxías”.

 

  • Noutros relatos estará a condesa de Ribadavia Teresa de Zúñiga entre outros persoaxes históricos, para narracións tituladas “A folga xeral”, “Bailas conmigo”, “Brigantia”, “Pena de norte” etc.
Justo Calviño, Requeixo, Piñor.
Justo Calviño, Requeixo, Piñor. 14/09/2021 Foto Rosa Veiga

Máis literatura arredor da Historia

  • Hai anos que Justo escribe tamén relatos “históricos e exóticos” e algúns xa foron premiados . Así,  “Después de la tormenta” foi seleccionado no certame anual da Federación de Funcionarios, ou “Media tarde en Quismayo”(nome dunha cidade de Somalia) e outro titulado “Amanece en Quismayo”, finalista nun concurso europeo, e baseado nun linchamento por causas relixiosas nunha cidade de Somalia.

 

  • Entre os seus plans está publicar en 2022 un libro de relatos con escenario na cidade de Ourense, e tamén en Barbadás como o titulado “Pedra Longa” en alusión a un penedo do bosque de Louredo que, según unha lenda, era o lugar escollido polos anciáns para botarse abaixo e deixar de ser unha carga para a familia.

 

 

  • Na mesma época era colaborador en diarios locais e deu pulo a recuperación de tradicións como a do Martes de Entroido. “Tamén se recuperou a batalla de Mouros e Cristiáns de Bentraces , celebrado até os anos 90 e documentado dende comezos do século XX, pero outras non se poideron revitalizar, como a corrida de galos de Piñor, Barbadás e Loiro, ou as clásicas batallas de sexos con lanzamento de pementón ou sal”, detalla.

 

Sempre na música, na cultura

  • Justo foi cofundador e preside a asociación cultural “Música e Cultura de Galicia” que hai uns días trasladou a súa sede do centro de Formación Profesional da Farixa (na que estivo 10 anos), ás instalación do colexio San Pío X, no barrio ourensán de Mariñamansa. Outra nova dos últimos meses é a publicación do primeiro número da súa revista en papel .

 

  • “A asociación fundouse con persoas moi interesadas na música, a maior parte delas da Valenzá (Barbadás), pero tamén de San Cibrán das Viñas, Taboadela e outros concellos próximos”.

 

  • O colectivo conta con máis de 500 socios, 2 bandas de música, 2 charangas “Xente moza” e “Escachapeitos”, un grupo de Cantos de Taberna, cantareiras, acordeóns (“O son do vento”) e grupos de música de cámara como o de saxofóns “Folgos novos”, Guitarras “Cordas bravas”, clarinetes “Airiños de Barbadás” e metais ”Xente nova”

 

  • Tamén una escola de música cun total de 360 alumnos e, con integrantes, socios e familias, organízanse cada ano varias actividades que xa se recuperarán no actual curso. Así, según relato de Justo, haberá un magosto e andaina o 24 de outubro, as xornadas do Nadal previstas para os días 17 e 18 de decembro, o Entroido con desfile de disfraces, unha “festa da primavera” lúdica e gastronómica.

 

  • O fin de curso celebraráse co habitual (antes da pandemia) festival de música popular. Pola sua banda, a escola de música organizará en 2022 a 29 edición das “Xornadas das letras e a música de Galicia” no mes de maio, con actos literarios e musicais, e a entrega de premios do certame anual literario que leva o nome de Piñor.

 

  • E xa nos irá decindo en que máis anda metido….
Justo Calviño, Requeixo, Piñor.


 

JustoCalviño 178.45 KB

Justo Calviño, Requeixo, Piñor.14/09/2021foto Rosa Veiga 352.42 KB
Justo Calviño, Requeixo, Piñor. 14/09/2021 foto Rosa Veiga

Justo Calviño 364.53 KB
Justo Calviño, Requeixo, Piñor. 14/09/2021 foto Rosa Veiga

CONTENT-CAT.1653811893

Fátima pasou do xornalismo deportivo a unha notaría dixital, dende Sobrado

09/09/2021

Fátima pasou do xornalismo deportivo a unha notaría dixital, dende Sobrado

Emprendemento en Barbadás

  • Fátima é veciña de Sobrado do Bispo, reside en Madrid polo momento, e a súa historia familiar comezou na mesma aldea de Barbadás con ida e volta dende Lisboa. Ela vive agora en Madrid, onde o seu traballo pasou do eido do xornalismo deportivo en televisión ao das notarías dixitais, na modalidade de teletraballo nos últimos meses, moitos deles dende Sobrado.

 

  • Os bisavós de Fátima eran de Sobrado do Bispo e emigraron a Lisboa. Os seus avós ían e viñan entre Portugal e Barbadás cada verán, así que o pai e a nai de Fátima coñecíanse de pasaren os veráns xuntos en Sobrado “e namoraron, casaron en 1983 na igrexa de Santa María, na aldea na que quedaron a vivir”, recita ela.

 

  • Os meus avós viñan en taxi dende Lisboa até Bentraces, e dende alí chegaban a pé até Sobrado do Bispo pola pista da Virgueira”, narra para lembrar a conexión familiar cos dous países. Ela mesma é socia do Benfica de Lisboa  e tamén o é xa o seu fillo, o pequeno Breogán.
Fátima Carvalho Valdés, en Sobrado do Bispo (Barbadás). Agosto 2021. Foto Rosa Veiga

 

  • Fátima estudou un ciclo superior de Comunicación Audiovisual en Vigo, o que a levou a Televigo durante a etapa de prácticas e retomou estudos outros cinco anos en Valladolid.O programa Erasmus fíxeno en Lisboa, onde aínda teño familia”. As prácticas correspondentes fíxoas no Diario de Pontevedra onde o seu tema favorito eran os deportes.

 

  • Para ver na televisión gústannos todos, dende fútbol até hockey a patíns, pasando por ciclismo, así que fixen en Madrid un mestrado de xornalismo deportivo que me levou a Mediaset en 2012, primeiro de prácticas e despois bolseira”, engade Fátima.

 

  • Comezou facendo cada xoves un programa da Liga Europa (antiga UEFA e cos dereitos cedidos á empresa na que ela traballaba). A Eurocopa do verán de 2012 con-levou o seu primeiro contrato e logo foi ligando moitos máis, mes a mes, con tres meses inactivos por cada mes de traballo, e así até 2017, sendo reporteira con información de competicións nos telexornais.

 

  • “Entrevistei a moitos protagonistas do eido futbolístico, e despois, en Estados Unidos, a xogadores de baloncesto”, lembra con ledicia.

 

  • Hai 4 anos recibiu unha oferta de traballo diferente, grazas a saber falar tamén o portugués e aceptou formar parte do equipo da empresa de “notaría dixital” Logalty

 

  • Comezou na empresa como documentalista e pasou despois ó servizo de atención ó cliente , todo vía “en liña” o que facilitou o seu paso á modalidade de teletraballo cando chegou o confinamento por COVID-19 o 11 de marzo de 2020.

 

  • Dende ese día aínda non volvín pola oficina e nese tempo traballei, tiven un fillo e veño por Sobrado do Bispo sempre que podemos porque a calidade de vida é moito maior”, concreta e amósase convencida de que poderá compaxinalo todo no futuro, cando desaparezan as restricións por pandemia.
Fátima como xornalista deportiva
Fátima como xornalista deportiva

fatimanotariadixital2 329.48 KB
Fátima Carvalho Valdés, en Sobrado do Bispo (Barbadás). Agosto 2021. Foto Rosa Veiga

fatimanotariadixital1 344.41 KB
Fátima Carvalho Valdés, en Sobrado do Bispo (Barbadás). Agosto 2021. Foto Rosa Veiga

Fatimanotariadixital3 326.84 KB
Fátima como xornalista deportiva

CONTENT-CAT.1653811893

“O Nani” da taberna de Sobrado soña noites de fados e bailes

26/08/2021

“O Nani” da taberna de Sobrado soña noites de fados e bailes

Emprendemento en Barbadás

  • Hernani Manuel Mota Oliveira trocou a cidade de Ourense pola aldea de Sobrado do Bispo, hai un ano, para emprender unha nova etapa vital coa reforma do bar, na praza do San Xoán, en maio de 2020 no que espera organizar pequenos concertos, en breve.

 

  • Comezou por recuperalo espazo principal daquel bar e habilitar unha terraza. Así abriu o 17 de xullo de 2020, e dende aquela segue a “aportar espazos e ideas diferentes” do que se normalmente se espera dun bar de aldea.

 

  • “Quería facer un lugar no que aos veciños e visitantes lles apeteza estar, con comodidade e tranquilidade, que se sintan ben nel” .

 

  • Para conquerilo, abriu hai unha semana un novo espazo de “convivencia” no que unha zona infantil comparte a sombra dun gran castiñeiro con un recuncho de sofás e chapas xigantes ilustradas con James Dean, Elvis Presley, Marilyn Monroe e un reloxo que o propio Nani creou con unha chapa e con un motor.

 

  • Agora xa ten completa a taberna con espazos para xantar, descansar, xogar en cama elástica, un castelo inchable e bambán. Alí podes tomar café, unhas copas cara a noite, ver televisión, escoitar música… E nuns días terá unha cociña máis grande, e poderá preparar, a maiores da “comida para levar”, unhas tapas variadas e un “prato do día”.
Hernani Manuel Mote Oliveira, da Taberna do Nani. Sobrado do Bispo
Hernani Manuel Mote Oliveira, da Taberna do Nani. Sobrado do Bispo.
Foto: Rosa Veiga

 

Chegará a Sobrado música en directo

  • A cabeza de Nani nunca parou. Criouse na cidade de Ourense con outros 8 irmáns. Fillo dun traballador da construción que estivo no equipo que levantou o “edificio Viacambre” o a vella residencia sanitaria na cidade, mentres a súa nai traballaba nas “galerías Babarro”, que era o  nome que tiña a zona de tendas instaladas arredor da alameda de Ourense, fronte a praza de abastos.

 

  • “Eu estudei dende os 5 anos até os 17 en Bemposta e aparte traballei, por un salario, na panadería, na gasolineira e na carpintería daquel recinto rexentado polo Padre Silva, onde tamén estiven no circo ca troupe e nos rulos”, detalla Nani.

 

  • Despois marchou ao veciño país luso onde viviu durante anos, e as circunstancias familiares déronlle pulo para volver a cidade na que pasou a infancia. “Traballei en Ourense en transportes e mudanzas, pero cando souben deste local en Sobrado, vinlle moitas posibilidades e foi agradábel comprobar que as fiestras de madeira que atopei nela, fixéronse na carpintería de Bemposta hai 50 anos”, engade.

 

  • Dos anos no circo quédalle tamén a habilidade para os malabares que xa amosou a algún grupo de amigos na taberna, como sorpresa… e promete mellorar.

 

  • O proxecto que comezou en 2020 rematará coa chegada da música en directo, en canto o permitan as circunstancias da pandemia. Nani xa pensa en ter “noites de fados” e outras músicas, e os nomes de cantautores e grupos posibles comezan a formar xa un listado.

 

  • E despois de todo iso… poderían vir novas ideas, como a de preparar un espazo, tipo nave, para actividades variadas e baile durante a fin de semana… pero iso será outra historia

 

 

Hernani Manuel Mote Oliveira, da Taberna do Nani. Sobrado do Bispo 486.76 KB
Hernani Manuel Mote Oliveira, da Taberna do Nani. Sobrado do Bispo

Hernani Manuel Mote Oliveira, da Taberna do Nani. Sobrado do Bispo 577.61 KB
Hernani Manuel Mote Oliveira, da Taberna do Nani. Sobrado do Bispo. Foto: Rosa Veiga

CONTENT-CAT.1653811893

As nadadoras “sincronizadas” e as súas familias de Barbadás

20/08/2021

As nadadoras “sincronizadas” e as súas familias de Barbadás

Deporte en Barbadás

  • Flora Feijóo Vázquez e Paula Álvarez Santos son veciñas da Valenzá e San Lourenzo de Piñor respectivamente e forman parte da directiva do club de natación “Sincro Ourense no que as dúas fillas nadan “sincronizadas” cos seus equipo.

 

  • Paula é a tesoureira do club e Flora unha das vogais nunha directiva presidida por María José Pedrero dende 2019. No equipo hai tamén catro persoas encargadas dos adestramentos e algo máis de 50 socios e socias que manteñen economicamente o club, xunto co patrocinio de Sousas

 

  • Lamentan non contar con máis apoio económico das institucións públicas, pois o que lles chega delas é “cada vez menos y llega tarde”, segundo Paula. Na conversa con elas expresan o seu desexo de que esta situación cambie, sobre todo agora, para axudar a retomala actividade despois do máis duro da pandemia.

 

  • Durante o verán citaron a parte das nadadoras dos diferentes niveis para que amosaran a súa habilidade e coordinación na piscina municipal de Barbadás. “Queremos dar a conocer el club, porque hay que retomar actividad y competiciones, y nos parece un buen momento para que más niños y niñas se unan a las clases y a los campeonatos”, explica Flora.

 

Natación Sincronizada en Barbadás
No centro, Paula Álvarez Santos (tesoureira) e Flora Feijoo Vázquez (vogal) do clube Sincro Ourense. A carón delas Cristal, Laura, Candela e Laura, nadadoras. Barbadás xullo 2021. Foto Rosa Veiga

 

Búscanse nenos e nenas “sereas”

  • No mes de setembro comezan as probas para os nenos e nenas que gocen na auga e queiran comezar a desenvolver exercicios e coreografías, dende o nivel cero. “Esperamos a las niñas y niños sirena de toda la provincia porque existen, y queremos que estén en el equipo”, detalla Flora con ánimo.

 

  • A súa filla, Cristal, nada dende os tres meses, e co colexio comezou a patinar e a aprender danza tradicional na escola da Deputación. “Hizo gimnasia y natación en Golfiños  y a los 4 años, en vez de ver los dibujos animados en la televisión solo quería ver los anillos que anunciaban los Juegos Olímpicos de Londres para estar pendiente de la natación sincronizada”, segundo lembra a súa nai.

 

  • Algo semellante pasou con Laura, a filla de Paula. Dende os 9 meses nadou na piscina do Golfiños e cando tiña 8 anos, o pai levouna a unhas probas do club de sincronizada e xa quedou nel.

 

  • Candela e outra Laura son tamén integrantes do equipo Sincro Ourense e viven ou veranean en Barbadás. Todas teñen en común o seu gusto por nadar, por estar na auga, por practicar novas habilidades, coordinación e flexibilidade por riba ou mergulladas na piscina.

 

  • Adestramentos de 7 a 12 horas semanais e moito compañeirismo son características do club, segundo Flora. E Paula engade que non hai ningún requisito especial nin patrón físico para natación sincronizada. “So se precisa o esforzo e adicación de pais, nais e nadador@s, e ese compromiso fai posible o equipazo que temos”, engade Paula.

 

  • Para posibles candidatos, Paula lembra que este deporte é moi completo porque activa todo o corpo física e psicoloxicamente. “Es un deporte de equipo en el que la unión y comunicación tiene que ser continua para que exista la sincronización que le da nombre”, engade Paula.

 

  • Ese “equipazo” conta con grupos de base dende os 5 anos, e os pasos de nivel dependen da idade e habilidades dos nenos e nenas nadadores. A partires dos 8 anos, seguen as bases (1,2,3 e 4) con grupos que compiten nos campionatos autonómicos até os 18 anos e, por outra banda, os equipos específicos “alevín”, “infantil”, “junior” que inclúen nadadores, tamén até os 18 anos, participantes en campionatos autonómicos e estatais.

 

  • Dende hai dous anos, formouse o equipo “senior” para as nadadoras e nadadores que pasan dos 18 anos e que antes daban por rematada a súa carreira deportiva neste eido. Agora participan tamén en torneos propios a nivel autonómico e estatal. Neste equipo, o “Sincro Ourense” ten 9 nadadoras neste momento, segundo explicou a presidenta do club María José.

 

Natación Sincronizada en Barbadás 212.09 KB

Natación Sincronizada en Barbadás 497.56 KB
No centro, Paula Álvarez Santos (tesoureira) e Flora Feijoo Vázquez (vogal) do clube Sincr Ourense. A carón delas Cristal, Doris, Candela e Laura, nadadoras. Barbadás xullo 2021. Foto Rosa Veiga

CONTENT-CAT.1653811893

A historia de Louredo baixo a fraga de Santa Uxía

12/08/2021

A historia de Louredo baixo a fraga de Santa Uxía

Cultura Barbadás

  • A historia do couto de Louredo ten data final no século XII pero o territorio que levaba ese nome ten vestixios humanos dende a Prehistoria até épocas contemporáneas. Foi couto na Idade Media até desaparecer para dalo seu espazo o couto de Ourense e hoxe podemos coñecer muíños, un castro, un Castelo e varios eremitorios ou igrexas, un deles con porto fluvial, a través da documentación histórica, e dos restos que permanecen no bosque/fraga de Santa Uxía, a Santa Ouxea medieval.

 

  • Esa aldea no norte do concello de Barbadás é a porta de entrada a un bosque cruzado por numerosos regatos, penedos, camiños, sendas, vellas pistas antes transitadas por canteiros, camións da pedra, labregos, viticultores… e moitos restos de estes usos anteriores, como ramplas de carga, estanques, fontes, muíños…

 

 

  • Por iso sabemos que no ano 900 o rei Alfonso III fixo doazóns á sede episcopal de Ourense tras ter sido ”maliciosamente dilapidada” polo bispo Censerico, uns anos antes  e cen anos antes das desfeitas causadas polos normandos.

 

  • O couto Auriense, correspondente ó Bispado de Ourense,  dos tempos de Alfonso III (ano 900 ) quedaba comprendido entre O Vao (preto da desembocadura do río Loña no Miño), o monte de Santa Ladaíña de Piñor e o regato Ervedelo (no comezo de Reza) e todo parece indicar que ese couto formaba parte da Terra do Búbal (río que desemboca no Miño, nos Peares).

 

  • A cidade de Ourense tiña situación case central nesa terra do Búbal (na que tamén estaba Celanova) durante o século X, pero a sede episcopal non tiña transcendencia territorial (a diferencia das de Lugo e Tui naquel momento).

 

Aparición e fin do couto de Louredo
  • No ano 952 menciónase un Castelo de Louredo, localizado hoxe no límite entre os concellos de Ourense, Barbadás e Toén. Está moi mal documentado e rexía un espazo que tiña o mesmo nome, e que aparece despois nos papeis das ampliacións da diocese de Ourense no século XII.

 

  • Tralos estragos dos normandos na cidade de Ourense arredor do ano 1000,  o territorio se reorganiza e Ourense e Louredo deixan de formar parte da Terra do Búbal, e pasan a Terra do Limia a comezos do século XI, tras varios intercambios entre ambas demarcacións.

 

  • Ademais, en 1133, creouse o “couto novo” de Ourense co “couto vello” e doazóns que o ampliaron en 4 fases sucesivas nas que o rei Alfonso VII concedeu traspasou espazos de Louredo á autoridade da diócese en xaneiro, abril, maio e setembro dese mesmo ano.

 

  • Así, na segunda ampliación, a de abril, a catedral auriense fíxose cas parroquias actuais de Bentraces, Sobrado do Bispo, Barbadás, A Valenzá, Piñor, Moreiras (Toén) e Santa María de Reza (Ourense). En gran parte a costa do castelo de Louredo e co marco territorial pegado ós seus valados, en Santa Ouxea.

 

  • A fortaleza pasou ó señorío auriense un mes despois, en maio, igual que o territorio do actual concello de Toén (salvo Moreiras que xa estaba no novo couto auriense dende abril), A Merca, parte do actual Castrelo de Miño… O rei Alfonso VII o día 13 de maio tamén entregou a igrexa de San Martiño de Loiro á catedral de Ourense.

 

  • Na ampliación concedida polo rei en setembro do mesmo ano 1133 foron o resto das terras de Louredo, Vilar de Paio Muñiz (dende Pousafoles)  e Celanova, todas arredor do castro de Trelle.

mapa 2b maio1133

  • Así, o couto de Ourense herdou a demarcación de Louredo e comezou o seu despegue pero o distrito gobernado desde o Castelo de Louredo desapareceu para sempre.

 

  • En termos de investigación, as ampliación alfonsinas do couto auriense en 1133 avalan a existencia dun espazo acoutado previo arredor do Castelo de Louredo, rexente desa zona dende mediados do século X, polo menos. Engadir o seu territorio ó couto auriense, permitiu á diocese facerse cun espazo señorial considerable, desbancando ó Castelo de Louredo. Isto deu á cidade de Ourense un impulso que a converteu en núcleo urbano e cabeza dun señorío de certa magnitude, e foise afianzando a partires do bispo Ederonio que foi o primeiro que fixo obras na capital nos anos 20 e 30, que se teña constancia.

 

En Louredo, tamén castro e mosteiros
  • O antropólogo Jesús Ferro Couselo tamén indagou nos papeis históricos e falou, nunha conferencia de 1967 en Portugal, dos “Monjes y eremitas en las riberas del Miño y del Sil”.

 

  • Entre eles, falou de “Santa Ouxea ad portum Abbatis” como eremitorio fundado por el “famosísimo” abade Senior, “que repobló gran parte de estas riberas y erigió en ellas iglesias y monasterios a los que dio reglas como el de San Martín de Louredo, el de San Vicente (hoy en el concello de Toén, por debajo del castillo de Louredo) y el de Santa María de Louredo, según Ferro, `filial´ de Santa Comba de Naves de la orilla derecha del río Miño”.

 

  • Máis tarde, Juan Carlos Rivas Fernández publicou no Boletín Auriense número 11 do ano 1981, un artigo amplo adicado a “Vestigios prerrománicos de algunos olvidados monasterios y eremitorios orensanos”, no que 5 páxinas se centran en “Santa Ouxea ad portum abbatis”.

 

  • Hai agora 40 anos visitou e falou das “ruinas en un escondido rellano de la pendiente margen del río Miño” cerca “del famoso paraje denominado Pozo Maimón, en el monte Louredo”. Aínda estando tan cerca da cidade de Ourense, “Santa Ouxea, Ougea o Eugenia ad Portum Abbatis es desconocida para la mayor parte de los orensanos” e lembra a primeira mención que fixo dela Ferro Couselo, case 20 anos antes.

 

  • Rivas detalla que nesta marxe esquerda do Miño, a que percorre os concellos de Barbadás e Toén, localízase máis dun “lugar sagrado” pois  no couto Louredo (nun documento dunha “suposta” doazón do abade Arnulfo no 842 ) hai un “dominante castro romanizado” no que despois asentou “un castelo ou torre medieval”, donado polo rei en 1133 ó bispo de Ourense.

 

  • Rivas plantexa que o nome da actual aldea de Santa Uxía, precede “seguramente del cercano monasterio de Santa Ouxea ad Portum Abbatis, documentado en esa doazón del siglo IX” e que debe seu nome ó feito de ter moi preto un porto fluvial dende o que levar e traer mercancías.

 

foto e debuxo mensulas Rivas

 

  • E se queres saber máis, algo atoparás na publicación “Algunhas cerámicas do castro de Louredo” no Boletín Auriense número 20-21 do ano 1990, do arqueólogo Alfredo Seara Carballo, e no Inventario Histórico-artístico do pobo de Piñor que a Asociación Cultural “Frouma” fixo en 1992

 

 

 

CONTENT-CAT.1653811893